Zijn eerste collectie was in zekere zin een reactie op de samenwerking met West en de loszittende, neutraal gekleurde wereld van Yeezy waarin hij was ondergedompeld. “Ik wilde iets doen met patronen en kleur, ook al was het lelijk”, zegt Linnetz. “Ik weet nog dat ik tegen mezelf zei: ‘Ook al is dit lelijk, ik wil gewoon deze weg inslaan. Ik wil expressief zijn: ik wil kleurrijk.’ Ik was al dat beige beu.”
Gelaagd in de strandratlook van Venetië zat een weemoedige nostalgie die vooral doet denken aan de Amerikaanse middelbare schoolervaring. “Ik was aan het luisteren Taylor Swift’s nieuwe album vandaag en iemand hier zei: ‘Moet ze de middelbare school in elk album vermelden? Ze is ongeveer 35 jaar oud.’ Maar ik heb het gevoel dat ik dat ben, bij Americana. Het is iets waar ik niet aan kan ontsnappen. Ik leef in een doolhof dat ik zelf heb gecreëerd”, zegt hij.
Misschien komt dat deels doordat Linnetz de plek waar hij opgroeide nooit echt heeft verlaten. Zijn middelbare school ligt op vijf minuten rijden en hij komt er bijna dagelijks langs. “Films zoals Amerikaanse taart of dit idee van archetypen – jocks en cheerleaders en schoolbal – ik denk niet dat ik daar ooit aan zal ontsnappen. Het is Amerikaans voor mij, en uniek. Op de een of andere manier ben ik daar altijd mee bezig.”
En toch is de visuele woordenschat van Linnetz veel uitgebreider dan het verkennen van de psyche van Amerikaanse tieners. Zijn eerste grote hits waren zijn ‘wave’-sweatshirts met capuchon, twee golvende stukken die samenkwamen in een bijna yin-yang-ontwerp, en zijn off-kilter pufferjassen, gemaakt om te lijken op dromerige Valentijnsdagharten of de humeurige lucht bij zonsondergang. Zijn kleding werd meteen gedragen door beroemdheden als Justin Bieber En A$AP Rocky, die zich aangetrokken voelden tot zijn behendige mix van flitsend en utilitair. Linnetz had nauwelijks zijn eerste collectie uitgebracht toen A$AP aanwezig was Met Gala in zijn veelkleurige, op maat gemaakte gewatteerde cape en Kid Cudi droeg een witte bruidsjurk CFDA-prijzendie beide sociale media in vuur en vlam zetten.
Hij kreeg ook een warme omhelzing van de industrie als geheel. Het jaar na zijn lancering ontving Linnetz de Karl Lagerfeld-prijs op de LVMH-prijsen het jaar daarop dan-Dior ontwerper van herenkleding Kim Jones vroeg hem om samen te werken met het historische Franse huis aan een op Californië geïnspireerde collectie (niet minder te zien op de promenade van Venice Beach). Het jaar daarop werd hij uitgenodigd door de prestigieuze Italiaanse herenbeurs Pitti Uomo om gastontwerper te zijn, een oproep die vaak gaat naar talent met nog veel meer jaren op de teller. Sindsdien heeft hij samengewerkt met Levi’s, Gok En Nike.
“Ik moet mezelf eraan herinneren hoeveel geluk ik heb”, zegt hij, “omdat mensen soms maar één kledingstuk krijgen waar ze bekend om staan – of zelfs iets durven te maken dat mensen zelfs maar kunnen herkennen.”
Een deel daarvan, denkt hij, is zijn zelfopgelegde buitenstaanderstatus. Hij kiest ervoor om buiten New York te gaan wonen, de feitelijke modehoofdstad van het land, en zonder opleiding in de mode pakt hij het met een andere aanpak aan. “Ik zie eigenlijk alles als sculpturen”, zegt hij. “Ik maak nooit kleding.” In plaats daarvan, zegt hij, maakt hij gebruik van de liefde uit zijn kindertijd voor regisseren, het creëren van personages en het vertellen van verhalen, en de kleding lijkt meer op de kostuums die de verhalen mede vorm hebben gegeven.
