James Gadson, een productieve drummer die nauw samenwerkte met Bill Withers en lid was van de veel bemonsterde Watts 103rd Street Rhythm Band – en wiens gemotoriseerde hits speelde als Diana Ross’ ‘Love Hangover’, Marvin Gaye’s ‘I Want You’ en Gloria Gaynor’s ‘I Will Survive’ – overleed donderdag. volgens naar Rollingstone. Hij was 86.
Rolling Stone zei niet waar Gadson stierf en gaf ook geen oorzaak aan, maar zei dat de vrouw van de drummer, Barbara, het nieuws had bevestigd; ze vertelde het tijdschrift dat Gadson onlangs was gevallen en een operatie had ondergaan.
Beschreven door Questlove van de Roots als ‘breakbeats gedefinieerd’, stond Gadson bekend om zijn funky, relaxte stijl, misschien het best geïllustreerd door zijn spel in Withers’ ‘Use Me’ uit 1972, waarin hij op de een of andere manier ruimte lijkt te blijven vinden voor een extra beat. Veertig jaar later leende Kendrick Lamar het ingewikkelde ritmepatroon van Gadson voor ‘Sing About Me, I’m Dying of Thirst’ van het doorbraakalbum van de rapper uit 2012, ‘Good Kid, MAAD City’.
In ‘Love Hangover’, dat in 1976 bovenaan de Billboard’s Hot 100 stond, verankert Gadson’s drumspel een productie die beweegt van weelderige soulballadry naar een speelse discogroove; Gaye en zijn producer Leon Ware kregen een soortgelijke klap van de drummer voor ‘I Want You’, dat in 1976 nummer 1 bereikte in de R&B-hitlijst en later door Lamar werd geïnterpoleerd voor zijn Grammy-winnende ‘The Heart Part 5’.
Onder de vele andere nummers uit de jaren ’70 waarin Gadson speelt, zijn ‘Dancing Machine’ van de Jackson 5, ‘Got to Be Real’ van Cheryl Lynn, ‘Cruisin’ van Smokey Robinson, ‘If I Can’t Have You’ van Yvonne Elliman, ‘Heaven Must Be Missing an Angel’ van Tavares, ‘Shake Your Groove Thing’ van Peaches & Herb en ‘Don’t Leave Me’ van Thelma Houston. Deze kant op.” In latere jaren werkte hij samen met onder meer Beck, D’AngeloPaul McCartney, Justin Timberlake, Harry Stijlen en Sturgill Simpson.
Gadson werd geboren op 17 juni 1939 en groeide op in Kansas City. Zijn vader was drummer, en toen Gadson en zijn broer tieners waren, speelden ze in een doowopgroep genaamd de Carpets. Gadson verhuisde halverwege de jaren zestig naar Los Angeles na een periode bij de luchtmacht en sloot zich aan bij de Watts 103rd Street Rhythm Band, geleid door zanger en gitarist Charles Wright; De groep scoorde hits als ‘Do Your Thing’ en ‘Express Yourself’, waarvan de laatste NWA uiteindelijk zou samplen voor het gelijknamige nummer uit ‘Straight Outta Compton’ uit 1989.
Begin jaren ’70 verlieten Gadson en een aantal andere Watts-bandleden de groep en gingen in zee met Withers (die al uitbrak met ‘Ain’t No Sunshine’) om zijn album ‘Still Bill’ te maken. Naast ‘Use Me’ produceerde de LP de hitsingle ‘Lean on Me’, die naar nummer 1 ging en later werd opgenomen in de Grammy Hall of Fame. Gadson steunde Withers in 1972 voor een concert in Carnegie Hall dat werd opgenomen voor een klassiek livealbum; de plaat opent met een versie van “Use Me” die langer duurt dan acht minuten.
Hoewel Gadsons poging tot een solocarrière rond dezelfde tijd niet uitkwam, werd hij al snel een veelgevraagd sessiedrummer, vooral voor acts die getekend waren bij het Motown-label, dat net vanuit Detroit naar LA was verhuisd. Hij speelde op Motown-platen van de Temptations, de Miracles, de 5th Dimension en de Supremes’ Maria Wilson; in de daaropvolgende decennia werkte hij ook samen met Philip Bailey, Anita Baker, Ray Charles, Leonard Cohen, Norah Jones en Lana Del Rey.
Op vrijdag de jazzgitarist Jeff Parker schreef op Instagram over zijn ervaringen met spelen met Gadson.
“De laatste keer dat we bijeenkwamen, zag hij dat ik verbaasd naar zijn drumstel staarde – ik wist dat daar VEEL geschiedenis moest zitten,” herinnerde Parker zich. “Hij keek me aan en zei: ‘Jeff, dat is mijn discokit.’ Ik zei: ‘Zijn dat de drums op ‘Love Hangover’?’ Hij knikte en zei: ‘Het zijn de drums op heel veel platen.’”
