DEIR EL-ZOUR, Syrië — Een Syrische man heeft zaterdag zijn vrouw en vier van zijn vijf kinderen begraven de enorme golf van Israëlische aanvallen die eerder deze week Beiroet teisterden en hen ten ruste legden in de provincie Deir el-Zour in het noordoosten van Syrië.
Het was niet de thuiskomst die ze hadden verwacht toen ze zes jaar geleden naar Libanon vluchtten.
De lichamen, samen met die van zijn zes maanden zwangere schoondochter, arriveerden in houten kisten in een bus vanuit Libanon, hun namen op de zijkanten gekrabbeld. Mannen stonden huilend naast de bus voor de begrafenisstoet in de stad al-Sour, terwijl rouwenden zich verzamelden om hun condoleances te betuigen.
De stoffelijke resten van een van zijn twee dochters zijn nog steeds vermist, vermoedelijk bekneld onder het puin, toen de zoekacties zaterdag, drie dagen na de aanslagen, werden afgerond.
De staking was er één van ongeveer 100 woensdag zonder waarschuwing door Israël uitgevoerd, gericht op wat volgens het Israëlische leger aan Hezbollah gelinkte locaties in Beiroet en andere delen van Libanon waren. Meer dan 350 mensen werden die dag gedood, waarvan een derde vrouwen en kinderen, waardoor het de dodelijkste dag in bijna zes weken oorlog was.
Veel van de aanvallen troffen winkelstraten en dichtbevolkte wijken in het centrum van Beiroet, ver van conflictgebieden, waar herhaaldelijk Israëlische evacuatiewaarschuwingen zijn afgegeven sinds 2 maart, toen de door Iran gesteunde militante groepering Hezbollah raketten op Israël afvuurde als vergelding voor de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran.
De vader, Hamad al-Jalib, overleefde omdat hij weg was om een gasfles te halen terwijl hij werkte als conciërge van het gebouw. Toen hij hoorde dat de wijk Ain Mreisseh, waar hij woont, was getroffen door een staking, haastte hij zich terug, maar zag een rookpluim opstijgen uit een gebouw achter een moskee tegenover de beroemde boulevard van Beiroet – meestal vol met mensen die wandelen en sporten.
“De Israëlische aanval heeft mijn meisjes gedood, ze zijn onschuldig en zitten gewoon thuis”, zei al-Jalib. “Ze waren aan het lunchen.”
Hij zei dat het reddingsteams drie dagen kostte om de lichamen van zijn familie onder het puin vandaan te halen. “En ik heb nog steeds een dochter vermist, haar naam is Fatima Hamad al-Jalib.” Ze is 10 jaar oud. Zijn andere dochter was 12, terwijl zijn zoons 17, 14 en 13 jaar oud waren.
Drie andere Syrische familieleden werden ook gedood tijdens de aanval in Ain Mreisseh en werden zaterdag begraven in de stad al-Shuhail in Deir el-Zour, nadat het gezin uit elkaar ging bij terugkeer naar Syrië.
Al-Jalib zei dat zijn familie uit hun gebied was verdreven en in 2020 naar Libanon was verhuisd, omdat de lokale spanningen tussen stamgroepen en de door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten toenamen.
De slachtoffers van de stakingen van woensdag en andere aanvallen in het hele land hebben het dodental in ruim een maand van Israëls oorlog met Hezbollah opgelopen tot ruim 1.950 doden en ruim 6.300 gewonden, aldus het Libanese ministerie van Volksgezondheid. Bij de tol zijn minstens 315 doden en gewonden Syriërs inbegrepen.
Het blijft onduidelijk hoeveel van de doden op woensdag niet-Libanezen waren, aangezien het ministerie van Volksgezondheid geen uitsplitsing naar nationaliteit heeft gegeven. Ambtenaren hebben gemeld dat er minstens 39 Syriërs onder de doden waren.
Dalal Harb, een woordvoerder van de VN-vluchtelingenorganisatie, zei dat het in Ain Mreisseh vermoorde gezin niet geregistreerd was bij de UNHCR. Er zijn ongeveer 530.000 Syrische vluchtelingen geregistreerd bij UNHCR in Libanon, terwijl honderdduizenden anderen vermoedelijk niet geregistreerd zijn.
Terwijl honderdduizenden Syriërs zijn teruggekeerd uit Libanon sinds de afzetting van de voormalige Syrische president Bashar Assad in december 2024, blijven vele anderen terughoudend om terug te keren vanwege het gebrek aan banen en het aanhoudende geweld.
De broer van Al-Jalib, Jomaa, die ook in Libanon woonde, zei dat hij op zijn werk ongeveer 150 meter (500 voet) verwijderd was toen de eerste explosie toesloeg. “We renden en we renden, en toen vond de tweede aanval plaats.” Hij zei dat hij bij het gebouw aankwam toen het begon in te storten. “Het was te laat om iemand eruit te krijgen. We schreeuwden om ze, maar niemand antwoordde.”
Hij zei dat ambulances later de lichamen hebben geborgen, die hij in een ziekenhuis heeft geïdentificeerd.
Na de begrafenis op zaterdag stonden mannen schouder aan schouder in gebed boven de nieuwe graven.
——-
Associated Press-schrijver Abby Sewell in Beiroet heeft aan dit rapport bijgedragen.
