Ruim tien jaar voordat hij Abraham Whistler speelde in ‘Blade’, speelde Kris Kristofferson de hoofdrol in HBO’s allereerste bioscoopuitgave. Helaas was het neowesterse ‘Flashpoint’ uit 1984 niet echt een hoogtepunt voor iets anders dan lauwe recensies en inkomstenderving voor HBO.
25 jaar geleden was “Blade” een geweldige stripboekfilm voordat stripboekfilms cool waren. Een jaar nadat ‘Batman & Robin’ uit 1997 het hele concept van de superheldenkaskraker in twijfel trok, arriveerde ‘Blade’ te midden van een wervelwind van met leer en tinten beklede jaren 90-cool om te bewijzen dat stripboekfilms nog steeds veel te bieden hadden. Naast Daywalker van Wesley Snipes stond Kristofferson’s Whistler, die optrad als mentor en ‘man in de stoel’ voor de titulaire held, wapens construeerde en een oorlog tegen vampieren orkestreerde vanuit de geheime schuilplaats van het duo.
Kristofferson werd toen onmiddellijk herkenbaar voor kinderen uit de jaren 90 als Blade’s rechterhand. Maar oudere generaties herinnerden zich hem vanwege zijn rauwe countrystijl als muzikant en zijn rollen in meerdere films in de jaren ’70 en ’80. Helaas was daar de tijd bij inbegrepen Kristofferson speelde in ‘Heaven’s Gate’, een beruchte box office-bom die het westerse genre vrijwel doodde. Die blindganger uit 1980 was ook niet het enige westerse misvuur waar Kristofferson in de jaren ’80 mee te maken kreeg. HBO hoopte dat de sterrenkracht van de man zou helpen hun eerste theaterproject tot een succes te maken, maar ‘Flashpoint’ bleek bijna een net zo grote ramp als ‘Heaven’s Gate’.
Flashpoint zou het triomfantelijke theatrale debuut van HBO moeten zijn
Abraham Whistler maakte zijn filmdebuut in een Spider-Man-tekenfilm voordat Kris Kristofferson de rol op zich nam in ‘Blade’ uit 1998. Maar het was Kristofferson die het personage gedenkwaardig maakte. Helaas kan hetzelfde niet gezegd worden voor de rol van Border Patrol-agent Bobby Logan, het personage van Kristofferson in ‘Flashpoint’.
Volgens de Amerikaans filminstituutDe film was de eerste productie van Silver Screen Partners, een joint venture tussen HBO en Columbia Pictures. Voor zijn debuutproject koos het bedrijf William Tannen om te regisseren, die voorheen alleen maar commercials had geproduceerd en geregisseerd. Met Tannen in de regisseursstoel, Kristofferson in de hoofdrol en Tangerine Dream voor de soundtrack, zou “Flashpoint” de grote stap van het bedrijf zijn om films op groot scherm te maken. Het was allesbehalve.
De film was gebaseerd op de gelijknamige roman van George LaFountaine uit 1976 en aangepast door Dennis Shryack en Michael Butler, die een jaar na “Flashpoint” samen een van de boeken zouden schrijven. de beste westerns van de jaren 80 met ‘Pale Rider’ van Clint Eastwood. Hun inspanningen uit 1984 leverden zo’n lijst niet op. Kristofferson speelde de rol van Logan naast Treat Williams als collega-Border Patrol-agent Ernie Wyatt. Terwijl ze aan het werk zijn, ontdekt het paar een jeep begraven in de woestijn van Texas met een skelet en een gereedschapskist met daarin $ 800.000. Logan en Wyatt vermoeden dat de buit afkomstig is van een bankoverval uit 1960 en besluiten de buit voor zichzelf te houden. Kort daarna ontdekken ze echter dat het geld mogelijk verband houdt met een beruchte moordaanslag uit 1963 in Texas – ja, die. Wanneer de FBI grote belangstelling voor de auto begint te tonen, worden de agenten van de grenspolitie regelrecht in hun vizier geplaatst.
Flashpoint maakte bijna een einde aan het theaterproject van HBO voordat het was begonnen
HBO hoopte duidelijk op een groots debuut aan de kassa met ‘Flashpoint’. Helaas leverde de neowesterse actiethriller geen resultaat op, waardoor het rechtvaardig werd $ 3,8 miljoen met een budget van $10 miljoen – niet ver verwijderd van de $3,5 miljoen die ‘Heaven’s Gate’ opbracht (hoewel de film United Artists in dat geval ergens tussen de $30 en $40 miljoen kostte).
De recensies voor “Flashpoint” waren minder rampzalig, maar verre van lovend. De film behoudt een kritiekscore van 57% Rotte Tomatenmet Roger Ebert hij beschrijft het als “zo’n goede thriller voor zo’n groot deel van zijn lengte dat het een soort verraad is als het einde uit elkaar valt.” Volgens Ebert was dat einde zo flagrant omdat een “sleutelfiguur op een cruciaal moment handig uit het niets verschijnt, alles uitlegt en het dilemma van Kristofferson oplost.” Voor het overige leek hij de film nogal leuk te vinden, waarbij hij Kris Kristofferson en Treat Williams complimenteerde met hun “interessante, ingehouden uitvoeringen” en de film voor het creëren van een geloofwaardige wereld waaruit de plot op natuurlijke wijze naar voren komt.
Anderen waren minder onder de indruk. Kevin Thomas van de Los Angeles Times beschreef “Flashpoint” als “slecht gekunsteld” en “met de bedoeling zichzelf te vernietigen”, hoewel hij ook de prestaties van Kristofferson en Williams prees. Henk Gallo van de Dagelijks nieuws uit New York was echter nog kritischer en stelde: “Er is hier niet eens één meeslepende filmminuut.”
Ondanks zo’n vreselijke start, waarbij “Flashpoint” er bij lange na niet één van wordt De beste films van HBOwas dit niet het einde van de bioscoopreleases van HBO. “Heaven Help Us” volgde in 1985, vóór “Volunteers” en “Sweet Dreams” datzelfde jaar. Er kwamen er nog meer in de loop van het volgende decennium, wat nogal verbazingwekkend is, aangezien ‘Flashpoint’ de hele onderneming bijna de dood in heeft gejaagd voordat deze zelfs maar was begonnen.
