Travis Knights film “Kubo and the Two Strings” uit 2016 is een visueel wonder en een fascinerend verhaal. Het lokte ook meteen controverse uit toen het werd uitgebracht, omdat de film Japanse karakters bevatte, maar witte acteurs uit de Verenigde Staten, Engeland en Zuid-Afrika. Het hoofdpersonage, Kubo, werd ingesproken door Art Parkinson, een blanke acteur uit Ierland. Ook in de cast waren Charlize Theron, Ralph Fiennes, Rooney Mara, Brenda Vaccaro en Matthew McConaughey. De enige Japanse of Japans-Amerikaanse acteurs in de cast waren George Takei en Cary-Hiroyuki Tagawa, en ze hadden kleinere, bijrollen.
Je zou ook kunnen bekritiseren dat “Kubo” beweert een Japans volksverhaal te zijn, maar volledig de creatie is van scenarioschrijvers Marc Haimes en Chris Butler. De productie ontleende op zijn minst visuele aanwijzingen aan verschillende Japanse kunstenaars en kunstvormen. Er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van origami- en shamisen-muziek, terwijl de visuele aanwijzingen van de film zijn overgenomen van houtsneden, met name de kunst gemaakt door Hokusai, Hiroshige en Koichi Sato. Travis Knight vertelde over alle Japanse kunsten waarin hij studeerde een interview uit 2016 met Wired. Hij vond het een leuk idee om met zijn stop-motion-animatiestudio Laika een samurai-epos te maken, een medium waar hij dol op was, en dat werd hem voorgesteld door een collega.
“Kubo” werd alom gezien, maar het veroverde niet de wereld stormenderhand zoals Laika’s vorige films “Coraline” en “ParaNorman”. De eerste verdiende bijna $ 186 miljoen aan de kassa, terwijl de laatste meer dan $ 107 miljoen verdiende. “Kubo” verdiende slechts 77,5 miljoen dollar op zijn budget van 60 miljoen dollar, wat volgens de boekhoudregels van Hollywood als een verlies telt.
Toch werd de visuele kunst van de film door velen erkend; “Kubo” werd genomineerd voor beste animatiefilm bij de Academy Awards. Het staat momenteel op Netflix en de moeite waard om te ontdekken.
Kubo and the Two Strings ziet er nog steeds geweldig uit
Hoewel de culturele ongevoeligheid aanwezig is in “Kubo and the Two Strings”, is het visueel nog steeds uitstekend. Zoals in alle producties van Laika is het karakterontwerp zowel blokkerig als tastbaar, met scherpe randen en ruwe oppervlakken die elke persoon en elke muur bedekken. Laika maakt ook beroemd gebruik van 3D-printen om zijn maquettes te construeren, waardoor het stop-motionproces kan worden versneld en gestroomlijnd. Door het 3D-printen kunnen personages ook een veel grotere verscheidenheid aan gezichtskenmerken hebben, aangezien animators niet beperkt waren tot de gezichten die ze al hadden gebouwd.
Het verhaal is passend folkloristisch. Kubo woont in een klein dorpje in het feodale Japan, waar hij zijn tweesnarige shamisen bespeelt om verhalen te vertellen op het stadsplein. Kubo beschikt over een aantal mentale krachten, omdat zijn muziek ervoor zorgde dat origami tot leven kwam en zijn liedjes ten gehore bracht. Zijn moeder (Theron) is mentaal aan het wegkwijnen, en waarschuwt Kubo dat zijn grootvader, een god van de maan, op een dag zal terugkeren en zijn rechteroog zal verwijderen; Kubo verloor zijn linkeroog op jonge leeftijd. Op een nacht vallen Kubo’s tweelingtantes (Mara) hem aan. Na een gevecht dat het leven van zijn moeder kost, wordt Kubo op de vlucht gejaagd, op zoek naar mystieke wapenrustingen en wapens op bevel van zijn moeder.
Kubo wordt op zijn zoektocht vergezeld door een mystieke pratende makaak (ook Theron), en vindt uiteindelijk ook een halve keverkrijger (McConaughey) ter grootte van een mens om mee samen te werken. Tijdens hun zoektocht er is een opvallende reeks met een gigantisch skeleten een ontmoeting met een zeemonster. De animatie is ronduit uitstekend. Er zullen uiteraard aanvullende plotontwikkelingen en onthullingen zijn, met name over de ware aard van de pratende makaak en de keverkrijger. ‘Kubo’ is deels een mythe, maar net zo goed ‘The Wizard of Oz’.
Laika heeft het door de jaren heen moeilijk gehad
Een fragment achter de schermen dat over de aftiteling van “Kubo and the Two Strings” werd afgespeeld, onthulde dat het skelet een enorme creatie was, wat het ongetwijfeld erg moeilijk maakte om te animeren.
Critici waren dol op “Kubo”, en het kreeg een goedkeuringsscore van 97% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 229 recensies. De meesten waren onder de indruk van de beelden en het unieke gevoel van melancholie; het is een avonturenverhaal, ja, maar dan wel een verhaal dat doordrenkt is van dood en rouw. Justin Chang, schrijft voor de Los Angeles Timeszei dat de film een droomachtige kwaliteit had, waardoor hij vergat dat de personages allemaal stop-motionpoppen waren. /Film hield van de droevige toon van de film.
Travis Knight, de zoon van Nike CEO Phil Knight, werd inderdaad in het hierboven gelinkte Complex-artikel ondervraagd over de casting van de film. Zijn reactie was een beetje flauw. Hij wees erop dat hij zich zorgen maakte over goede acteurs die de rollen speelden en dat Matthew McConaughey een geweldige acteur was. Hij wees erop dat het een Japans verhaal was, ook al was het niet ingesproken door Japanse acteurs. In 2016 begonnen veel animatieseries en films te erkennen dat, ondanks de hoeveelheid raciale en culturele diversiteit op het scherm, de opnamecabines nog steeds grotendeels gevuld waren met blanke acteurs. In 2017 bracht filmmaker Hari Kondabolu de documentaire “The Problem with Apu” uit, over het Indiase personage uit “The Simpsons”, dat werd ingesproken door de blanke acteur Hank Azaria.
Laika kreeg in 2019 een grote klap te verduren met de release van hun sasquatch-komedie ‘Missing Link’, die slechts 26,6 miljoen dollar opleverde met een budget van 100 miljoen dollar. De volgende film van de studio, ‘Wildwood’, Ook geregisseerd door Knight, zal in oktober 2026 in de bioscoop verschijnen.
