Het lot van de federale portefeuille studieleningen verandert het ministerie van Financiën. Dat zou een aantal uitdagingen voor kredietnemers kunnen opleveren.
Het ministerie van Onderwijs maakte in maart bekend dat het miljoenen zou overmaken rekeningen van leners van studieleningen aan de Schatkist, te beginnen met de rekeningen van in gebreke gebleven kredietnemers. De administratie duidelijk gemaakt de verhuizing maakt deel uit van het bredere doel van ontmanteling het Ministerie van Onderwijs.
Dit is niet de eerste poging van het ministerie van Financiën om federaal studieleningen te beheren. In 2015 wilde de regering-Obama begrijpen waarom in gebreke gebleven kredietnemers moeite hadden om terug te betalen, en hoe federale instanties hen konden helpen. Daarom voerde het een pilot uit om te bepalen of het ministerie van Financiën effectief in gebreke gebleven leningen kon innen. De pilot bleek niet succesvol – wat erop wijst dat er soortgelijke uitdagingen in het verschiet liggen voor de inspanningen van de regering-Trump.
De wijzigingen in het studieleningenprogramma komen op een kritiek moment voor in gebreke gebleven leners. Het aantal wanbetalingen, dat doorgaans optreedt na 270 dagen gemiste betalingen op federale studieleningen, staat op een recordhoogte: ongeveer 9 miljoen leners zijn in gebreke.
De uitdagingen op het gebied van studieleningen van het ministerie van Financiën van Obama
Tijdens de pilot van 2015 nam het ministerie van Financiën voor ongeveer $ 80 miljoen aan in gebreke gebleven rekeningen voor studieleningen over. Het experiment hield ook een controlegroep van particuliere verzamelaars in stand met een portefeuille van ongeveer dezelfde omvang.
Sarah Bloom Raskin, destijds plaatsvervangend minister van Financiën, vertelde Business Insider dat er ‘operationele uitdagingen’ waren bij de particuliere incassobureaus, waaronder problemen bij het bereiken van kredietnemers en het innen van de juiste betalingsbedragen, en dat de pilot bedoeld was om deze problemen te onderzoeken.
Een jaar later had de Schatkist 4,1% van de leningen van haar kredietnemers geïnd, vergeleken met 5,5% in de controlegroep. In dollars uitgedrukt heeft de Schatkist 0,38% van haar portefeuille met in gebreke gebleven leningen van $80 miljoen teruggevorderd, vergeleken met een terugvorderingspercentage van 3,4% voor de portefeuille van particuliere verzamelaars.
“(Het innen van in gebreke gebleven leningen) is geen operationele no-brainer,” zei Raskin. “Het is operationeel gezien een behoorlijke uitdaging, en je hebt daar in je loopbaandienst de juiste mensen nodig die dit aankunnen.”
In het pilotrapport uit 2015 werden verschillende redenen benadrukt voor het lagere invorderingspercentage van het ministerie van Financiën. Het zei dat het bureau “relatief langzaam te werk ging” door de incassocyclus om vrijwillige betalingen van leners te stimuleren, en dat het leners minder vaak belde dan particuliere verzamelaars.
Het rapport zei ook dat leners in verwarring raakten over waarom een derde partij – het ministerie van Financiën of een particuliere verzamelaar – contact met hen opnam in plaats van met het ministerie van Onderwijs zelf.
Het hebben van een duidelijk aanspreekpunt is van cruciaal belang voor kredietnemers, zei Arne Duncan, de onderwijssecretaris onder voormalig president Barack Obama. Tijdens zijn ambtstermijn probeerde hij wat hij noemde ‘één staatsbureau’ op te zetten – een duidelijk aanspreekpunt waar iedereen over een specifieke kwestie kon bellen.
‘Nu moet je misschien vijf, zes of zeven verschillende instanties bellen,’ zei Duncan. “Het heeft geen zin vanuit educatief oogpunt of vanuit het oogpunt van klantenservice.”
Uiteindelijk ging de regering-Obama niet verder met de pilot.
Een ingewikkelde weg voor in gebreke gebleven leners van studieleningen
In een persbericht van maart zei onderwijssecretaris Linda McMahon dat haar afdeling “er niet in was geslaagd deze cruciale programma’s effectief te beheren en uit te voeren”. In een factsheet stond dat het een logische volgende stap was, aangezien het ministerie van Financiën al federale fondsen voor studentenhulp uitbetaalt. Schatkist Sec. Scott Bessent zei in een verklaring dat het agentschap “de unieke ervaring, het operationele vermogen en de financiële expertise heeft om langverwachte financiële discipline in het programma te brengen en een betere rentmeester te zijn van het geld van de belastingbetaler.”
Een blogpost door Preston Cooper, een senior fellow bij de conservatieve denktank het American Enterprise Institute, zei dat het ministerie van Financiën toegang heeft tot belastinginformatie van kredietnemers en die gegevens zou kunnen gebruiken om hun financiële situatie en de factoren die van invloed zijn op wanbetaling beter te begrijpen.
Raskin zei dat het proces ingewikkelder zou kunnen zijn.
“Het is één ding om het uit te betalen. Het is iets anders om het te innen”, zei Raskin. “Dat zijn twee afzonderlijke operationele regimes.”
In januari heeft het ministerie van Onderwijs onvrijwillige verzamelingen onderbroken op in gebreke gebleven leningen, wat betekent dat kredietnemers niet te maken krijgen met beslaglegging op hun loon of beslaglegging op belastingteruggaven.
Sarah Sattelmeyer, onderwijsprojectdirecteur bij de linkse denktank New America, vertelde Business Insider dat het, zodra de pauze voorbij is, belangrijk is dat kredietnemers de informatie en begeleiding krijgen die ze nodig hebben om weer een goede reputatie te krijgen, en dat de overdracht aan het ministerie van Financiën deze inspanningen in gevaar zou kunnen brengen.
“Het hebben van systemen die verspreid zijn over meerdere instanties brengt het hele systeem echt in gevaar en zal het een stuk moeilijker maken, niet alleen om met kredietnemers te communiceren, maar ook om ervoor te zorgen dat we op weg zijn naar een meer gestroomlijnd systeem”, zei Sattelmeyer.
