Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Kevin Lustik, een 62-jarige borduurkunstenaar die ook bij een advocatenkantoor werkt in New York. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik wist dat het tijd was om inkomsten te genereren met mijn naaldhobby toen mijn kasten en laden vol stonden met kunstwerken.
Ik begon mijn bedrijf in januari 2025 na jarenlang bij een advocatenkantoor te hebben gewerkt en voor de lol borduursels te hebben gemaakt. Mijn liefde voor borduren ontwikkelde zich op de universiteit nadat ik mijn eerste kits had gekocht. Ik herinner me dat ik dacht: “Dit is voor mij.” Uiteindelijk begon ik mijn eigen ontwerp te maken.
Nu merk ik dat ik elke dag na het werk aan het knutselen ben. Ik verdien niet genoeg met het verkopen van mijn kunst om mijn baan op te zeggen. Het is een echt passieproject, maar ik hoop dat het op een dag winstgevender zal zijn.
Het afgelopen jaar heb ik ongeveer 40 stuks verkocht. Ze variëren meestal in prijs van $ 100 tot $ 600. Ik moet praktisch zijn; Ik maak niet 100.000 dollar per stuk. Mijn werk wordt getoond in galerieën in New Mexico en New York, en ik verkoop het online.
Ik heb een behoorlijk bedrag in mijn bedrijf geïnvesteerd. Ik ben een professional, ook al is het niet mijn dagelijkse baan.
Mijn klanten worden jonger
De kunst van Kevin Lustik gaat over onderwerpen als de klimaatcrisis. Kevin Lutik
Tegenwoordig bevindt het zich ergens tussen een fulltime baan en een hobby, en het heeft zijn uitdagingen.
Wanneer de meeste mensen kunst kopen, betalen ze voor schilderijen of sculpturen. Vezelkunst, wat ik eigenlijk doe, is een subgroep van deze industrie, dus het is moeilijk om kopers te vinden. Tegenwoordig worden mijn stukken doorgaans binnen de eerste paar weken na de tentoonstelling verkocht.
Een van de meest verrassende onderdelen van mijn bijzaak is Generatie Z recente interesse in mijn werk. Ze vormen ongeveer 25% van mijn klanten, en mijn omzet is sinds deze tijd vorig jaar met 75% gegroeid.
Mensen wijken af van de digitale wereld
Ik heb gehoord dat er een trend is van “Oma hobby’s” die Generatie Z oppikt om weg te komen van hun telefoons en schermen. Ik denk dat dat een goed idee is. Je vult de hele dag met computerschermen op het werk en mobiele telefoons tijdens de lunch en ’s avonds. Ik denk dat mensen het beu zijn, dus dwalen ze er een beetje van af.
Mijn advies aan jonge mensen is om tijd te laten om te dromen en je hoofd leeg te maken. Met hobby’s als borduren of koken krijg je uiteindelijk een product. Je hebt iets tastbaars. Hoe meer je het doet, hoe meer je ervan houdt. Als je het leuk vindt als je twintig of dertig bent, zul je er meer van genieten als je veertig of vijftig bent.
Ik maak kunst over belangrijke onderwerpen, zoals klimaatveranderingen ik denk dat die jongeren aanspreken. Ik heb mijn kunstwerken echter niet aangepast aan hun voorkeuren.
Ik probeer mijn creativiteit niet onder controle te houden; ik laat het gaan waar het heen wil.
