Censuur op televisie-uitzendingen is een netelige kwestie sinds het begin van het medium. Naast de gebruikelijke, brede richtlijnen die zijn geïntroduceerd door organisaties als de FCC en netwerkvoorzitters, is er altijd veel zelfregulering geweest aan de kant van producenten en showrunners. Soms is dit voor censuurdoeleinden, maar andere keren heeft het te maken met het feit dat de showrunner bepaalde gevoeligheden heeft over bepaalde dingen. Eén voorbeeld waarin deze mogelijkheden elkaar kruisten lijkt te zijn de originele serie “The Twilight Zone”.dat liep van 1959 tot 1964 en werd gemaakt (en gerund door) Rod Serling. Volgens een interview uit 2002 met Richard Mathesoneen van de vaste schrijvers van de serie, mocht alleen Serling het woord ‘God’ gebruiken in een script voor de show. Al het andere gebruik door andere schrijvers zou worden bewerkt en gewijzigd. Zoals Matheson uitlegde, betrof dit niet alleen gevallen waarin de religieuze godheid rechtstreeks werd besproken, maar zelfs informeel gebruik als ‘oh God’ en dergelijke was verboten.
Toen hem ronduit werd gevraagd wat de reden hiervoor was, speculeerde Matheson dat dit zou kunnen zijn vanwege de overtuiging van Serling (of iemand anders achter de serie) dat “je de naam van God niet gebruikelijk maakt of zoiets”, maar dat zou niet verklaren waarom Serling zichzelf ermee weg liet komen. Hoewel Mathesons vermoeden dat de regel te maken had met ‘religieuze ontheiliging’ een even goede theorie is als welke andere theorie dan ook, kan de echte waarheid veel praktischer zijn geweest. Het zou te maken kunnen hebben met het feit dat Serling probeerde zijn visie voor de allegorische sci-fi, fantasy en horror van de serie met weinig compromissen op het scherm te krijgen. Het kan ook te wijten zijn aan de problemen van Serling met de verschillende bedrijfssponsors van de show, die voortdurend controversieel waren.
Serling heeft er misschien alleen maar op vertrouwd dat hij in de show het woord ‘God’ aanriep
Wat het worstelen met censuur betreft, bevond Rod Serling zich tijdens het maken van “The Twilight Zone” in de vreemde positie dat hij minder met CBS-netwerkkoper omging en meer met vertegenwoordigers van de verschillende bedrijven die de show zouden sponsoren. gedurende zijn 5-seizoenenrun. Gelukkig had Serling niet al te vaak te maken met inmenging van deze bedrijven; een verandering in een lijn van dialoog hierA afgewezen script daar. Toch maakte de showrunner er gedurende de serie geen geheim van dat hij een sterke afkeer had van de relatie tussen reclame en kunst, wat zijn ongenoegen aangaf om überhaupt met sponsors te maken te hebben. Het is dus heel goed mogelijk dat Serling een einde maakt aan alle mogelijke problemen die een sponsor heeft met de vermelding van ‘God’ door het woord te verbieden voor al zijn schrijvers, behalve zichzelf. Of hij zichzelf nu de hoofdpijn wil besparen, of ervoor wil zorgen dat zijn schrijvers beschermd worden tegen potentieel wraakzuchtige reclamemakers, het is allebei logisch.
Maar misschien is er nog een reden waarom Serling op deze praktijk aandrong. De schrijver was heel kieskeurig over hoe “The Twilight Zone” werd waargenomen, er wordt vaak naar verwezen als een fantasyshow en niet als sciencefiction. Een deel daarvan komt doordat de serie hielp bij het vormgeven van de nieuwe definitie van sciencefiction in de 20e eeuw, maar een deel ervan was dat Serling de verhevener ambities van de serie wilde benadrukken die verder gingen dan pulpavontuur. Misschien dacht Serling dat een overmatig gebruik van ‘God’ in scripts een luie hack zou kunnen worden voor het verklaren van bovennatuurlijke of fantastische verschijnselen; zelfs ‘The Howling Man’, dat rechtstreeks met de duivel te maken heeft, maakt geen melding van Hem. Hoe het ook zij, we zijn het er allemaal over eens dat deze praktijk leek “The Twilight Zone” geen beetje pijn te doen.
