In november 2019 waren mijn man en ik op zoek naar een huis dat groter en beter was dan het onze starterswoning. Ons eerste huis was een geliefde plek geweest om ons gezin te stichten, maar met drie jonge zonen waren we het ontgroeid.
Nadat we de hete huizenmarkt in onze buitenwijk Cincinnati hadden bewandeld, kwamen we terecht bij een huis met vier slaapkamers in een gezinsvriendelijke buurt en 2,5% tarief op een hypotheek met een looptijd van 30 jaar.
We hadden geen idee dat we waarschijnlijk nooit meer zo’n mooi tarief zouden zien, of hoeveel geluk we hadden gehad verhuisd naar een grotere ruimte vlak voordat de pandemie ons maandenlang thuis zou laten zitten met een stel kleine kinderen.
We wisten ook niet dat ons gezin niet altijd zo groot zou zijn, en we zouden erover nadenken om een paar jaar later opnieuw te verhuizen.
Helaas heeft ons eenmalige tarief ons het gevoel gegeven vast te zitten. Nu werken we met wat we hebben.
We zouden graag een huis met meer ruimte willen, maar het opgeven van ons tarief lijkt onmogelijk
Sinds dat moment in 2019 hebben we nog nooit vergelijkbare tarieven gezien waarmee we konden verhuizen. Alexandra Vorst
Een paar jaar lang waren we heel gelukkig in ons huis, maar toen werden drie kinderen vier, en dat werden er vijf. Uiteindelijk hadden we zeven mensen en de hond in deze ruimte.
Tegen de tijd dat we op zoek gingen naar een plek met meer ruimte, waren de tarieven weer gestegen vanaf de historische dieptepunten. We moeten nog een tarief zien dat vergelijkbaar is met wat we in 2019 kregen.
Tarieven voor een hypotheek met een looptijd van 30 jaar daalde eerder dit jaar voor het eerst sinds het najaar van 2022 onder de 6%, maar dat is nog steeds te hoog voor ons.
Elke paar maanden controleren mijn man en ik opnieuw de rentetarieven en berekenen we hoe een hypotheek voor een iets groter huis, misschien een huis met zwembad, eruit zou zien.
Vervolgens kijken we elkaar met grote ogen aan. Om een paar slaapkamers toe te voegen en, belangrijker nog, af te zien van onze allermooiste rente, zouden we kijken naar een verdubbeling van onze hypotheek van ongeveer €2.300 per maand naar ruim €4.000.
Als de tarieven zelfs maar in de buurt zouden liggen van wat we in 2019 hadden betaald, zouden we waarschijnlijk de verhuizing kunnen rechtvaardigen en de maandelijkse betaling voor een grotere ruimte kunnen budgetteren. Voorlopig kunnen we het gewoon niet doen.
We proberen ons te concentreren op het benutten van de ruimte die we hebben voor ons gezin
Van onze rommelige garage hebben we een praktische wasruimte gemaakt. Alexandra Vorst
Dus in plaats van Zillow keren we terug naar onze eigen ruimte om te zien hoe we er het beste van kunnen maken.
Een paar jaar geleden keken we rond in een ‘bonuskamer’ boven, en terug naar de twee kibbelende jonge tieners die elkaar uit hun gedeelde kamer probeerden te schoppen, en hadden een antwoord.
We hebben er een slaapkamer bijgebouwd, die niet zo duur was als ik had gevreesd, omdat we alleen een vierde muur en een kast hoefden te plaatsen.
Een tijdlang leefden we in vrede, waarbij iedereen zich wat meer kon verspreiden. Vervolgens was de back-up de wasberg, die grotendeels op de bank hing omdat deze niet in de kleine wasruimte paste.
Dus keken we rond naar een extra kleine garage waar een paar fietsen en veel rommel stonden, ruimden die op en bouwden hem om tot een epische wasruimte.
Als we zouden verhuizen, zou ik het jammer vinden om de wasruimte van mijn dromen op te geven. Alexandra Vorst
Er zijn nu twee wasmachines, twee drogers, veel aanrechtruimte en kluisjes zodat elk kind een ‘dropzone’ heeft. Deze kamer alleen al zou mij doen heroverwegen of ik ooit wil verhuizen, ongeacht ons rentedilemma. Ik vind het geweldig.
Ik ben blij dat we sommige van onze ruimtes beter hebben kunnen benutten. Alexandra Vorst
Toen we eenmaal momentum kregen van die twee grotere verbouwingen, keken we naar kleinere ruimtes. De onderkant van de garderobekast? Geweldig voor een kind met een deken dat een “schuilplaats” wil waar hij in alle rust kan lezen of spelen op een iPad, weg van broers en zussen.
De kelder? Een grote speelkamer waar we de deur kunnen sluiten en ons niet al te veel zorgen hoeven te maken als een trapbal de onafgewerkte muren raakt.
Ons huis is niet perfect, maar door onze hypotheekrente denk ik dat dit ons eeuwige huis is
Op sommige dagen voelt het huis nog steeds een beetje krap aan, maar het is een thuis, waarschijnlijk voor altijd. Alexandra Vorst
Ik heb nooit geweten dat een hypotheekrente de reden zou zijn dat we een plek als onze zouden overwegen voor altijd thuismaar dat is precies wat er gebeurde.
Hoewel we behoorlijk handig zijn geworden in het gebruiken van elke hoek – en dat meen ik ook elk hoek — er zijn dagen waarop het nog steeds voelt alsof we meer ruimte kunnen gebruiken.
Het thuiskantoor heeft bijvoorbeeld veel meer ruimte nodig voor mijn zakelijke projecten, waar een ander stel kinderen over klaagt een kamer delen om de paar jaar, en we hebben moeite om voldoende zitplaatsen te creëren als we een bijeenkomst organiseren.
Het is echter karaktervormend en een verbindende ervaring om erachter te komen hoe je moet samenleven, hoe je moet omgaan met een broer of zus die te dichtbij is, en hoe je met andere kleine ongemakken om kunt gaan voor financiële veiligheid.
Tenzij er iets belangrijks verandert in de hypotheekrente of ons budget, blijven we deze ruimte voor ons laten werken.
