Gepubliceerd op
Astronauten aan boord van NASA’s Artemis II-maanmissie zijn meer dan halverwege hun historische expeditie, waarbij ze langs de maan zullen vliegen en dieper de ruimte in zullen gaan dan zelfs Apollo-astronauten meer dan 50 jaar geleden deden.
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE
Drie Amerikaanse astronauten en een Canadese astronaut zijn op 1 april opgestegen vanaf het Kennedy Space Center in Florida voor een bijna tiendaagse missie, waarbij ze de mysterieuze achterkant van de maan zullen fotograferen terwijl ze er langs reizen.
De missie, de eerste reis van de mensheid naar de maan sinds 1972, streeft naar het record van Apollo 13 voor de verste afstand van de aarde. Dat zal hen tot de verste afgezanten van onze planeet maken terwijl ze maandag zonder te stoppen rond de maan draaien en dan snel terug naar huis vliegen.
Hun ongeveer zes uur durende maanvlucht belooft uitzichten op de andere kant van de Maan die te donker of te moeilijk te zien waren voor de 24 Apollo-astronauten die hen voorgingen. Er wacht hen ook een totale zonsverduistering, terwijl de maan de zon blokkeert en fragmenten van de glinsterende corona blootlegt.
“We zullen de maan in de gaten houden, deze een beetje in kaart brengen en dan weer met kracht verder gaan”, aldus vluchtdirecteur Judd Frieling. Het doel is een maanbasis vol landers, rovers, drones en habitats.
De astronauten van Apollo 13 misten een maanlanding toen een van hun zuurstoftanks onderweg daarheen in 1970 scheurde.
Nu de drie levens in gevaar waren, schakelde Mission Control over op een vrije terugkeer naar de maan om ze zo snel en efficiënt mogelijk thuis te krijgen. Deze route is afhankelijk van de zwaartekracht van de aarde en de maan en van minimale brandstof.
Het werkte voor Apollo 13 en veranderde het in wat later de grootste ‘succesvolle mislukking’ van NASA werd genoemd.
Commandant Jim Lovell, Fred Haise en Jack Swigert bereikten een maximale afstand van 400.171 kilometer van de aarde voordat ze hun levensreddende U-bocht maakten op Apollo 13.
De astronauten van Artemis II volgen hetzelfde pad in de vorm van een 8, aangezien ze niet in een baan om de maan draaien en er ook niet op landen. Maar hun afstand tot de aarde zou die van Apollo 13 ruim 6.600 kilometer moeten overschrijden.
Christina Koch van de missie zei eind vorige week dat zij en haar bemanningsleden niet van superlatieven leven, maar het is een belangrijke mijlpaal “die mensen kunnen begrijpen en om zich heen kunnen wikkelen”, een mijlpaal die het verleden met het heden en zelfs de toekomst samenvoegt naarmate er nieuwe records worden gevestigd.
Tijdens de vlucht splitsen de astronauten zich op in paren en leggen om beurten met camera’s het uitzicht op de maan vanuit hun raam vast. Bij de dichtste nadering zullen ze binnen een afstand van 6.550 kilometer van de maan komen.
Omdat ze op 1 april zijn gelanceerd, zal het rendez-vous niet zoveel van de verre maanzijde verlicht zien als op andere data.
Maar de bemanning zal nog steeds “duidelijke stukken van de andere kant kunnen onderscheiden die nog nooit door mensen zijn gezien”, zei NASA-geoloog Kelsey Young, waaronder een groot deel van Orientale Basin.
Zodra Artemis II de maanbuurt verlaat, duurt het vier dagen om naar huis terug te keren. De capsule zal mikken op een landing in de Stille Oceaan nabij San Diego op 10 april, negen dagen na de lancering in Florida.
Tijdens de terugvlucht zullen de astronauten via de radio verbinding maken met de bemanning van het in een baan om de aarde draaiende internationale ruimtestation, waar NASA-collega’s klaar staan voor een kosmisch praatje.
Aanvullende bronnen • AP
