Elke keer als ik iemand vertel dat ik woon bij mijn oudersis er een onmiddellijk moment van tastbaar oordeel. Het wordt nog verergerd door het feit dat niet alleen ik, een 28-jarige man, bij mijn ouders woon, maar ook mijn verloofde.
De meeste mensen zoeken meteen naar een rechtvaardiging. Er wordt aangenomen dat ik werkloos ben, blut, een verzorger voor een van hen, of in het algemeen gewoon een beetje raar. En ik begrijp dat in de populaire media een volwassen man die thuis woont, wordt afgeschilderd als een mislukking en een last voor zijn teleurgestelde ouders.
In werkelijkheid leven er meerdere generaties New Yorkse stad is heel gebruikelijk en uiterst financieel verantwoord, niet alleen voor jongere mensen zoals ik, maar ook voor oudere volwassenen zoals mijn ouders. Naast het bespaarde geld, geniet ik er ook echt van om tijd door te brengen met mijn gezin, en ik koester de relatie die ik met hen heb.
Dit appartement is al tientallen jaren in de familie
Ik ben opgegroeid aan de Upper West Side van Manhattan, in dezelfde twee slaapkamers huurgecontroleerd appartement Ik woon nu.
Mijn ouders, die in de zeventig zijn, zijn ook geboren en getogen New Yorkers: mijn moeder uit de Bronx en mijn vader uit Brooklyn.
Toen hij eind twintig was, verhuisde mijn vader met een paar vrienden naar de Upper West Side, en terwijl zijn huisgenoten uiteindelijk verhuisden, bleef hij en eindigde een gezin grootbrengen in datzelfde appartement. In de ruim vijftig jaar dat mijn vader daar heeft gewoond, is de huur marginaal gestegen, en zolang ik in het appartement woon, zal het nog een generatie lang onder huurcontrole blijven.
In 2020 ben ik er weer gaan wonen en deel nu de huur met mijn ouders.
Zonder de aanzienlijk lagere huurprijs die dit appartement mijn gezin opleverde, hadden we waarschijnlijk niet in New York City kunnen blijven wonen, ondanks dat we hier allemaal geboren en getogen waren.
Dankzij mijn woonsituatie hebben mijn verloofde en ik aanzienlijk kunnen sparen
Vier jaar geleden bundelden we ons spaargeld met mijn beste jeugdvriend en openden een kunstgalerie aan de Lower East Side van Manhattan, waarmee we een 10-jarig contract ondertekenden. commerciële verhuur.
Mijn ouders zijn niet rijk, maar ze gingen slim om met geld, en hun verantwoorde beslissingen hebben mij nu de kans gegeven om risico’s te nemen.
De auteur en zijn verloofde wonen bij zijn ouders. Met dank aan Ciaran Short
Ik heb geen trustfonds, noch hebben mijn ouders mij een dollar gegeven om te ‘investeren’ in de opbouw van mijn bedrijf, maar het hebben van een zeer betaalbaar appartement heeft een grote last weggenomen in een zeer dure stad, waardoor ik een veiligheidsdeken heb gekregen.
Met het geld dat ik voor een gemiddeld woonappartement zou hebben betaald, kreeg ik mijn bedrijf van de grond.
Ik probeer mijn ouders op verschillende manieren terug te betalen
Hoewel ik baat heb gehad bij het thuiswonen, doe ik er alles aan om ervoor te zorgen dat mijn ouders er ook van profiteren. Een groot deel van mijn inspanningen gaat naar het oplossen van problemen met wifi, het navigeren door Gmail, het downloaden van apps en het vinden van het ‘kanaal’ voor Netflix. Maar verder dan het dienen als in-house IT-specialistIk wil ze ook wat tijd teruggeven.
Ze hebben jarenlang in mijn leven gestroomd en mijn groei gecultiveerd, dus het voelt alleen maar eerlijk als ik hetzelfde voor hen doe. Hoewel ik ze nooit echt zal kunnen terugbetalen voor de tijdsinvestering, het brutale gedrag dat ze hebben doorstaan en de feitelijke financiële investeringen ze hebben gemaakt, ik kan het proberen. Verhuizen naar een andere wijk of een paar haltes verderop met trein 1 zou contra-intuïtief zijn als je een aanzienlijke impact op hun leven zou willen hebben.
In plaats daarvan koken mijn verloofde en ik elke dag, doen we boodschappen, doen we de afwas, wandelen we de hond uit en doen we een lijst met algemene huishoudelijke klusjes, waardoor mijn ouders meer tijd hebben om te doen wat ze willen.
Hoewel ik zou willen dat ik in een positie was om een levensstijl voor mijn ouders te financieren waarmee ze naar exotische bestemmingen kunnen reizen, uit eten kunnen gaan in de leukste restaurants en zich zelfs een tweede landhuis kunnen veroorloven, is dat niet mijn huidige realiteit, dus het beste wat ik kan doen is voor hen opkomen en mijn liefde en waardering tonen door mijn tijd en zorg.
Toegegeven, soms schaam ik me er nog steeds voor om mensen te vertellen dat ik bij mijn ouders woon, maar ik weet ook dat ik op een dag niet het voorrecht zal hebben om thuis te komen en hun stemmen te horen die mij begroeten, dus probeer ik me te concentreren op wat ik weet dat het belangrijkste is.
