De inwoner van SoCal zal de eerste zwarte persoon zijn die de maan bereikt

De Artemis II-missie van NASA, de eerste in een halve eeuw die mensen rond de maan stuurt, zal woensdag van start gaan. Het zal worden bestuurd door iemand uit Zuid-Californië.

Victor Glover – een voormalige worstelaar van de Ontario High School en testpiloot van de marine die zijn opwinding vaak draagt ​​op de mouw van zijn koningsblauwe jumpsuit – zal de eerste zwarte persoon zijn die de maan bereikt. De missie is een maanvlucht, dus de bemanning zal niet op de maan landen of in een baan om de maan komen.

Glover, 49, werd de eerste zwarte persoon die in 2020 deelnam aan een expeditie naar het internationale ruimtestation.

‘Dat kan niet waar zijn’, herinnerde Livingston Holder, een voormalige bemande ruimtevaartingenieur bij de luchtmacht en de specialist in de lading van space shuttles, zich de gedachte toen hij dat feit voor het eerst hoorde. “Hoe kunnen we twintig jaar doorgaan zonder een zwarte astronaut op een volledige missie naar het station te laten vliegen? Hoe kan dat nou?”

Toch is het waar: verschillende baanbrekende zwarte astronauten bleven een aantal dagen aan boord terwijl ze hielpen bij de bouw van het ISS tijdens Space Shuttle-missies. Niemand had daarna maandenlang aan boord gewoond als lid van de expeditiebemanning.

Voor Glover riep de prestatie – en de titel ‘eerste’ – ingewikkelde gevoelens op. In de stroom aan media-interviews die het leven als astronaut met zich meebrengt, erkende hij de diepe verantwoordelijkheid die hij voelde tegenover de volgende generaties zwarte astronauten die hij hoopte te inspireren. Tegelijkertijd herformuleerde hij zijn rol vaak in de grotere missie van NASA en wees hij op de vele zwarte pioniers, zoals Holder, vóór hem.

“Hij was waarschijnlijk de eerste zwarte persoon die X, Y of Z deed,” zei Holder, wiens geplande missie naar de ruimte uiteindelijk werd geannuleerd na de ramp met de Challenger in 1986. En aangezien Glover, een teamspeler, niet de eerste persoon was die op een ISS-expeditie diende of de maan bereikte, maar in plaats daarvan de eerste Zwart persoon om dit te doen: “Ik denk niet dat hij echt de nadruk wilde leggen op ‘Ik ben de eerste'”, voegde Holder eraan toe.

Het was ook niet de bedoeling dat Glover de eerste zwarte persoon zou zijn die op een ISS-expeditie zou dienen. In 2018 zou Jeanette Epps deelnemen aan een Russische Sojoez-missie naar het ISS, wat haar de titel zou hebben opgeleverd, maar vijf maanden voor de missie zei NASA zette haar plotseling op de bank zonder uitleg.

En terwijl hij aan boord van het ISS was, werden veel zwarte Amerikanen – waaronder Glover – gedwongen om met meer aardse uitdagingen te worstelen. Slechts enkele maanden voor de lancering vermoordde een blanke politieagent George Floyd in de straten van Minneapolis.

Het is een bekende spanning in Zwart Amerika: het Apollo-programma begon tijdens het hoogtepunt van de burgerrechtenbeweging. Velen bekritiseerden het programma als een afleiding van de problemen van het land en als een verspilling van geld dat de regering in plaats daarvan zou kunnen gebruiken om de levens van gewone Amerikanen te verbeteren.

Tijdens de training voor zijn maanmissie, Glover naar het gedicht geluisterd ‘Whitey on the Moon’ van de overleden zwarte dichter en jazzmuzikant Gil Scott-Heron – die deze argumenten pijnlijk en scherp verwoordt – reist elke week ’s ochtends naar zijn werk om zich te verdiepen in zijn werk.

Glover ondergaat ruimtepakcontroles in de pakkamer van de bemanning in het Neil A. Armstrong Operations and Checkout Building als onderdeel van de Artemis II Countdown Demonstration Test in het Kennedy Space Center van het agentschap op 20 december 2025.

(NASA/Glenn Benson)

Voor Glover is ruimteverkenning een kans om alle Amerikanen op te vrolijken en te investeren in technologie die hoop schept op een betere toekomst.

“Elke keer dat je de eerste bent – ​​de eerste persoon in je familie die naar de universiteit gaat, de eerste persoon van je school die een doctoraat behaalt … is het belangrijk voor alle mensen die beginnen waar jij begon,” zei Holder. Nu kunnen ze zeggen: “O, het is mogelijk.'”

Voor zwarte ouders in Pomona en daarbuiten die de volgende generatie NASA-astronauten in hun schattige, nerdy kinderen zien, is het voorbeeld van Glover: diep betekenisvol.

Glover, geboren in 1976 in Pomona, was een adrenalinejunkie die ervan droomde alles te zijn, van stuntman tot autocoureur. Zijn ouders, een politieagent en een boekhouder, stimuleerden zijn nieuwsgierigheid. De jonge toekomstige astronaut keek ook op tegen zijn grootvader, die tijdens de Koreaanse oorlog dienst nam bij de luchtmacht, maar te horen kreeg dat hij vanwege zijn ras niet kon vliegen.

Toen een jonge Glover op televisie de lancering van een space shuttle zag, wilde hij dat meteen drijfveer het ding.

Zijn eerste poging om de aarde te verlaten was door middel van sport – polsstokhoogspringen, om specifiek te zijn. Gedurende zijn tijd bij Ontario High en Cal Poly San Luis Obispo voegde Glover ook voetbal toe aan de mix en werd uiteindelijk vooral bekend vanwege zijn worstelvaardigheid (ondanks het gevoel dat hij nogal geïntimideerd door zijn toenmalige teamgenoot op de universiteit, Chuck Liddell, wie uiteindelijk werd een MMA-ster).

Gregg Givens, een leraar Engels in Ontario die destijds voetbalcoach was, herinnerde zich Glover als een heel aardige, slimme jongen. ‘Hij marcheerde naar zijn eigen drummer,’ zei Givens. ‘Ik weet dat dit een clichématige manier is om dingen te zeggen, maar… hij ging doen wat Victor ging doen.’

Na het behalen van een bachelordiploma in techniek ging Glover in 1998 in dienst bij de marine. Gedurende zijn 15 jaar in het leger verzamelde hij 3.500 vlieguren in meer dan 40 vliegtuigen, onderweg enkele masterdiploma’s, en diende hij in 24 gevechtsmissies.

Een van zijn bevelvoerende officieren gaf hem een ​​roepnaam die tijdens zijn NASA-dagen is blijven hangen: ‘Ike’, wat ‘ik weet alles’ betekent. (Het is een gevoeligheid die zijn vier dochters zeker op prijs stelden toen Glover, een familieman in hart en nierencheckt in vanuit de ruimte om hen te helpen met hun huiswerk.)

Net als vele anderen vóór hem – waaronder Neil Armstrong, de eerste mens die op de maan liep – sneed Glover zijn tanden als testpiloot in de Mojave. Hij bezocht de testpilootschool op Edwards Air Force Base, de locatie van vele gedurfde Armstrong-vluchten en space shuttle-landingen, en diende vervolgens bij het Dust Devil-testpilootsquadron van de marine in China Lake, Californië.

In 2013, toen Glover in Washington, DC was, in opdracht als wetgevend lid van de marine, gebeurde dit toevallig een telefoontje missen van NASA. Nadat hij verwoed had teruggebeld, kreeg hij het nieuws: hij was een van de acht geselecteerd uit een groep van meer dan 6.000 voor de 21e klasse astronauten van de ruimtevaartorganisatie.

Op Artemis II zal hij niet de enige ‘eerste’ zijn op de capsule: NASA-astronaut Christina Koch zal de eerste vrouw zijn die de maan bereikt, en Jeremy Hansen, een astronaut bij de Canadian Space Agency, zal de eerste niet-Amerikaan zijn die dit doet.

Holder, naar wie Glover als mentor heeft verwezen, leeft graag plaatsvervangend via Glover’s generatie zwarte astronauten.

Tijdens een recente reis naar Australië zei Holder, nu medeoprichter van de ruimtevaartstartup Radiale ruimtevaartgestopt bij een van de vele stations die dat wel zullen doen help de astronauten met de aarde te communiceren om Glover vóór de lancering een bericht te sturen:

“Door jou gaan we allemaal naar de maan.”