Dolores Huerta zweeg over Cesar Chavez. Landarbeiders begrijpen het.

Elke overlevende van seksueel geweld wordt gedwongen een berekening te maken: wat zijn de gevolgen als ze zich uitspreken?

Dolores Huerta voelde het gewicht van de hele arbeidsrechtenbeweging, waarvan ze vreesde dat deze zou afbrokkelen als ze burgerrechtenleider Cesar Chavez zou beschuldigen van seksueel misbruik.

“Het gewicht van deze berekening is hetzelfde voor elke overlevende in de landarbeiderssector”, vertelde advocaat Karla Altmayer aan The 19th. “Ze denken niet aan de beweging, maar aan: ‘Zal mijn gezin volgend jaar kunnen werken?’ ‘Zal ik in het veld achtergelaten worden?’ ‘Zal ik vermoord worden?’”

Huerta’s ervaring met seksueel geweld, en haar reden om het geheim te houden – voor het eerst gerapporteerd in een Onderzoek van de New York Times – weerspiegelt een stroom van angst die door de landarbeiders loopt waar ze haar hele leven voor heeft gepleit. Naar schatting 26 procent van de Amerikaanse landarbeiders is vrouw, en zij lopen een onevenredig groot risico op seksuele intimidatie en mishandeling op hun werkplek. Een meerderheid van vrouwelijke landarbeiders zijn Latina en in het buitenland geboren. Gegevens over de volledige omvang van het seksueel geweld dat zij ervaren, zijn schaars.

Een Onderzoek uit 2010 gevonden dat 80 procent van de respondenten – 150 vrouwen van Mexicaanse en Mexicaanse afkomst die in de velden van Central Valley in Californië werken – zei dat ze een vorm van seksuele intimidatie hadden ervaren. A Focusgroep 2015 Uit de studie van 49 Latina-landarbeiders in de Pacific Northwest bleek dat een meerderheid van de deelnemers seksuele intimidatie of geweld op de werkplek had meegemaakt of er getuige van was geweest.

Boerderijen kunnen werknemers rechtstreeks inhuren voor permanent of seizoenswerk bij het planten, verzorgen of oogsten van gewassen. Andere keren rekruteert en houdt een ploegleider of aannemer, ook wel een ‘voorman’ genoemd, werknemers in dienst die voor hun werk samen tussen de boerderijen kunnen reizen. Een andere categorie landarbeiders wordt onder de wet het land binnengebracht H-2A-programma voor seizoenswerken huisvesting krijgen als onderdeel van hun uitzendovereenkomst.

“Migrantenarbeiders in het bijzonder reizen door de seizoenen heen, volgen gewassen en oogsten, en zijn dus afhankelijk van alles – van een glas water tot waar hun huisvesting is, waar ze ‘s nachts gaan slapen, om te eten, of ze over de apparatuur beschikken om te koken, of dat ze zelfs naar het toilet in het veld kunnen gaan”, zegt Altmayer, die haar carrière begon als vertegenwoordiger van landarbeiders in Illinois en later medeoprichter was van de organisatie Healing to Action, die zich richtte op het aanpakken van gendergerelateerd geweld. “Dus de omstandigheden zijn zo specifiek en zo afhankelijk van de werkgever, op een manier die veel andere sectoren niet ervaren.”

Het resultaat is een machtsstructuur waarin hun vermogen om werkgelegenheid veilig te stellen en te behouden kan afhangen van een groep mannen die de macht hebben om hen te ontslaan, hun familieleden aan te vallen, hen aan te geven bij immigratieambtenaren of hen buiten de werkplek lastig te vallen en te volgen.

Al meer dan vijftien jaar werkt Elizabeth Torres aan het documenteren van de ervaringen van landarbeiders die te maken krijgen met seksueel geweld in de Yakima Valley in de staat Washington. Torres vertelde The 19th dat sommige magazijnfaciliteiten een ruimte hebben die bekend staat als ‘de koude kamer’, een aangewezen plaats waar jonge vrouwen en meisjes worden meegenomen en aangevallen. Veel van de vrouwen op boerderijen zijn moeders die hun kinderen laten werken vanwege een gebrek aan kinderopvang of de behoefte aan meer gezinsinkomen.

Wat er daarna kan gebeuren, is vaak onverwacht. Opmerkingen van een mannelijke begeleider die het uiterlijk van een kind complimenteert, of een moeder overhaalt om haar kind met rust te laten, aldus Torres, directeur bedrijfsvoering bij de Spaanstalige publieke radiozender KDNA.

Als een vrouw bijvoorbeeld samen met haar man of broer op het land werkt, kan de voorman de man aan één locatie toewijzen en eisen dat de vrouw op een volledig aparte, meer geïsoleerde plek werkt waar ze kan worden aangevallen.

Anali Cortez Bulosan en Josephine Weinberg, beiden advocaten bij California Rural Legal Assistance, zeiden dat klachten over seksuele intimidatie van landarbeiders tot de drie belangrijkste kwesties behoren die zij in hun werk behandelen.

“Degenen die naar ons toe komen, hebben over het algemeen een slordig onderzoek of een poging gedaan om de zaak op te lossen, waardoor de zaak feitelijk niet is opgelost. Of onze cliënt heeft geklaagd, en in plaats daarvan ging de intimidatie door of werd geïntensiveerd totdat ze er niet meer mee om konden gaan”, aldus Weinberg.

Terwijl sommige grotere commerciële boerderijen HR-teams hebben aangewezen die klachten behandelen, kan op andere boerderijen de enige persoon bij wie een klacht kan worden ingediend de misbruiker zijn. Of het nu om een ​​groot of een klein boerenbedrijf gaat, werknemers hebben geen garantie dat hun klachten tot een oplossing zullen leiden.

Het verzamelen van voldoende bewijsmateriaal om een ​​zaak te bewijzen is volgens Cortez Bulosan en Weinberg een van de grootste uitdagingen. Boerderijen en toezichthouders straffen de arbeiders ook.

“Meestal is er sprake van wat wij het volgens de wet noemen, ‘constructief ontslag’, waarbij de omstandigheden zo vijandig zijn geworden dat de werknemer ontslag neemt, maar het is een gedwongen ontslag,” zei Weinberg. “In feite is het net een ontslag omdat de omstandigheden zo slecht zijn geworden. Het wordt als een ontslag beschouwd.”

Hoewel een werknemer op de zwarte lijst kan worden gezet voor andere banen omdat hij een ‘probleemwerknemer’ is, blijft een gewelddadige supervisor of voorman vaak doorwerken en reist hij soms naar boerderijen door het hele land. Rechtstreeks naar de politie gaan brengt naast ontslag ook hoge kosten met zich mee. Rechtshandhavingsinstanties wijzen claims wegens persoonlijke vooroordelen of gebrek aan bewijs af, aldus advocaten. Ze kunnen ook de immigratiestatus van een werknemer controleren en rapporteren aan federale immigratieagenten.

In de documentaire ‘Rape in the Fields’ van PBS Frontline verklaarde een voormalige sheriff uit Iowa dat het hun taak was ‘beide te doen’, wat betekent dat ze meldingen van mishandeling zouden aanpakken en ook zouden samenwerken met immigratiehandhaving. “Het brengt het slachtoffer in een bijna onmogelijke situatie”, erkende hij.

“Als je ziet dat wetshandhavers de fabriek binnenkomen en je collega’s meenemen, ga je niet de volgende dag naar hen toe en zeg je: ‘Kun je me trouwens helpen?’”, zei immigratieadvocaat Sonia Parras in de documentaire.

Sinds de release van ‘Rape in the Fields’ in 2013, en sinds de virale #MeToo-beweging in 2017 de schijnwerpers zette op seksuele intimidatie en mishandeling in Hollywood, de politiek en daarbuiten, hebben sommige staten en landbouwbedrijven bescheiden veranderingen doorgevoerd. In 2018 heeft Californië een wet aangenomen die landbouwarbeiders verplicht om regelmatig trainingen op het gebied van seksuele intimidatie te geven en die training te documenteren. De staat breidde ook zijn wet uit, die meer werkgevers verplichtte trainingen op het gebied van seksuele intimidatie te geven. Vóór 2018 waren werkgevers in Californië met minder dan 50 werknemers vrijgesteld van deze staatsvereisten. Die drempel werd vervolgens verlaagd naar vijf medewerkers.

In de staat Washington hebben Torres en Jody Early, een professor aan de Universiteit van Washington, Bothell, samen Basta opgericht, een gemeenschapsgedreven initiatief. Basta biedt trainingen en hulpmiddelen op het gebied van seksuele intimidatie, zoals video’s, gidsen en zelfs een stripboek, gericht op het informeren van landarbeiders over hun rechten en het helpen veranderen van de cultuur op de werkplek die misbruik mogelijk maakt.

Torres zei dat hoewel sommige boerderijen hun middelen hebben verbeterd, bijvoorbeeld door een anonieme hotline op te zetten, er andere zijn waar “ze nog niet eens zijn begonnen te praten over seksuele intimidatie of intimidatie op de werkplek”, zei ze. “En dus is er een enorme verscheidenheid binnen onze gemeenschap.”

Cortez Bulosan en Weinberg zeiden dat ze niet geloven dat er uit nieuwe wetten een bredere systeemverandering zal voortkomen.

“We hebben veel geweldige wetten”, zei Weinberg. “Het heeft meer te maken met hoe een vrouw of een man of wie dan ook wordt ontvangen als ze klagen, hoe hun klachten worden behandeld.” Dat omvat culturele competentietraining die voldoet aan de specifieke behoeften van individuele werkplekken. Basta is een gemeenschapsnetwerk dat zich inzet om deze cultuur te veranderen.

“Er zijn bedrijven die het beter willen doen. Ze willen het goed doen met hun werknemers, en wij kiezen ervoor om met hen samen te werken, en zij kunnen een groot verschil maken door voorbeelden te laten zien van het creëren daarvan”, zei Early. “Een ander ding om te begrijpen is dat consumenten macht hebben. We hebben dit zelfs hier zien gebeuren: boycots tegen bepaalde telers die niet naar de arbeiders luisteren, die niet om hen geven. Dat heeft veel macht.”