DE moeder van het verlamde slachtoffer van verkrachting Noelia Castillo Ramos, die vandaag geëuthanaseerd zal worden, heeft definitief afscheid genomen van haar tragische dochter.
Ramos, 25, van Barcelonaliep ernstige verwondingen aan de wervelkolom op nadat ze probeerde zelfmoord te plegen na twee afzonderlijke aanrandingen.
Haar diepbedroefde moeder heeft nu nog een laatste pleidooi gehouden voor haar dochter, in de hoop dat ze “spijt” heeft van haar beslissing.
Yolanda Ramos zei: “Als ze niet wil leven, kan ik er niet meer tegen.”
De moeder voegde eraan toe: “Ik ben geen voorstander van euthanasie, natuurlijk ben ik geen voorstander, maar ik zal altijd tot het allerlaatste moment aan haar zijde staan, zolang ze mij dat toestaat.”
De verwoeste ouder vertelde ook dat ze “had gebeden en nagedacht, in de hoop dat ze op het laatste moment zou zeggen: ‘Ik heb er spijt van’”.
Yolanda zei ook dat ze tijdens de reis van haar dochter financiële hulp heeft gekregen, wat haar leven gemakkelijker zou kunnen maken “voor het geval je je terug wilt trekken”.
Volgens haar familie was Ramos “afhankelijk van de Spaanse geestelijke gezondheidszorg” voordat ze werd verkracht.
Ze verbleef in 2022 in een door de staat gecontroleerd centrum voor kwetsbare jongeren toen ze op gruwelijke wijze werd verkracht door drie mannen.
Het schrijnende incident liet haar getraumatiseerd achter en dreef haar tot een zelfmoordpoging, waardoor ze een ernstige dwarslaesie opliep.
Ramos overleefde het, maar bleef verlamd vanaf zijn middel en had chronische pijn.
Haar toestand werd onder ‘ernstig, chronisch en invaliderend’ beschouwd Spanje’s mijlpaal 2021 euthanasie wetten.
Het komt na een emotioneel eindinterview dinsdag, waarin Ramos zei dat ze na jaren van lijden ‘met rust wilde vertrekken’.
Ramos heeft toestemming gekregen van het Europese Hof van Justitie Mensenrechten sterven.
Dit ondanks het feit dat haar vader een langdurige juridische strijd heeft geleverd om de procedure te stoppen – en haar moeder schijnbaar hoopte dat ze daar niet mee door zou gaan.
Haar vader, gesteund door de conservatieve belangengroep Abogados Cristianos (christelijke advocaten), voerde aan dat de geestelijke problemen van zijn dochter gezondheid haar vermogen om een vrije en weloverwogen beslissing te nemen, aantastte.
Maar de rechtbank oordeelde uiteindelijk dat Ramos ‘het volledige vermogen had om te beslissen’ of ze haar leven zou beëindigen door hulp bij het sterven.
Ramos zal vandaag sterven in een procedure van 15 minuten waarbij een combinatie van drie betrokken is medicijnen.
Hoewel Spaans wet haar laat vergezellen, heeft de 25-jarige er naar verluidt voor gekozen om haar ouders op het einde niet aanwezig te laten zijn.
De radeloze moeder deed een laatste pleidooi voor haar dochter om van gedachten te veranderen en aanbiedingen voor financiële hulp voor te lezen om haar dochter nieuwe behandelingen te geven.
Ramos zal verdoofd worden en een injectie krijgen in haar kamer in het woonzorgcentrum Sant Pere de Ribes waar ze woont, beter bekend als Sant Camil.
Hoe u hulp kunt krijgen
ELKE 90 minuten gaat er in Groot-Brittannië een leven verloren door zelfmoord.
Het maakt geen onderscheid en raakt de levens van mensen in alle uithoeken van de samenleving – van daklozen en werklozen tot bouwers en artsen, realitysterren en voetballers.
Het is de grootste doodsoorzaak onder mensen onder de 35 jaar, dodelijker dan kanker en auto-ongelukken.
En mannen hebben drie keer zoveel kans zichzelf van het leven te beroven dan vrouwen.
Toch wordt er zelden over gesproken, een taboe dat dreigt zijn dodelijke razernij voort te zetten, tenzij we er nu allemaal mee stoppen en het opmerken.
Als u, of iemand die u kent, hulp nodig heeft bij het omgaan met geestelijke gezondheidsproblemen, bieden de volgende organisaties ondersteuning:
In haar laatste interview zei Ramos: “Niemand van mijn familie is voorstander van euthanasie.
‘Maar ik denk dat alle pijn die ik door de jaren heen heb geleden… ik nu gewoon met rust wil vertrekken en wil stoppen met lijden, punt uit.
“En het geluk van een vader, moeder of zus hoeft niet vóór het geluk van een dochter te komen, of op de droefheid over het leven van een dochter.”
In juni 2021 werd Spanje de vierde Europese Unie land om euthanasie en hulp bij zelfdoding te legaliseren voor mensen met ongeneeslijke of ernstig invaliderende aandoeningen die een einde aan hun leven willen maken.
De Spaanse wet bepaalt dat asielzoekers ouder dan 18 jaar en met “chronisch of invaliderend lijden” kunnen kiezen voor hulp bij overlijden.
Uit overheidsgegevens blijkt dat in 2024 426 mensen hulp kregen bij het sterven.
Hulp bij overlijden is momenteel illegaal in Groot-Brittannië op grond van de Suicide Act 1961.
Maar een wetsvoorstel van particuliere leden waarin werd voorgesteld om euthanasie voor terminaal zieke volwassenen te legaliseren, werd ingediend door Labour-parlementslid Kim Leadbeater in oktober 2024.
Het wetsvoorstel voor terminaal zieke volwassenen (einde van het leven) werd met een meerderheid van 23 stemmen aangenomen Lagerhuis afgelopen juni.
Maar een lange lijst met amendementen van de Lords – in totaal ruim duizend – heeft ertoe geleid dat de rekening in gevaar.
Het zal mislukking als het niet vóór het einde van de parlementaire zitting in mei wordt aangenomen.
Wat is euthanasie?
EUTHANASIE, ook wel genademoord genoemd, is de praktijk waarbij opzettelijk iemands leven wordt beëindigd om de pijn en het lijden te verlichten.
De term komt van een oud-Griekse uitdrukking die ‘goede dood’ betekent.
Euthanasie is het opzettelijk helpen of aanmoedigen van iemand om zelfmoord te plegen, bijvoorbeeld door hem daartoe medicijnen te verstrekken.
Euthanasie is volgens de Engelse wet een misdaad, waarop een maximumstraf van levenslang en hulp bij zelfdoding 14 jaar staat.
De enige uitzondering hierop is “passieve euthanasie”, waarbij behandelingen die iemands leven zouden kunnen verlengen, worden stopgezet – zoals het uitschakelen van een levensmachine.
Recente debatten over een wetsvoorstel inzake begeleid sterven hebben er echter toe geleid dat het wetsvoorstel is aangenomen.
Voor terminaal zieke patiënten in Groot-Brittannië zijn op dit moment de enige alternatieven hospicezorg of het weigeren van behandeling, waartoe geestelijk capabele patiënten het recht hebben.
Als gevolg hiervan besluiten sommige terminaal zieke mensen naar het buitenland te reizen om daar te sterven.
Euthanasie en doodgaan zijn een controversiële kwestie – met gepassioneerde actievoerders aan beide kanten van de discussie.
Mensen die het eens zijn met euthanasie beweren vaak dat mensen de kans moeten krijgen om waardig te sterven – en dat ze moeten kunnen beslissen wanneer en hoe ze sterven, en dat ze hun dierbaren mogelijk de pijn moeten besparen om hen te zien lijden.
Sommigen geloven ook dat de dood privé is, en dat het niet de taak van de staat is om tussenbeide te komen als iemand wil sterven.
Degenen die voorstander zijn van euthanasie wijzen er ook op dat we onze huisdieren euthanaseren als een daad van vriendelijkheid – en dat de middelen kunnen worden besteed aan mensen die willen leven, of wier omstandigheden te genezen zijn.
Er bestaat echter bezorgdheid dat het toestaan van euthanasie artsen te veel macht zou geven en de zorg voor terminaal zieken en het onderzoek naar hun ziekten zelfs zou kunnen verslechteren.
Sommigen zijn ook van mening dat dit in strijd is met de functieomschrijving van artsen en verpleegkundigen en de eed die zij afleggen om patiënten geen schade te berokkenen. Ze zeggen ook dat het de waarde van het menselijk leven ondermijnt.
Anderen maken zich ook zorgen over de mogelijkheid dat iemand mogelijk herstelt, of van gedachten verandert als het al te laat is.
Sommigen hebben zelfs gesuggereerd dat dit ertoe kan leiden dat mensen zich onder druk gezet voelen om te vragen om te sterven, omdat ze de mensen om hen heen niet tot last willen zijn.
