Recensie ‘Erupcja’: Charli XCX moet zeker blijven acteren

Filmliefhebbers begrijpen dat bijna elke film in wezen een reisverslag is – zelfs als deze zich in de naburige stad afspeelt – en dat de meeste reisverhalen kunnen overkomen als liefdesverhalen, of iemand nu samen belandt of niet. Dat is de grillige, geladen aantrekkingskracht van de Charli XCX-met in de hoofdrol “Erupcja”, een mengeling van romantiek, ontsnapping en ontwrichtend toeval in het moderne Warschau van de Amerikaanse micro-auteur Pete Ohs.

Als je beelden van een rookspuwende vulkaan onder die Poolse titel plaatst, begrijp je wat het woord betekent, en dat is precies wat Ohs in het begin doet, door zijn hoekige frame in arthouse-stijl uit de jaren 60 van kleur te voorzien en een vintage Mancini-achtig nummer van een Poolse chanteuse toe te voegen. Des te beter is het om de overtuiging te kweken dat we op het punt staan ​​iets dromerigs en krampachtigs te ervaren.

Dat gezegd hebbende, een vulkaan is niet de reden waarom het Britse echtpaar Bethany (Charli XCX) en Rob (Will Madden) in Warschau zijn aangekomen. Dat gerommel dat je hoort, kan ook gewoon een koffer zijn die over oude straten is gerold. Het verrassingsplan van Besotted Rob was om Bethany in Parijs ten huwelijk te vragen – zoals ons werd onthuld in de almachtige voice-over (door Jacek Zubiel) die de gevoelens en achtergrondverhalen van onze hoofdrolspelers invult.

Bethany koos echter voor Warschau omdat ze een nieuw leven in gedachten heeft, in de vorm van haar oude vriendin Nel (Lena Góra), een bloemist voor wie Bethany’s onverwachte aankomst op een avond onder haar balkon – samen met Rob stelen van haar Airbnb – ingewikkeld en spannend is. Nu het nieuws bekend is geworden dat de Etna in Italië zojuist is uitgebarsten, waardoor vliegtuigen in heel Europa aan de grond zijn gezet, is een machtige passie die ze als tieners hebben gesmeed, aangewakkerd door drugs, clubbezoek, hart-tot-hart en poëzie, opnieuw ontketend. Het is gewoon hun ding: telkens wanneer Bethany en Nel verbinding maken, kondigt zich ergens ter wereld een vulkaan aan. Wee het maanachtige vriendje of, in het geval van Nel, de geïrriteerde vriendin (Agata Trzebuchowska), achtergelaten om de as af te stoffen.

‘Erupcja’, dat Ohs ook met impressionistische verve fotografeerde en monteerde, ontvouwt zich alsof de speelse sfeer van mysterie van Jacques Rivette en de aardse melancholie van Roberto Rossellini op de een of andere manier samen waren gekomen tot een zillennial met een rusteloos hart. Ohs maakt films met de creatieve medewerking van zijn cast – hij, Charli, Madden, Góra en toneelschrijver Jeremy O. Harrisdie een vriendelijke Amerikaanse kunstenaar portretteert, zijn de gecrediteerde schrijvers en de hele onderneming gaat ten onder als een cocktail van herkauwers en uitwijkingen die ter plekke zijn bedacht, maar niet lukraak.

Je krijgt de buzz (muziek van Charlie Watson en Isabella Summers speelt een grote rol), de kater, maar ook een aura van remedie en vernieuwing. Het is allemaal heel menselijk, wat duidelijk blijkt uit het subtiel speelse portret van de popster van iemand die zich in de steek laat (Charli moet absoluut blijven acteren), maar ook uit Maddens onopvallende, volwassen pijn en uit de manier waarop Góra de meer geaarde helft van een zelfmythologiserend duo suggereert. Ohs werkt met suggestieve details: ingevoegde kleurkaders, zoals stemmingsflitsen, of een opname van een eenzame telefoon die overgaat en nooit wordt opgenomen.

Hij laat het aan jou over om je af te vragen of Bethany en Nel ooit meer dan vrienden zijn geweest – “Het is niet Romeo en Julia,” zegt Nel koeltjes vanaf haar balkon als ze een glimp opvangt van Bethany die beneden wacht – maar wat leuk is, is dat dat uiteindelijk niet ter zake doet. De scherpe aantrekkingskracht van ‘Erupcja’ ligt in de manier waarop het mensen in kaart brengt als moleculen en elektronen, bruisend van locatie, geïnspireerd door verbinding, gedreven om te zweven, samen te smelten en los te laten. De personages worden misschien een beetje heen en weer geslingerd en sommige voelen zich gestrand, maar je weet dat je door deze charmante indie naar een nieuwe plek bent gebracht.