Weinig gebieden van ons leven zijn zo diep verweven met het idee van verandering als mode. Met elk voorbijgaand seizoen verschuiven de silhouetten, verdwijnen trends en ontstaan er nieuwe expressiesystemen. Deelnemen aan de mode betekent een staat van voortdurende transformatie omarmen. Hieruit volgt dus dat de interne raamwerken van de industrie vaak aan het veranderen zijn, waarbij rollen, hiërarchieën en machtsdynamiek voortdurend opnieuw worden onderhandeld.
Maar in het huidige turbulente klimaat dreigt die typisch generatieve kracht in chaos te vervallen. De zwaarbevochten vooruitgang op het gebied van inclusiviteit, representatie en creatieve vrijheid stuit steeds vaker op terugslag, nu rigide en onderdrukkende ideologieën een comeback maken. De vraag is dus niet óf de mode zich zal ontwikkelen, maar hoe? Hoe blijven we de juiste stemmen versterken? Hoe waarborgen we de openheid, het experiment en de pluraliteit die zo positief bepalen wat we doen? Hoe zorgen we er uiteindelijk voor dat we ten goede veranderen? Om de uitdagingen en mogelijkheden van het huidige moment in kaart te brengen, spraken we met figuren die vooroplopen in deze verschuiving en die zowel onze smaak als de bredere structuren en verantwoordelijkheden van de mode-industrie van vandaag vormgeven.
SARAH MOWER, hoofdcriticus van Mode Baan
Wat maakt dat iemand opvalt te midden van de groeiende toestroom van ontwerptalent dat elk jaar uit de modescholen komt? Voor Sara Maaierhoofdcriticus van Mode Runway en een van de meest gerespecteerde redacteuren in de branche, het antwoord heeft weinig te maken met vaste regels. “Ik geloof in ieder geval niet in regels. Ik geloof in het overtreden ervan”, bevestigt ze. Mower heeft een vormende rol gespeeld in de opkomst van inmiddels gevierde ontwerpers als Jonathan Anderson, Christopher Kane en Simone Rocha en heeft een scherp instinct voor het spotten van potentieel, maar cruciaal is dat ze benadrukt dat genialiteit zelden in een vacuüm bestaat. Keer op keer benadrukt ze het belang van gemeenschap, waarbij ze collectieve bewegingen ziet als een belangrijke motor voor blijvende verandering. “Natuurlijk heb je mensen nodig die iets te zeggen hebben en sterke ideeën hebben, maar om ze te verwezenlijken hebben ze alle steun en externe input nodig die ze kunnen krijgen. Als modebewegingen veel mensen erbij betrekken, worden ze iets waar mensen aandacht aan zullen besteden en waar ze voor zullen betalen.” Historische voorbeelden als de Antwerpse Zes komen uiteraard in je op, maar Mower wijst ook op hedendaagse modellen, zoals Fantastic Toiles van Nasir Mazhar in Londen, een onafhankelijke designmarktplaats waar ontwerpers ruimte, middelen en verantwoordelijkheid delen. Ondanks de dominantie van digitale platforms, bestaat een groot deel van Mowers werk nog steeds uit reizen om opkomend talent uit de eerste hand te scouten, een toewijding die leidde tot haar nominatie als ambassadeur voor opkomend talent door de British Fashion Council. In samenwerking met de raad heeft ze initiatieven als NewGen helpen vormgeven, dat jonge ontwerpers ondersteunt door middel van duurzame begeleiding en financiële steun, in plaats van door vluchtige blootstelling. Van tijdschriften van wereldklasse tot het samenstellen van tentoonstellingen zoals Rebel: 30 jaar Londense mode In het Design Museum, waar opkomend Brits talent werd gevierd, volgt Mowers nalatenschap enkele van de meest bepalende verhalen uit de mode. En als er één les is waar ze naar terugkeert, dan is het geduld. In een tijdperk van virale momenten en populaire opnames biedt ze een afgemeten herinnering: “Het is een lang spel, en het is veel meer dan een internetsensatie van de ene op de andere dag.”
Fotografie door Jermaine Franciscus. Afkomstig uit 10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU verkrijgbaar. Bestel uw exemplaar hier.
