Toen de winterstorm Fern eind januari over het land raasde, viel ruim een miljoen Amerikanen de stroom uit. In Nashville registreerde het nutsbedrijf het hoogste aantal storingen in 2012 geschiedenis. In Louisiana, sommige gezinnen wachtte bijna twee weken voordat de lichten weer aangaan. Ambtenaren vaardigden in verschillende staten noodbevelen uit toen de storm de kwetsbaarheid van ons gecentraliseerde energiesysteem aan het licht bracht.
En toch speelde zich tijdens diezelfde storm stilletjes een ander verhaal af. Huishoudens met de mogelijkheid om hun eigen stroom op te wekken en op te slaan met zonne-energie en opslag in huis hielden het licht aan, lieten de verwarming draaien en laadden hun apparaten op. Ze waren onafhankelijk van een rooster dat bezweek onder de kou. Dat contrast zou de drijvende kracht moeten zijn achter het nationale gesprek over hoe we onze energietoekomst opbouwen.
Het Amerikaanse elektriciteitsnet staat onder meer druk dan ooit tevoren in zijn geschiedenis. AI datacentra, EV opladen, een renaissance van de productie en snelle elektrificatie van woningen komen allemaal tegelijk.
PJM Interconnection, de grootste netbeheerder van het land, is dat wel worstelen bij te houden met een stortvloed aan nieuwe aanvragen voor grote ladingen. Om aan deze stijging te voldoen is een schatting nodig $720 miljard in infrastructuurinvesteringen, met traditionele bouwtijdlijnen die zich uitstrekken tot in de jaren 2030. Ondertussen zijn de elektriciteitsrekeningen voor woningen al gestegen opgestaan 33% sinds 2020, wat een zware financiële last voor veel Amerikaanse gezinnen betekent. En Winter Storm Fern is geen anomalie als het aantal zware stormen neemt toe.
Maar een deel van de oplossing is al snel aan het opschalen en bevindt zich op en in Amerikaanse huizen in het hele land.
BEWEZEN OP SCHAAL, NIET ALLEEN IN THEORIE
Afgelopen juli brak de vraag naar elektriciteit in de VS records met meer dan 759.000 megawattMeer dan 100.000 residentiële batterijen verzamelden zich als een gedistribueerde elektriciteitscentrale en leverden stroom aan het Californische elektriciteitsnet tijdens piekuren – het grootste evenement voor de verzending van residentiële batterijen in de geschiedenis van de VS. Een onafhankelijke analyse van The Brattle Group bevestigde wat netbeheerders opmerkten: de gedistribueerde batterijen presteerden als een traditionele elektriciteitscentrale en leverden een consistente, grootschalige output.
Vijfduizend kilometer verderop, in Puerto Rico, waar de stroom ongeveer honderd keer per zomer uitvalt één op de tien woningen heb nu een batterij en een zonnepaneel. Een netwerk van ongeveer 80.000 thuisbatterijen kan tijdens een noodsituatie evenveel elektriciteit opwekken als een kleine aardgascentrale. LUMA, de netbeheerder van het eiland, deed vorig jaar 80 keer een beroep op die batterijen om de tekorten in de energievoorziening te verminderen.
Dit zijn geen demonstraties. Het zijn bewijspunten. En de cijfers daarachter groeien snel.
GEBOUWD OP KLANTENECONOMIE
Huiseigenaren installeren geen batterijen om het elektriciteitsnet te helpen; ze installeren ze voor back-upstroom en energieonafhankelijkheid. Maar wanneer deze individuele beslissingen op grote schaal worden samengevoegd, gebeurt er iets opmerkelijks: honderdduizenden huishoudens worden een flexibele, gedistribueerde energiecentrale die binnen enkele minuten kan reageren op netspanning.
De belangstelling voor het combineren van zonne-energie voor nieuwe woningen met opslag groeit in het hele land. We hebben dit intern gezien: ruim 70% van onze nieuwe klanten heeft ervoor gekozen om opslagsystemen toe te voegen. De netwerkondersteuning groeit mee: het aantal klanten dat deelneemt aan programma’s voor gedistribueerde energiecentrales is in één jaar vervijfvoudigd. Vorig jaar hebben onze gedistribueerde energiecentrales meer dan 1.300 keer uitgezonden om het elektriciteitsnet te ondersteunen tijdens kritieke uren.
De economische omstandigheden worden steeds dwingender voor gezinnen. Een Stanford-universiteit studie Vorig jaar gepubliceerd bleek dat zonnepanelen en batterijen financieel zinvol zijn voor de meeste Amerikaanse huizen, omdat ze back-upstroom leveren tijdens stroomuitval en tegelijkertijd geld helpen besparen op de stijgende elektriciteitskosten. Bovendien ontvangen klanten een vergoeding voor deelname aan programma’s voor gedistribueerde energiecentrales. Het is een zeldzame energieoplossing die de huiseigenaar, het elektriciteitsnet en de gemeenschap ten goede komt.
HET BELEID ONTGRENDELD
Staten beginnen zich te realiseren dat het volledige potentieel van gedistribueerde opslag een weloverwogen beleidsontwerp vereist. In Texel is de ADER-project verzamelt gedistribueerde energiebronnen om te helpen voldoen aan de stijgende vraag naar elektriciteit van de staat, gedeeltelijk aangedreven door nieuwe datacenters. In Kansas ondertekenden toezichthouders een schikking waardoor klanten rechtstreeks de aanschaf van gedistribueerde activa door een datacenter kunnen ondersteunen, inclusief batterijen op locatie van de klant. In New York werd het voorgesteld Energiewet van eigen bodem zou datacenterontwikkelaars verplichten om bij te dragen aan een fonds dat helpt gedistribueerde activa – inclusief thuisopslag – snel online te brengen. En in Illinois, de MACHT Act stelt vereisten vast voor door datacenters gefinancierde gedistribueerde energiecentrales om datacenters te helpen voldoen aan hun behoeften op het gebied van schone energiecapaciteit.
Het principe dat ten grondslag ligt aan al deze benaderingen is er een waar ik diep in geloof: de stijgende kosten van de nieuwe vraag mogen niet op Amerikaanse gezinnen worden afgewenteld. Mensen die hun rekeningen al betalen, mogen de elektriciteitsbehoeften van toekomstige datacenters niet subsidiëren. Zij moeten partners zijn bij het oplossen van het probleem.
DE HULPMIDDELEN BESTAAN. HET MOMENT IS NU.
De markt voor gedistribueerde energiecentrales, die momenteel wordt gewaardeerd op 6,3 miljard dollar, is dat wel geprojecteerd om in 2034 ruim 39 miljard dollar te bereiken. Dit is geen nichetechnologie die in het verschiet ligt – het is een cruciaal onderdeel van de energie-infrastructuur dat al werkt, zich al opschaalt en gezinnen ervan weerhoudt om te lijden onder de volgende grote stroomstoring.
Het Amerikaanse raster is ontworpen voor de vorige eeuw. Om aan de eisen hiervan te voldoen – AI, elektrificatie en extreem weer – is een heroverweging van ons energiesysteem vereist. Het antwoord is niet alleen meer palen en draden. Het zijn miljoenen huizen die energie opwekken, opslaan en delen.
De capaciteit wordt groter, de technologie werkt en de economie geeft er steeds meer de voorkeur aan. Wat nu nodig is, zijn beleids- en nutskaders die gedistribueerde energiecentrales op elk niveau volledig integreren in de netwerkplanning.
Er is geen tijd te verliezen.
Mary Powell is CEO van Sunrun.
