In een tijd waarin het vinden van een baan in de techniek een frustrerende cyclus van afwijzingen, ghostings of erger is geworden, Chris Pirillo’s werk spreekt voor zich – in die zin dat het het hele proces belachelijk maakt.
Pirillo, de oude technologieliefhebber en ondernemer, laat zijn vaardigheden zien door te illustreren hoe moeilijk het is om iemand aandacht te schenken aan zijn vaardigheden. Twee van zijn nieuwste vibe-gecodeerde creaties omvatten: CV-analysator en een pre-afwijzingsbriefgenerator gebeld Beste aanvrager.
Ze zullen allemaal zeker in de smaak vallen bij werkzoekenden die te maken hebben met een ogenschijnlijk hopeloos proces, en bij de recruiters en werkgevers die hopelijk banen proberen te vervullen met een greintje menselijkheid.
De Resume Analyzer is precies hoe het klinkt – en niets zoals je zou hopen. Gebruikers worden uitgenodigd om een functiebeschrijving in te plakken en hun CV te uploaden voor wat wordt gefactureerd als een ‘semantische scan’ die een ‘gepersonaliseerd, bruikbaar gap-analyserapport’ genereert. De clou is natuurlijk dat, ongeacht wat je indient, het oordeel hetzelfde is: “Nee, je bent verdomme, maat.”
Pirillo zei dat het idee begon als een halve grap op sociale media eerder deze week. De reactie was onmiddellijk en resonerend genoeg om hem ervan te overtuigen dat de grap eigenlijk een spiegel was. Een paar uur later was de app live.
De Dear Applicant-generator arriveerde kort daarna, geboren uit een opmerking op Draden wat de logische volgende stap suggereert: een afwijzingsbrief die arriveert voordat je zelfs maar hebt gesolliciteerd. “Stel je alle efficiëntiewinsten eens voor”, schreef de commentator. Pirillo was verplicht.
Ik heb beide getest en ben beide keren weggegaan met lachen, vooral om de kleine lettertjes van de methodologie op de Resume Analyzer, die gedeeltelijk luidde: “Er zijn geen cv’s geanalyseerd bij de productie van dit rapport. Er zijn geen gegevens uit uw browser verdwenen. De arbeidsmarkt is in feite een brandende afvalcontainer. Deze tool bevestigt wat u al vermoedde. Heeft u de geitenhouderij overwogen?”
“Deze apps zijn grappig omdat ze dat niet zijn”, vertelde Pirillo via e-mail aan GeekWire.
De frustratie die Pirillo spooft is goed gedocumenteerd – en de timing is geen toeval. Een verslag van afgelopen maand van pre-employment-testbedrijf Criteria ontdekte dat meer dan de helft van de werkzoekenden het afgelopen jaar door een werkgever was geghost, een record in drie jaar tijd. Het komt op een moment dat de ontslagen in de technologiesector brutaal zijn gebleven: alleen al in 2025 werden ruim 178.000 techwerkers ontslagen, waardoor de toch al gespannen arbeidsmarkt werd overspoeld met gekwalificeerde kandidaten die strijden om minder vacatures – en er werd niets teruggehoord.
De spanning – tussen de grap en de oprechte wrok die eronder zit – is wat beide instrumenten hun voorsprong geeft. Pirillo, die zichzelf omschrijft als meer dan gekwalificeerd voor de functies waarop hij solliciteert, zei dat hij de traditionele zoektocht naar een baan heeft opgegeven ten gunste van fractioneel en contractwerk, niet omdat hij dat wil, maar omdat het alternatief voelt als schreeuwen in de leegte.
“Dat gedrag en die verwachting zijn genormaliseerd”, zei hij over ghosting door werkgevers. “Het hele proces waar maar weinigen van ons controle over hebben, balanceert op misbruik.”
Het bouwen van de apps, zo merkte hij op, duurde elk minder dan een uur – een schril contrast met de uren die werkzoekenden routinematig besteden aan het op maat maken van cv’s en sollicitatiebrieven, die vaak zonder erkenning verdwijnen. Pirillo heeft nu meer dan 300 van deze ‘miniproducten’ op zijn naam verzonden Vibe-arcade website en leert anderen, zowel technisch als niet-technisch, actief hetzelfde te doen.
De vraag die hij impliciet stelt, is of het bouwen van dingen nu een beter gebruik van de tijd van een werkzoekende is dan solliciteren. Voor hem is het antwoord ja – en hij leunt op wat hij een opkomend archetype noemt: de ‘productontwikkelaar’, iemand die zijn werk laat zien in plaats van een cv samen te stellen.
“Ik geloof dat ik meer aandacht heb besteed aan het maken van deze apps dan welk bedrijf dan ook bij het overwegen van mijn toepassing”, zei hij. “Waarschijnlijk meer dan ze allemaal samen – zelfs als iemand persoonlijk doorverwees naar de rekruteringsmanager.”
Hij overweegt zelfs om de afwijzingsbrief van Dear Applicant bij zijn eigen toekomstige sollicitaties te voegen – deels als experiment, deels omdat hij zegt dat hij niets te verliezen heeft.
‘Het ergste dat kan gebeuren, is dat ik op een andere manier genegeerd wordt’, zei hij.
Pirillo doet niet alsof de apps activisme zijn – of dat ze iets zullen veranderen. Hij weet dat HR het niet grappig zal vinden. Maar dat is niet echt tegen wie hij praat.
“Als er een bedoeling achter deze specifieke apps zat, dan is het niet alleen om het gevoel op te roepen dat je niet de enige bent, maar om te lachen om de absurditeit van de situatie waarin sommigen van ons zich bevinden”, zei hij.
