Als reactie op deze bijna-annulering creëerde Ori een open oproep aan artiesten om hun eigen disclaimers te creëren. Het sjabloon was vastgelegd: twee groene engelen die zeiden: “deze film is gemaakt zonder AI” – en de rest is geschiedenis. De website zelf is een collage van esthetische stijlen van meer dan 100 kunstenaars. Sommigen van hen hebben de anti-AI-mascotte-engelen nagebouwd met behulp van vilt, papier en verf, terwijl anderen de engelen volledig hebben afgeschaft en hebben gekozen voor 3D-gezichten die vliegen met propellerhoeden of gevleugelde, rokende kikkers. Sommige van de disclaimers bevatten zelfs making-of-video’s, time-lapses die het hele proces laten zien, of het nu in Photoshop is of met de hand getekend aan een bureau.
“Generatieve AI schraapt de kunst van mensen, schaadt het milieu en ontneemt het plezier en de betekenis achter creatie”, zegt Ori, wat deze website des te meer art-punk doet aanvoelen, waar geanimeerde banners elk aspect van het kunstmaakproces laten zien, waarbij pixellations, ruwheid en zelfs de meest primitieve kunststijlen worden omarmd. De site biedt plaats aan de ‘imperfecte, menselijke reis’ van kunst over de gestroomlijnde, op data bewezen steriliteit van generatieve modellen.
Terwijl Ori zijn animatiefilm 40k Daddy ontwikkelt, vindt hij deze publieke domeinwebsite een bron van inspiratie. “Ik voelde me nostalgisch toen een 14-jarige Britse filmmaker contact met me opnam en zei dat het zien van de eenheid van anderen hem inspireerde om door te gaan. Dit is ieders project. Het gaat niet om schreeuwen, maar om samen zingen”, zegt Ori. “Creatieven hebben tegenwoordig hoop en een doel nodig. Dit project inspireerde velen om een potlood (of muis) te pakken en te creëren. Als de samenleving ons niet de kans geeft, zullen we er zelf een maken.”
