Het zou de Amerikanen vergeven kunnen worden als ze niet weten dat president Trump onlangs een van zijn meest essentiële taken heeft uitgevoerd en zijn jaarverslag heeft gestuurd budgetaanvraag aan het Congres, hoewel maanden te laat en verbluffend onvolledig.
Er is tenslotte zoveel anders dat het nieuws de laatste tijd domineert: de oorlog in het Midden-Oosten die Trump beloofde niet te zullen beginnen. Prijs stijgt hij had gezworen er een einde aan te maken. Zijn herhaald beledigingen van Paus Leo XIV. Zijn zichzelf afschilderen als Jezus Christus dus liegen over het feit dat ik dit heb gedaan. Een incompetente procureur-generaal vuur. En de werkelijke prioriteiten van de president: plannen voor een Witte Huis van 400 miljoen dollar balzaal En een massief “Triomfboog” dichtbij!
Het is veel.
Opnieuw hebben het publiek en de pers, net als tijdens Trumps eerste ambtstermijn, geen aandacht voor de begrotingsgezondheid van het land in vergelijking met de afgelopen jaren. Maar dat weerspiegelt de onwil van de president zelf om uitgaven en inkomsten met elkaar te verzoenen – dit van een president waar veel Amerikanen op hebben gestemd op basis van zijn vermeende bekwaamheid als zakenman. Decennia lang, teruggaand tot de tijd van Ronald Reagan, waren de zogenaamde begrotingsoorlogen in Washington een groot verhaal. Nu zelfs Republikeinen in het Congres klagen van de afwezigheid van Trump in de begrotingsstrijd, terwijl ze moeite hebben om de begroting te laat af te ronden dit jaar begrotingswerkzaamheden die afgelopen herfst moesten plaatsvinden, en om een weken oude gedeeltelijke sluiting van de overheid te beëindigen, alvorens zich te wenden tot de begroting voor het begrotingsjaar dat op 1 oktober begint.
Toch is het de moeite waard om aandacht te besteden aan de Amerikaanse begrotingen, zelfs als Trump dat niet doet, in het belang van onze kinderen en kleinkinderen die de rekeningen zullen erven. In één document weerspiegelt een federale begroting de prioriteiten van het land. En tegenwoordig heeft Trump in het eeuwige debat over wapens en boter zijn gevoelens maar al te duidelijk gemaakt.
‘We voeren oorlogen,’ zei hij verteld een groep in het Witte Huis op 1 april. “We kunnen de dagopvang niet verzorgen… Medicaid, Medicare, al deze individuele dingen.”
Vergeet dat Trump heeft gezworen oorlogen te beëindigen. Of dat hij vorig jaar, lang voordat hij ten strijde trok tegen Iran, in tien jaar tijd 1 biljoen dollar bezuinigde op Medicaid en andere gezondheidszorgprogramma’s onder zijn verkeerde naam. ‘Eén grote, mooie rekening.’
Ja, begrotingen kunnen saai zijn, vooral voor een president met een beroemde korte aandachtsspanne. Trump en velen van ons Amerikanen worden voortdurend afgeleid door alle glimmende voorwerpen die hij naar het nationale bewustzijn gooit door zijn woorden, daden en berichten op sociale media, te allen tijde.
Toch is de begrotingstrend duidelijk voor iedereen die de moeite neemt om te kijken: als president verergert Trump opnieuw de onhoudbare koers van het land om schulden op te stapelen. Volgens het onpartijdige Congressional Budget Office, naast andere geloofwaardige bronnen, nadert de schuld nu het hoogste niveau in de geschiedenis van de VS, dat werd bereikt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het overtreft nu al de omvang van de hele economie en dreigt met hogere financieringskosten en lagere investeringen.
Ondanks alle prestaties die Trump graag claimt – het beëindigen van acht oorlogen over een jaar! – hier is er een die echt is: hij is op weg om zijn eigen record voor de meeste schulden in één presidentiële termijn te verbreken, $8,4 biljoen in Trump 1.0, wat bijna het dubbele was van de stijging onder president Biden.
Heb je verder bewijs nodig van de schaamteloze leugenachtigheid van Trump? Natuurlijk niet, maar hier is het: ondanks de goed gedocumenteerde begrotingsresultaten verklaarde Trump beide dit jaar En vorig jaar aan een gezamenlijke zitting van het Congres op de nationale televisie, dat hij de federale begroting in evenwicht zou brengen –“overnachting,” zei hij in februari.
De onbillijke belastingverlagingen en de grote uitgavenverhogingen voor het militaire en immigratiebeleid die Trump en het door de Republikeinen gecontroleerde Congres vorig jaar hebben doorgevoerd, zijn aanzienlijk groter dan tijdens zijn eerste termijn, en drijven de schulden op, ondanks de grote bezuinigingen op de gezondheidszorg door de Republikeinen. Slechts enkele maanden na het aantreden van Trump lanceerde ratingbureau Moody’s gedegradeerd voor het eerst in meer dan een eeuw de kredietwaardigheid van het land.
En nu probeert Trump in zijn nieuwe begrotingsverzoek de militaire uitgaven op te drijven van minder dan 1 biljoen dollar toen hij weer aan de macht kwam, naar $ 1,5 biljoenvoor de grootste jaarlijkse stijging van de militaire begrotingen sinds de Tweede Wereldoorlog.
Deze budgettaire onverantwoordelijkheid vindt plaats op het slechtst mogelijke moment. Gedurende het laatste kwart van de 20e eeuw debatteerden presidenten en congressen van beide partijen jaarlijks over de manier waarop de tekorten konden worden teruggedrongen en bereikten meerdere malen consequente meerjarige overeenkomsten, die tijdens de tweede Clinton-termijn culmineerden in vier opeenvolgende jaren van overschotten. (Deze overschotten eindigden – wacht maar – met de belastingverlagingen en oorlogsuitgaven van de Republikeinen tijdens de regering van George W. Bush.)
Politici werden destijds niet alleen geraakt door de tekorten van hun tijd – tekorten die, als onderdeel van de economie, minder dan de helft bedroegen van wat ze nu zijn. Ze reageerden ook op de waarschuwingen van deskundigen voor een demografische tsunami in de jaren twintig: met de vergrijzing van de enorme babyboomersbevolking zouden de uitgaven voor de sociale zekerheid, Medicare en Medicaid enorm toenemen, zelfs als de beroepsbevolking waarvan de loonbelastingen deze programma’s ondersteunen, zou krimpen. Tegenwoordig is het aantal mensen van 65 jaar of ouder bijna drie keer zo groot als vijftig jaar geleden, en het stijgt nog steeds.
Deze afrekening is aan ons, ook al zou je het niet weten, aangezien Trump blijft oproepen tot bezuinigingen en meer geld moet uitgeven aan wetteloze oorlogen, immigratieaanvallen en monumenten voor hemzelf. Behoudens actie van beide partijen zullen het pensioenfonds van de sociale zekerheid en het ziekenhuisfonds van Medicare in 2033 niet langer in staat zijn om de volledige claims van de begunstigden te dekken, volgens hun jaarverslag van de curatorenwaardoor verminderde uitkeringen of geldverschuivingen van andere waardevolle programma’s noodzakelijk zijn.
Trump heeft vice-president JD Vance de leiding gegeven over een ‘oorlog tegen fraude’. Maar dat houdt ongeveer evenveel belofte in als dat van Elon Musk fiasco – weet je nog DOGE? – dat kostte geld in plaats van dat er, zoals beloofd, 2 biljoen dollar werd bezuinigd.
Net als andere problemen zal Trump de fiscale dwaasheden waarschijnlijk overlaten aan zijn opvolger, die, als hij of zij twee termijnen wint, voorzitter zal zijn als de sociale zekerheid en Medicare insolvent worden. Ik heb nog geen van de presidentskandidaten van begin 2028 – of Trump – daarover horen spreken of ernaar worden gevraagd.
Laat het debat, laattijdig, beginnen.
blauwe lucht: @jackiecalmes
Onderwerpen: @jkcalmes
X: @jackiekcalmes
