Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
1988 Misdaadzone is wat je wanneer krijgt Blade Runner En 1984 worden in een blender gegooid, waarbij het geheel wordt geproduceerd door Roger Corman. Het resultaat is een gruizige, low-budget sci-fi-actiefilm die sterk leunt op bekende dystopische thema’s. De gewone man leeft onder een tirannieke, totalitaire regering, intimiteit is illegaal, oorlogen worden op meerdere fronten uitgevochten en iedereen probeert gewoon het beste uit zijn lijden te halen, in de hoop dat er genoeg rantsoenen zijn. Het is een sombere plek, maar ik durf te zeggen: een stijlvolle plek.
Hoewel het verre van een origineel uitgangspunt is, zelfs naar de maatstaven van 1988, Misdaadzone blijft een leuke film over het ontsnappen uit een retro-futuristisch hellegat dat iets te gemakkelijk voor te stellen is. Voor mij is het de ultieme vorm van wensvervulling. Op een dag, als wij het tegen ons hebben en alle smurrie die de regering uitdeelt opeet voordat ze onze medeburgers live op tv executeren onder het mom van bescherming van het proletariaat, zou je hopen dat de ontsnapping net zo sexy en levendig is als in Misdaadzone.
Een rebel en zijn kindje met een reden
Bone (Peter Nelson) is de perfecte hoofdrolspeler in Misdaadzone want als we hem ontmoeten, wordt hij ontslagen uit zijn overheidsbaan wegens insubordinatie. Hij heeft een hekel aan autoriteit en het blindelings volgen van regels ‘gewoon omdat’. Bone en zijn vrienden Creon (Michael Shaner), JD (Don Manor) en Alexi (Orlando Sacha) leven in de politiestaat die bekend staat als Soleil en behoren tot de sociaal-economische groep die bekend staat als ‘subgrades’. Ze brengen hun vrije tijd door met poolen in een van de vele door de overheid gesanctioneerde bordelen. Dat is waar Bone elkaar ontmoet en al snel verliefd wordt op een prostituee genaamd Helen (Sherilyn Fenn).
Hoewel Bone en Helen snel een item worden, verbiedt Soleil ongeoorloofde romantische of seksuele activiteiten, wat betekent dat ze hun relatie geheim moeten houden. Ze hebben genoeg van de huidige stand van zaken en zijn bereid elkaar in een mum van tijd te bespringen. Ze besluiten aan het onderdrukkende regime te ontsnappen en opnieuw te beginnen buiten de versterkte grenzen.
Ze plegen een overval om geld in te zamelen, maar hun plannen veranderen wanneer ze worden geconfronteerd met een mysterieuze man genaamd Jason (David Carradine), die hen een aanbod doet dat ze niet kunnen weigeren.
Jason, die altijd een sigaar rookt en op verdachte tijden verschijnt, vertelt Bone en Helen dat als ze hem helpen geheime documenten uit een overheidsgebouw te stelen, hij hen zal helpen Soleil te verlaten en hen naar Frodan te begeleiden, een andere natiestaat die misschien een beter leven biedt.
Het probleem is dat Jason de doelpalen blijft verplaatsen nadat ze zijn bevelen hebben uitgevoerd, wat er uiteindelijk toe leidt dat het stel een bank berooft voor extra geld. Nu ze voortvluchtig zijn, moeten ze zelf een ontsnappingsplan bedenken, hoewel Jason op de slechtst mogelijke momenten blijft verschijnen en zijn motieven bij elke ontmoeting duidelijker worden. Omdat niemand te vertrouwen is en iedereen een voorbeeld van hen wil maken via openbare executie, moeten onze helden bedenken hoe ze eruit kunnen komen, zelfs als het voor Bone en Helen al voelt als game over.
Ruw, sexy en maar al te bekend
Misdaadzone is niet de meest originele film, maar voor een low-budget B-film-esthetiek is het een stevige ravotten door een industriële woestenij die niet al te ver verwijderd lijkt van waar de samenleving naartoe zou kunnen gaan. Als je de filmtaal vloeiend beheerst Blade Runner, RoboCopEn de terminator films, je zou kunnen spotten omdat je het allemaal al eerder hebt gezien. Het is echter een lonende ervaring om het in een vacuüm te bekijken. Het draagt zijn stijlfiguren op zijn mouw, maar ze werken schokkend goed in deze context.
Films zoals Misdaadzone waren overal in de jaren 80, en je kilometers zullen variëren afhankelijk van hoe diep je bent gegaan met het genre. Voor wat het waard is, Misdaadzone heeft genoeg wendingen om de zaken boeiend te houden, een geloofwaardig actieniveau voor een politiestaatsetting, en net genoeg morele ambiguïteit tussen onze helden en hun mysterieuze gids om je tot ver in het derde bedrijf te laten raden. Het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden, maar het draait hard genoeg om 96 minuten van je tijd te rechtvaardigen.
Op het moment van schrijven is Misdaadzone wordt gratis gestreamd op Tubi.
