Uw rugpijn wordt erger als u een lange vergadering bijwoont. Je polspijn laait op als je woedend aan het typen bent om een strakke deadline te halen. Tijdens een drukke dienst in de supermarkt voel je een migraine opkomen.
Als dat bekend klinkt, heb je genoeg gezelschap. Ongeveer één op de vier Amerikaanse volwassenen lijdt hieraan van chronische pijn. Het aandeel dat zegt chronische pijn te hebben, hetzij op de meeste dagen, hetzij elke dag in de afgelopen drie maanden, groeit: het is met sprongen vooruitgegaan bijna 4 procentpunten tot 23% van de Amerikaanse volwassenen in 2023, vergeleken met 19% in 2019.
Chronische pijn is niet alleen zwaar voor werknemers die hun werk proberen te doen, maar eist ook zijn tol van werkgevers en van de economie als geheel, omdat het naar schatting kosten met zich meebrengt. $722 miljard aan verloren productiviteit elk jaar.
Als management geleerden die studeren hoe mensen zich voelen op het werkwilden we begrijpen waarom chronische pijn het voor werknemers zo vaak onmogelijk maakt hun werk doen – en zelfs hun baan behouden.
Slecht voor je gezondheid
Met dit in gedachten hebben we samengewerkt met twee andere managementonderzoekers, Kimberly Rocheville van Creighton University en Njoke Thomas van Boston College, om een studie uitvoeren Dat Academie voor Management Journal online gepubliceerd in januari 2026 en zal worden opgenomen in een komende gedrukte editie.
We hebben tussen 2019 en 2021 66 mensen geïnterviewd. Ze zeiden allemaal dat ze chronische pijn hadden, dat wil zeggen pijn die aanhoudt minimaal drie maanden. Het waren allemaal Amerikaanse arbeiders en minstens 18 jaar oud. Ze woonden verspreid over het hele land, in relatief meer stedelijke dan landelijke gebieden. Onze steekproef bestond voor 78% uit vrouwen, omdat vrouwen vaak last hebben van ervaringen meer chronische pijn dan mannen en staan doorgaans meer open om over hun pijn te praten.
Deze professioneel diverse groep bestond uit advocaten, supermarktpersoneel, leraren, politieagenten en professionals in de gezondheidszorg. Ze ervoeren veel verschillende soorten pijn, zoals rugpijn, migraine, artritis en fibromyalgie.
We ontdekten dat dit brede scala aan werknemers en witteboordenprofessionals hun pijn doorstonden omdat ze de druk voelden om een ‘ideaal werknemerslichaam’ te hebben: een lichaam dat gezond en sterk genoeg is om alles te doen wat hun werk vereist.
Ongeacht welke baan ze hadden, beschreven mensen een verrassend vergelijkbare druk om ondanks hun pijn te presteren. Van magazijnmedewerkers tot advocaten, mensen hadden het gevoel dat ze geen andere keus hadden dan mank te lopen, zware dingen te tillen en stil te zitten tijdens vergaderingen.
Veel van deze mensen voelden zich gedwongen ideale werknemers te zijn die werk boven al het andere in hun leven stelden. Uit eerder onderzoek is gebleken dat deze verwachtingen dat wel kunnen hun geestelijke gezondheid schaden. We hebben ontdekt dat het ook uw lichamelijke gezondheid kan schaden.
Gevangen in een cyclus van pijn en schaamte
Omdat ze chronische pijn hadden, zeiden alle deelnemers aan ons onderzoek dat hun lichaam niet gezond en sterk genoeg was om alles te doen wat hun werk vereiste, op het moment dat dit van hen werd verlangd.
Hoewel ze intellectueel meer dan in staat waren hun werk te doen, schaamden ze zich ervoor dat hun lichaam tekortschoot. Dit bracht hen ertoe hun pijn te verbergen. Ze namen de trap in plaats van de lift, om meer op hun collega’s te lijken, die zich prima voelden. Ze vermeden het omgaan met hun pijn op een manier die hun collega’s konden zien, bijvoorbeeld door ijs aan te brengen op delen van hun lichaam die pijn hadden.
Ironisch genoeg verergerde de poging om het te laten lijken alsof hun lichaam ideaal was de pijn bij alle 66 mensen die we interviewden. De meesten van hen bereikten uiteindelijk een punt waarop hun pijn zo ondraaglijk werd dat ze niet meer konden functioneren op of buiten het werk.
Sommigen van hen moesten uiteindelijk hun baan opzeggen en een andere baan zoeken die beter aansluit bij hun chronische pijnsymptomen. In enkele gevallen verlieten zij de beroepsbevolking volledig.
Dit is niet ongebruikelijk. Chronische pijn is de belangrijkste reden waarom werknemers in aanmerking komen voor langdurige arbeidsongeschiktheid voordelen.
Het doorbreken van de cyclus
Een paar van de mensen die we interviewden, vertelden ons dat ze erin geslaagd zijn te ontsnappen aan de schadelijke cyclus van schaamte en pijn.
Waarom konden ze zich losmaken?
Eerst vonden ze artsen die hen vertelden dat hun pijn echt was. Door een duidelijke diagnose te krijgen en een medische professional hun fysieke beperkingen te laten herkennen, beseften ze dat ze er nooit zo gezond en sterk uit zouden kunnen zien als verwacht, hoe hard ze ook hun best deden.
Dit bevrijdde hen van de druk om dit te proberen.
Ten tweede hadden de meeste van deze mensen werkgevers die zich meer bekommerden om wat ze deden – het werk zelf – en minder om hoe hun lichaam eruitzag en bewoog, zelfs als dit betekende dat ze een nieuwe baan moesten zoeken of zelfs van beroep moesten veranderen. Daardoor voelden ze zich vrij om collega’s om hulp te vragen, zich uit te rekken tijdens vergaderingen, dicteersoftware te gebruiken in plaats van te typen, of de camera uit te houden tijdens Zoom-gesprekken, zodat ze konden gaan liggen als ze rugpijn hadden.
Ook bedachten ze creatieve manieren van werken die efficiënter en beter voor hun lichaam waren. Een echoscopist vertelde ons bijvoorbeeld dat ze leerde patiënten te scannen met beide armen in plaats van voortdurend dezelfde arm te gebruiken. Een delicatessenwinkel zei dat ze een karretje begon te gebruiken om zwaar vlees door de winkel te verplaatsen.
Hoewel we ons hebben geconcentreerd op de manier waarop de druk om sterk en gezond te zijn werknemers met chronische pijn kan schaden, geloven we dat onze bevindingen voor iedereen van belang kunnen zijn, ongeacht hun grootte, kracht, leeftijd of arbeidsstatus.
Het is immers mogelijk om sociale druk te voelen om pijn en pijn te verbergen als je in welke openbare omgeving dan ook bent. En het lukt niet om te bewegen wanneer dat nodig is of op andere manieren voor uw lichaam zorgen, kan u kwetsbaar maken voor meer pijn.
Bet Schinoff is universitair docent management aan de Universiteit van Amsterdam Universiteit van Delaware.
Elana Veldman is universitair hoofddocent management bij UMass Lowell.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
