Voor kinderen krijgenIk ging er altijd van uit dat ik weer aan het werk zou gaan.
Ik ben opgegroeid in een huishouden waar beide ouders werktendus het leek natuurlijk. Mijn vroege jaren bracht ik door in de zorg voor familieleden of in de kinderopvang. Toen ik naar de basisschool ging, bracht ik mijn middagen door in de naschoolse opvang. Maar dat waren de jaren tachtig, en kosten kinderopvang bedroeg ongeveer 7% van het ouderlijk inkomen per kind. Nu is dat aantal gestegen 10% voor koppelsen tot 30% voor alleenstaande ouders.
De meeste mensen kennen de waarheid niet kosten van kinderopvangen waarom zouden ze? Ik had zeker geen idee hoeveel duizenden dollars het kost om een kind in te schrijven in de kinderopvang, totdat mijn man, Zach, en ik een eigen gezin begonnen te plannen. En zelfs toen keken we pas naar die kosten toen ik enkele maanden zwanger was.
De auteur bleef met haar twee kinderen thuis vanwege de kosten voor kinderopvang. Met dank aan de auteur
Toen we eenmaal begrepen waar we mee te maken hadden, veranderden onze plannen.
We zijn verhuisd om het voor mij gemakkelijker te maken om thuis te blijven
Wij woonden in Charlotte, Noord-Carolinatoen we besloten een gezin te stichten. Ik werkte in de ontwikkeling van non-profitorganisaties en Zach werkte voor een huizenbouwer. We leefden comfortabel en hadden zelfs ons eerste huis gekocht in een gezinsvriendelijke buurt waar we van hielden.
Toen ik eenmaal zwanger werd en we de mogelijkheden voor kinderopvang gingen onderzoeken, had ik het gevoel dat thuisblijven, althans in eerste instantie, het beste zou zijn voor ons gezin. Niet alleen waren kinderopvang voor baby’s kost ongeveer $ 2.000 per maand, de helft van mijn nettosalaris destijds, maar het vinden van een kinderopvang met beschikbaarheid bij ons in de buurt was moeilijk.
Vijf maanden na mijn zwangerschap kreeg Zach een baan die ons terugbracht naar Californië. We hadden allebei familie in de Baai gebiedinclusief mijn ouders, dus verhuizen naar de Central Valley, een kleine twee uur rijden, leek de perfecte plek om een nieuwe baby te verwelkomen. Het ging ook gepaard met een loonsverhoging, waardoor onze plannen om thuis te blijven financieel comfortabeler werden.
Verhuizen door het hele land betekende dat ik mijn baan moest opzeggen en opnieuw moest beginnen op een nieuwe plek waar ik niemand kende. Toch was het een kans die ik bereid was te grijpen. En toen de pandemie toesloeg, vijf maanden na de geboorte van onze eerste zoon, was ik dankbaar dat ik bij hem thuis kon zijn.
Het werd financieel moeilijker om terug te keren naar een traditionele werkomgeving
Na het eerste jaar begon ik erover na te denken om weer aan het werk te gaan, in ieder geval parttime. Ik vond het heerlijk om thuis te zijn met mijn baby, maar ik miste ook de interactie met andere volwassenen. Maar om dat te doen, moest ik een baan vinden die de kosten voor de kinderopvang de moeite waard maakte, wat een grotere uitdaging bleek dan ik dacht. En toen we besloten om een tweede kind te proberen, had het geen zin om weer aan het werk te gaan om een paar maanden later weer met verlof te gaan, dus bleef ik thuis.
Nadat ons tweede kind was geboren, voelde het onmogelijk om weer aan het werk te gaan. Met twee niet-schoolgaande kinderen waren de zorgkosten verdubbeld. In plaats van $2.000 per maand te betalen voor fulltime zorg, zouden we meer dan $4.000 per maand betalen, iets wat ik niet kon rechtvaardigen. We zijn erin geslaagd genoeg geld vrij te maken voor onze 3-jarige om parttime naar de kleuterschool te gaan om meer socialisatie te krijgen, maar zelfs dat kostte iets meer dan $ 1.100.
Met dank aan de auteur
Afgezien van de kosten van de kinderopvang betekende het weer fulltime aan het werk gaan, dat er nog meer spanningen in ons leven kwamen. Wie zou thuisblijven als de kinderen onvermijdelijk ziek werden? Wie zou vrij nemen voor doktersafspraken of schoolactiviteiten? Het nemen van een nieuwe baan betekende opnieuw beginnen met voordelen en PTO-opbouw. Dus opnieuw merkte ik dat ik de voordelen afwoog en besloot te wachten tot beide kinderen ouder waren en de last niet zo groot aanvoelde.
Ik stopte met wachten tot de timing perfect was en begon op mijn voorwaarden te werken
Toen mijn jongste ongeveer 2 was, besloot ik op zoek te gaan naar werk op afstand. Ik heb op talloze banen gesolliciteerd. Ik heb zelfs interviews gehad, maar die leverden in alle gevallen niets op. Ik had voortdurend het gevoel dat ik mijn beslissing om thuis te blijven moest uitleggen, alsof het verlaten van het personeelsbestand betekende dat ik niet kon terugkeren zonder me ervoor te verontschuldigen. Ik voelde me gefrustreerd en neerslachtig omdat mijn capaciteiten leken te zijn verminderd door mijn periode thuis. Dus heb ik iets voor mezelf opgebouwd: een freelance schrijfcarrière op mijn voorwaarden.
Terwijl ik voor mijn jongste, die nu deeltijds op de kleuterschool zit, blijf zorgen en balans vind in professionele bezigheden, denk ik aan de kosten van de zorg en hoeveel andere ouders zich in dezelfde positie bevinden als waarin ik verkeerde. Ik heb geen spijt van mijn beslissing om thuis te blijven bij mijn jongens; Ik wou dat het voelde als een echte keuze.
