De impact op de carrière van het verliezen van een ouder op jonge leeftijd

Toen Alana Aichholz zich aanmeldde voor de universiteit, las ze haar essays hardop voor aan haar moeder, die ze mondeling redigeerde omdat kanker het moeilijk maakte om ze te zien. Het was een van de laatste grote projecten die de twee samen uitvoerden, voordat haar moeder, Laurene, een schrijfster, in 2022 stierf.

“Ze gaf me een heel goed gevoel bij het kiezen van verpleegkunde als mogelijke carrière”, zei Aichholz.

Terwijl de 21-jarige zich voorbereidt om in december af te studeren aan de Northeastern University, zou ze willen dat ze haar vader en moeder – die stierven toen ze respectievelijk op de middelbare school en de universiteit zat – een aantal carrièregerelateerde vragen kon stellen. Hoe moet ze zich voorbereiden op sollicitatiegesprekken? Moet ze kindergeneeskunde of volwassenenzorg volgen? Waar denken ze dat haar interesse in geneeskunde vandaan kwam?

“Iets waar ik hun advies over zou willen is: wat zag je in mij als kind?” zei Aichholz. ‘Ik weet zeker dat ze iets te zeggen zouden hebben.’

Business Insider sprak met zeven jonge mensen, waaronder Aichholz, over hoe het verlies van een of beide ouders op jonge leeftijd hun professionele leven beïnvloedde – van het vormgeven van het werk dat ze wilden doen tot de manier waarop ze hun weg vonden de arbeidsmarkt.

Een ‘GPS-navigator’ kwijtraken

Zelfs met de steun van familie is het tegenwoordig moeilijk om als starter op de arbeidsmarkt te werken. Volgens het Bureau of Labor Statistics is de werkloosheid onder werknemers van 25 tot 34 jaar in maart gestegen tot 4,8%, vergeleken met 4,0% een jaar eerder. Tussen economische onzekerheid en de opkomst van AIkan het vinden van een eerste baan ontmoedigend zijn.

“Je ziet dat bedrijven bezuinigen op een aantal van hun lagere functies”, zegt Julia Levy, loopbaanadviseur en auteur van “From Hi to Hired.” “Het is momenteel een gekke tijd. Ik denk niet dat het veel beter zal worden.”

Uit onderzoek blijkt dat het vroegtijdig verliezen van een ouder een negatieve invloed kan hebben op de carrière- en loongroei na het vinden van een eerste baan. Een 2023 studie Uit Finse gegevens blijkt dat het verliezen van een ouder vóór de leeftijd van 21 jaar verband houdt met een lager inkomen en een hogere werkloosheid tussen de 26 en 30 jaar. Het vroegtijdig overlijden van een vader ging bijvoorbeeld gepaard met 16,4% lagere jaarinkomens voor mannen en 10,9% lagere jaarinkomens voor vrouwen.

Levy zei dat ouders vaak fungeren als een ‘carrière-GPS-navigator’ voor jonge werkzoekenden. Het niet hebben van die steun kan een uitdaging zijn. Een ouder kan helpen bij het ontwikkelen van een professionele identiteit en het navigeren door enkele onuitgesproken regels op de werkplek. zei Levy.

Colleges leren je niet ‘hoe je met een moeilijke baas moet omgaan, of wanneer’ vraag om loonsverhogingof hoe je tussen de regels door kunt lezen een prestatiebeoordeling‘, zei ze. ‘Sommige van deze dingen worden ’s ochtends aan de eettafel of bij een kopje koffie doorgegeven.’

Velen, zoals Erum Salam (30), missen het persoonlijke loopbaanadvies van hun ouders.

Salam, een verslaggever bij MSNow in New York City, zei dat haar vader, die in 2024 stierf, een belangrijke rol speelde in haar keuze om journalist te worden. Elke avond toen hij opgroeide, controleerde hij de enige televisie in hun huis en schakelde hij tussen de nieuwskanalen. Terwijl ze haar huiswerk maakte, stelde ze hem vragen over wat er werd uitgezonden.

Hij was degene die haar vertelde dat ze journalistiek moest overwegen, met al dat vragen stellen, en moedigde haar later aan om te solliciteren naar een baan bij The Guardian, een publicatie die hij goed kende uit zijn jaren in Londen.

“Mijn vader kende niemand in de branche, maar hij wist veel over mij en wat mijn sterke punten waren”, zei ze. “Hij gaf gewoon geweldig advies.”

Toen hij in 2022 door een beroerte niet meer zelfstandig kon praten, lopen of eten, werd Salam een ​​van zijn verzorgers. Ze zei dat ze nog steeds op hem vertrouwde voor carrière-inbreng, hoewel hij afasie had, een taalstoornis die de spraak vervormt.

“Een van de moeilijkste dingen die zijn gebeurd sinds zijn beroerte en daarna zijn dood: ik besefte niet hoeveel ik op hem vertrouwde voor begeleiding in alle aspecten van mijn leven, vooral mijn carrière, en bij alle financiële beslissingen”, zei ze.

‘Altijd aan mijn kant’

De moeder van Kevin Tracy leed al jaren aan dementie, maar hij zei dat hij zich nog steeds ‘jammerlijk onvoorbereid’ voelde toen ze in 2023 stierf. Nadat hij in 2017 de middelbare school had afgerond, sloeg hij vacatures in Traverse City en Lansing, Michigan af, om naar huis te verhuizen en voor zijn moeder te zorgen buiten Detroit, terwijl hij werkte in de grootstedelijke planning.

Tracy, nu 34 en werkzaam als beleidsspecialist voor de transportafdeling van Michigan, vroeg zijn moeder, een logopediste uit haar jeugd, niet om praktisch loopbaanadvies, maar hij vertrouwde hem wel toe in haar toen hij zijn vroege banen ontdekte.

‘Wat mijn moeder wel heeft gegeven, is iemand die altijd aan mijn kant stond’, zei hij. “Iemand bij wie ik terecht kon als ik op veertig, vijftig banen solliciteerde en er geen kreeg.”

Hetzelfde geldt voor Nicole de Ayora, medeoprichter van een door durfkapitaal gefinancierde productstudio, wier moeder stierf toen ze bij een digitale media-startup werkte. Haar moeder, een lerares Engels bij AP, wist niet veel van technologie, zei de Ayora, maar was haar ‘grootste cheerleader’.

“Op positieve momenten wil ik haar gewoon bellen en in paniek raken”, zei ze. ‘En dan wil ik eraan denken dat ze iedereen in haar kerk en al onze familieleden heeft gebeld.’

Cassie Crooks-Leupke zei dat ze toen ze begin twintig was een hechtere band kreeg met haar vader, voordat hij omkwam bij een motorongeluk. Ze mist de willekeurige logistieke ondersteuning die hij zou bieden, zoals de tijd dat ze uit haar studentenhuis was verhuisd en een frame voor een tweepersoonsbed nodig had. Haar vader stopte in zijn pick-up, met het bedframe uit haar kindertijd op de achterbank in evenwicht.

Hij was ook de man die je kon bellen over de beste manier om vis te koken, kerstboomkraampjes en of ze ontslagen kon worden omdat ze meedeed aan de verpleegstersstaking.

“Ik ging naar hem toe voor veel meer praktische dingen in het leven”, zei Crooks-Leupke.

Een mentor vinden

Na de dood van hun ouders zeiden sommigen dat ze zich tot mentoren hadden gewend met carrièrevragen.

Terwijl sommige bedrijven formele mentorprogramma’s aanbieden, zei Katharine Manning, een adviseur op het gebied van trauma-geïnformeerde werkplekken, dat velen die programma’s sinds het hoogtepunt van de pandemie hebben teruggeschroefd. Dat is een groot verlies, zei ze.

Levy was het ermee eens dat professionele mentoren belangrijk zijn, maar zei dat jonge mensen vaak eerlijker kunnen zijn tegen hun ouders, vooral als een mentor bij hetzelfde bedrijf of in dezelfde branche werkt.

“Je gaat je mentor niet om elf uur ’s avonds bellen als je een interview of vergadering in de vroege ochtend hebt waar je je niet zo goed op hebt voorbereid”, zei ze.

Hoewel Aichholz over een scala aan professionele mentoren beschikt, mist ze iemand buiten de branche die als klankbord kan dienen.

“Het is fijn om met iemand te kunnen praten die jou en je eigen passies gewoon kent.”

Als ze nu begeleiding nodig heeft, belt ze haar oudere broers, beide software-ingenieurs, of haar tante. Crooks-Leupke heeft niet één vast aanspreekpunt, maar combineert de wijsheid van veel mensen in haar leven.

“Ik bel ongeveer twaalf mensen en voeg samen wat ze zeggen om te proberen te vinden wat mijn vader volgens mij zou zeggen,” zei ze.

Salam, die nog steeds verslag doet van het laatste nieuws, zei dat het advies van haar vader, gebaseerd op zijn enorme kennis van de wereld en haar eigenaardigheden, moeilijk te herhalen is.

Dus draait ze waar veel jonge mensen zich nu wenden.

“Ik vraag het aan ChatGPT, ik lees artikelen, en ik zoek het allemaal zelf uit.”