Dag uit het leven van Liz Plosser; Voormalig hoofdredacteur van Women’s Health

Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Liz Plosser, de voormalige hoofdredacteur van Women’s Health.

Plosser woont in Brooklyn, New York, en besteedt haar tijd aan het schrijven van haar Substack, Best Case Scenario; afleveringen opnemen van “Lifting with Liz” en advies geven voor merken als Canyon Ranch en GORUCK.

Dit verhaal is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.

Ik studeerde Engels aan Princeton, maar ik ben altijd geïnteresseerd geweest in economie en financiën. Investeringsbankieren was mijn ticket naar New York City toen ik afstudeerde en niet echt wist wat ik met mezelf aan moest.

Ik vond investment banking erg leuk, maar besefte al snel dat dit niet mijn levenspassie was. Het is nooit bij me opgekomen dat jouw baan iets zou kunnen zijn waar je van hield, en dat was voor mij het lezen van tijdschriften.

Het was door middel van training voor mij eerste marathontijdens lange runs in Central Park met vreemden, dat ik begon te verwoorden hoeveel ik hou van schrijven, met mensen praten en hun verhalen leren kennen. Dat hielp mij hardop te zeggen dat ik journalist wilde worden.

Op 24-jarige leeftijd kreeg ik mijn allereerste baan in de traditionele media als redactieassistent bij SELF Magazine.

Gedurende mijn carrière bij Time Out Chicago, Canyon Ranch, Cosmopolitan, SoulCycle en Well+Good heb ik met veel geweldige merken, mentoren en teamgenoten samengewerkt.

Wat echt opvalt is mijn tijd als hoofdredacteur van Women’s Health, een functie die ik van 2018 tot 2024 bekleedde. Ik ben erg trots op het werk van ons team op het gebied van krachttraining en het gesprek over lichaamsbeweging opnieuw vormgeven vanuit een plaats van empowerment.

Op 1 januari 2025 ben ik teruggetreden bij Women’s Health. Ik adviseer nu voor verschillende wellnessmerken, zoals Canyon Ranch en GORUCK.

Mijn passieproject is Beste scenariomijn Substack-nieuwsbrief. Ik had niet verwacht hoeveel plezier ik zou beleven aan het weer rapporteren en schrijven. Ik ben ook de presentator van een YouTube-programma dat ik heb gelanceerd, genaamd ‘Lifting with Liz’, mijn versie van een podcast.

Ik woon in Parkhelling, Brooklynmet mijn drie kinderen, man, en Berner Sennenhond, Willa. Hier is een dag uit mijn leven.

Ik word om 5:17 uur wakker, waardoor ik niet op snooze kan drukken

Ik heb mijn wekker gezet op 5:17 uur, ik weet het; het is zo specifiek. Zeven is mijn geluksgetal – ik ben geboren op 7 april en zevens stonden altijd op mijn sporttruien toen ik opgroeide.

ik denk je wekker instellen met een geluksgetal begint uw dag goed. Ik merk dat ik minder snel op de snooze-knop druk als deze is ingesteld op een getal in plaats van op een nul of vijf.

Vroege ochtenden zijn voor hondenwandelingen, supplementen en schrijven

Ik ben altijd de eerste persoon in mijn huishouden, behalve Willa. Ze trekt meteen mijn aandacht voor wat huisdieren en knuffels. Ik neem haar mee naar buiten om het potje te gebruiken, haar te voeden en haar water te verversen.

Ik heb koffie die ik de avond ervoor heb gemalen en klaargezet. Terwijl ik het maak, drink ik een groot glas water. Ik neem alleen een weinig supplementen: essentiële aminozuren en creatine.

Ik zet mijn laptop ’s ochtends op het aanrecht om te schrijven. Ik merk dat ik het scherpst en meest creatief ben, en dat ik heel snel in de zone kom als ik die rustige tijd helemaal voor mezelf heb. Meestal ben ik ongeveer een uur klaar.

Ik train na schooltijd

Ik heb een jongens-meisje-tweeling, Charlie en Lucy, die eerstejaars zijn op de middelbare school. Ik ben graag wakker als ze rond 06.45 uur de keuken binnenkomen. Het is mijn tijd om me op de kinderen te concentreren. help ze met het maken van het ontbijten praat met hen over hun dag.

Mijn man, Matt, werkt in de stad. Hij is snel in en uit. We omhelzen elkaar tot ziens en zorgen ervoor dat iedereen zich klaarmaakt voor de dag voordat ik George, mijn vijfdeklasser, naar school in de buurt breng.

Ik doe deadlifts bij mijn plaatselijke YMCA, maar eerst kies ik een nummer

De plaatselijke YMCA ligt net om de hoek van George’s school.

Ik hou van rennen – ik was vroeger een grote marathonloper – maar ik concentreer me nu vooral op krachttraining. Ik hou ervan om met kettlebells te zwaaien. Deadlifts zijn mijn favoriete move aller tijden. Pull-ups zijn iets wat ik graag doe. Ze voelen zich gewoon zo stoer en krachtig.

Ik gebruik muziek om mijn energie voor de dag te bepalen. Ik deel altijd welk nummer ik luister in de sportschool op sociale media. Ik dans graag een beetje tussen de sets door en maak fitness leuk.

Ik neem elke week een paar dagen vrij, maar ik ben nog steeds actief. Ik laat altijd mijn hond uit of ren door de buurt. Ik zou misschien zelfs een hete yogales in een langzamer tempo.

Eiwitrijke haver geeft me brandstof voor Zoom-vergaderingen

Ik ben om 10.00 uur thuis. Omdat ik de meeste dagen veel op Zoom zit voor klantbijeenkomsten of andere projecten, probeer ik na het sporten zo snel mogelijk weer bij te tanken.

Ik eet eiwitten vooruit; dat is een totale gamechanger in mijn leven geweest. Mijn go-tos zijn haver die ik roer met eiwitpoeder, melk, ongezoete kokosnootvlokken en gedroogde kersen. Of ik maak misschien een eiwit-smoothie.

Dan zit ik in mijn vergaderingen, werk ik op mijn laptop en tussendoor aan projecten.

Ik vertrek om podcastafleveringen te filmen en doe vrijwilligerswerk bij de schoolkrantclub van mijn zoon

Eén tot twee dagen per week film ik ‘Lifting with Liz’. Misschien bereid ik me daarvoor voor in mijn appartement en haast ik me dan naar Manhattan om een ​​van die afleveringen te filmen. Ik heb altijd nieuwe gasten in de pijplijn.

Ik hou van de flexibiliteit van dit nieuwe levennu ik niet elke dag naar kantoor ga. Op vrijdagmiddag ga ik bijvoorbeeld naar de basisschool van George om leiding te geven aan de krantenclub met 45 leerlingen uit de vierde en vijfde klas. Ik heb nooit op de ouderraad gezeten, dus het voelt gewoon goed om er op deze nieuwe manier voor mijn kinderen te zijn.

Ik moet nog steeds mijn deliverables en klantvergaderingen noteren, dus ik werk uiteindelijk op vreemde uren. Soms zijn die wake-ups om 05:17 uur eigenlijk 04:17 uur, of werken we in het weekend.

Ik heb een mantra in mijn hoofd voor 2026: “Is er een zachtere, zachtere manier?” Ik probeer dat in gedachten te houden voordat ik ergens ja op zeg even pauzeren voordat je onmiddellijk reageert, en echt nadenkt over de toekomstige Liz.

Mijn go-to-lunch is een ingeblikte viswrap

Ik vind het heerlijk om voor mezelf een eiwitwrap te maken voor de lunch. Ik gebruik een merk genaamd Hero. Ze hebben zeven gram eiwit per tortilla. Ik ben een grote fan van ingeblikte vis. Visvrouw is kus van de chef-kok.

Ik doe tonijn, sardines of zalm uit blik in de wrap; Snijd wat sla, augurken en rode ui in stukjes en voeg wat magere Griekse yoghurt toe. Misschien drink ik er zelfs een glas melk bij. Dat brengt mij op minimaal 30 gram eiwit.

Nadat ik van school ben opgehaald, haal ik rond etenstijd extra werk in

George loopt rond 15.00 uur van school naar huis; Charlie en Lucy komen rond 16.30 uur terug, dus er is nog wat in te halen met hen.

Om half zes maak ik het kinderdiner. Matt komt meestal rond 19.30 uur thuis en hij houdt van koken. Ik ben een zeer gelukkige vrouw. Dat is meestal wanneer ik trek mijn laptop er weer uitaan klantzaken werken of mijn Substack weer oppakken. Matt en ik eten meestal rond 20.00 uur, wat iets later is dan ik zou willen, maar dat is het leven.

Mijn favoriete diner is vrijdagavond, dan eten we allemaal pizza. Het deeg maak ik overdag met onze broodbakmachine; het is zo gemakkelijk en de korst is zo lekker als je het thuis maakt. We laten de kinderen hun eigen pizza’s samenstellen. Ook heb ik een heerlijke salade samengesteld met zelfgemaakte dressing.

Ik neem mijn douches van 20.30 uur serieus

Ik geloof diep en fel in het behoud van de slaap. Ik heb een nogal gesloten bedtijdroutine.

Ik neem graag een snelle warme douche voordat ik me klaarmaak om naar bed te gaan, wat ik rond 20.30 uur zal doen. Ik beschouw het als het wegwassen van de dag, letterlijk en figuurlijk. Ik vind het leuk eucalyptus spuiten in mijn douchestroom.

Ik probeer aan het eind van de dag zo neutraal mogelijk mijn slaapkamer binnen te komen, alles van me af te laten spoelen en met een schone lei te beginnen.

Sluit af met een verhaaltje voor het slapengaan en een hightech matrasbeschermer

Ik probeer een boek te lezen in bed. Ik heb onlangs ‘Toen het goed ging’ van Graydon Carter gelezen. Ik vind het erg leuk om van andere hoofdredacteuren te lezen die naar nieuwe hoofdstukken zijn gegaan.

Ik heb onlangs ook een Acht slaapcapsule. Het is een matrasbeschermer die is verbonden met een app die uw biometrie en slaappatronen leert, en ook de temperatuur controleert. Het kalibreert voortdurend gedurende de nacht en heeft verschillende instellingen aan elke kant van het bed. Ik slaap er veel beter mee.

George komt altijd bij ons naar bed en we lezen samen een boek. Wij lezen de vijfde “Harry Potter.” Ik moedig hem aan om samen met mij stemmen te doen en naar voren te leunen alsof we het naspelen. Het helpt mij om mij rustiger en gelukkiger te voelen.

Willa komt erbij en we wrijven allemaal over haar buik en vertellen haar hoeveel we van haar houden. Als er een manier is om mijn zenuwstelsel in een parasympathische toestand te brengen, dan is het 100% gewoon dicht bij Willa komen.