De bemanning van Artemis II bereidt zich voor op de terugkeer naar de aarde, nadat ze verder van onze thuisplaneet zijn gereisd dan wie dan ook ooit heeft gedaan – maar thuiskomen is op zichzelf vol gevaar.
De Artemis II-bemanning staat op het punt het gevaarlijkste deel van hun missie te ondergaan: thuiskomen.
De wereld heeft geboeid gekeken terwijl vier astronauten zich verder van de planeet Aarde verwijderden dan wie dan ook ooit is gelukt – met foto’s en videoclips van hun reis naar de ruimte die over het internet razen. Na het breken van records en het inspireren van mensen over de hele wereld, hebben NASA’s Victor Glover, Reid Wiseman en Christina Koch, evenals astronaut Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency, gaan naar huis.
Op een uitzonderlijk gedenkwaardig moment tijdens de gewaagde reis noemde de bemanning een ‘lichtpuntje’-krater naar de overleden vrouw van commandant Reid Wiseman, Carroll Taylor Wiseman, die in 2020 aan kanker stierf – wat een nieuwe betekenis gaf aan de vaak geuite zinsnede: ‘Ik hou van je tot de maan en terug’. “We zijn daar allemaal vrijwel kapot gegaan”, heeft Wiseman naar verluidt gezegd, eraan toevoegend dat dit het “toppunt” was van de avontuur voor hem.
BEKIJK de terugkeer van Artemis II live op de Mirror Blog
Maar nu, na zich jarenlang te hebben voorbereid en hun missie te hebben uitgevoerd, is het tijd voor de vier sterke bemanningsleden van hoogopgeleide astronauten om naar huis terug te keren – wat misschien wel een van de grootste uitdagingen tot nu toe is. Omdat ze zaterdagochtend vroeg thuiskomen, is het veilig beheren van hun plonslanding in de oceaan voor de kustlijn van San Diego geen sinecure, waarbij ambtenaren ‘bezorgd’ zijn over het proces waardoor hun vaartuig in een ‘vuurbal’ zal veranderen als het opnieuw de atmosfeer van de aarde binnendringt met snelheden tot 40.839 km / u, dit is 40 keer de snelheid van een normale vliegtuigvlucht.
Terwijl de Orion-capsule naar huis gaat, moet hij drie trajectcorrectiebrandwonden ondergaan – hier activeert hij zijn stuwraketten om ervoor te zorgen dat hij precies op het juiste routepad naar huis is en, cruciaal, dat hij met de perfecte snelheid beweegt die nodig is voor de reis. De laatste verbranding vindt plaats slechts vijf uur vóór het grote moment van terugkeer in de atmosfeer van de aarde.
Voordat ze dit punt bereiken, moeten de astronauten echter hun ruimtepakken aantrekken in de bemanningsmodule, die loskomt van de servicemodule. Dit deel van de capsule bevat de motoren die het ruimtevaartuig door de ruimte hebben bewogen en zal in de atmosfeer branden, dus het gaat niet met hen mee.
Ongeveer 122 kilometer van het aardoppervlak beginnen de dingen letterlijk op te warmen. Plasma dat ongelooflijk heet is, zal zich binnen enkele seconden rond hun vaartuig “ophopen” vanwege de wrijving veroorzaakt door de atmosfeer, en temperaturen kunnen oplopen tot 1600 graden Celsius. De bemanning zal worden beschermd tegen deze superhoge temperaturen via een hitteschild dat van tevoren is blootgesteld, maar tijdens deze momenten zal alle communicatie met NASA volledig worden geblokkeerd door het plasma.
Tijdens de onbemande eerste Artemis-missie in 2022 kwamen er echter “brokken” van het hitteschild af en “barste” het, meldt The Sun. Gelukkig is het vaartuig in die test terug naar de aarde gekomen, dus besloot NASA dat het veilig was voor gebruik tijdens deze missie. Op basis van de testvlucht heeft de ruimtevaartorganisatie enkele wijzigingen aangebracht in de route naar huis, waardoor het moment van terugkeer in de atmosfeer zo kort mogelijk is, maar de bemanning met een hogere snelheid terugkomt.
Het hitteschild is absoluut cruciaal voor de veilige terugkeer van de astronaut, dus het vooruitzicht dat het niet perfect zal werken, houdt een NASA-beheerder ’s nachts wakker’ omdat er ‘geen plan B’ is. Jared Isaacman heeft uitgelegd: “In termen van wat mij ’s nachts wakker houdt, my bloeddruk zullen worden verhoogd totdat ze onder parachutes in het water voor de westkust staan.
‘Er is geen plan B. Dat is het thermische beveiligingssysteem. Het hitteschild moet werken.’
Eén hitteschild-expert heeft echter een scherpe waarschuwing afgegeven over het systeem en het ‘ernstige risico’ dat ermee gepaard gaat. “De technische en organisatorische problemen die verband houden met het Orion-hitteschild vormen een ernstig risico. De geschiedenis leert dat ongelukken plaatsvinden wanneer organisaties zichzelf ervan overtuigen dat ze de problemen begrijpen die ze niet begrijpen. Deze kwestie vertoont dezelfde patronen die aan eerdere catastrofes voorafgingen”, zegt hij. zei voormalig astronaut en NASA-ingenieur Charlie Camarda.
Nadat ze de extreme hitte bij het terugkeerpunt hebben doorstaan, moet de dekking wegvallen van de bemanningsmodule om hun snelheid te laten afnemen en om de parachutes die dit doen goed te laten werken. Er zijn twee parachutes – 7 meter breed – die zullen helpen de snelheid te vertragen, en ze worden ingezet op 25.000 voet, waardoor de module hopelijk een snelheid van 507 mijl per uur haalt.
In een zorgvuldig geplande en gechoreografeerde procedure komen drie kleinere parachutes in actie op ongeveer 3.000 meter hoogte, die de hoofdparachutes naar buiten trekken die het werk doen om de zaken nog verder te vertragen – deze laatste drie zijn enorm en 35 meter breed – en ze zullen de capsule helpen om van 210 km/u naar slechts 27 km per uur te gaan, zodat ze veilig kunnen neerstorten.
Amit Kshatriya, medewerker van de NASA, heeft gezegd dat ze er “vertrouwen in hebben” dat dit allemaal zal verlopen zoals gepland, maar voegt eraan toe: “De bemanning heeft haar deel gedaan, nu moeten wij het onze doen”, met het leven van de vier astronauten in hun handen. “Elk systeem dat we de afgelopen negen dagen hebben gedemonstreerd – levensondersteuning, navigatie, voortstuwing, communicatie – hangt allemaal af van de laatste minuten van de vlucht”, zei hij. voor Sky News.
“We hebben veel vertrouwen in het systeem en het hitteschild en de parachutes en de herstelsystemen die we hebben samengesteld. De techniek ondersteunt dit. De Artemis I-vluchtgegevens ondersteunen dit. Al onze grondtests ondersteunen dit, onze analyse ondersteunt dit.”
Kshatriya voelt zich echter “angstig”, hoe goed ze ook voorbereid zijn. “Het lijdt geen twijfel dat ik ongerust zal zijn”, heeft hij gezegd. “Maar we zullen bij de families zijn. We zullen bij hen zijn. We zullen allemaal samen zijn. Ik heb het volste vertrouwen in het team.”
Hij vervolgt: “Het is onmogelijk om te zeggen dat je geen irrationele angsten meer hebt… Maar ik zou je willen vertellen dat ik geen enkele rationele angst heb over wat er gaat gebeuren.”
Piloot van de Artemis II-missie Victor Glover gaf onlangs toe dat hij aan het vooruitzicht van de terugkeer van de “vuurbal” heeft gedacht sinds het moment waarop werd bevestigd dat hij en zijn bemanning de lange reis naar de ruimte en weer naar huis zouden ondernemen. “Ik denk er al over na sinds 3 april 2023, toen we aan deze missie werden toegewezen”, zei hij tijdens hun tiendaagse recordbrekende missie.
“Er zijn zoveel meer foto’s en verhalen, en ik ben nog niet eens begonnen met het verwerken van wat we hebben meegemaakt. We hebben nog twee dagen en het is ook diepgaand om met een vuurbal door de atmosfeer te rijden.”
Heeft u een verhaal te vertellen? E-mail: emma.mackenzie@reachplc.com
