De beste rol van Chuck Norris was in een film die Clint Eastwood doorgaf

Andrew Davis’ film ‘Code of Silence’ uit 1985 speelde wijlen Chuck Norris als een politieagent uit Chicago genaamd Eddie Cusack, die verstrikt raakt in een wervelwind van gewelddadige misdaden. Niet alleen heeft hij ontdekt dat een collega-agent probeerde weg te komen met de moord op een onschuldige omstander – en de frustrerende zwijgplicht die wordt gebruikt om dergelijke corrupte acties te beschermen – maar hij vindt dat hij de dochter van een maffiabaas (Molly Hagan) moet beschermen wiens familie is vermoord door een rivaliserende bende. De plot is een kant-en-klare actiefilm die je vaak tegenkomt in elke gewelddadige misdaadfilm uit de jaren tachtig, maar ‘Code of Silence’ steekt boven andere Chuck Norris-voertuigen uit vanwege zijn pure kwaliteit; /Film dacht dat zeker, en “Code of Silence” Norris’ beste film genoemd.

“Code of Silence” kreeg ook redelijk goede recensies en heeft een goedkeuringsscore van 68% op Rotten Tomatoes (gebaseerd op 19 beoordelingen). Verscheidenheid merkte op dat het “redelijk goed was, voor het type” film dat het was. Norris speelde in zijn carrière in veel actiefilms uit het middensegment, maar ‘Code of Silence’ lijkt een van zijn betere hoofdrolfilms te zijn.

En hier zijn wat leuke weetjes: ‘Code of Silence’ was oorspronkelijk bedoeld als vervolg op ‘Dirty Harry’. U kunt de titel opzoeken in de openbare auteursrechtdatabase en zie dat het scenario voor “Code of Silence”, geschreven door Michael Butler en Dennis Shryak, oorspronkelijk “Dirty Harry IV: Code of Silence” heette. Dat was in 1979. Tegen die tijd waren Don Siegels origineel uit 1971, Ted Post’s “Magnum Force” (1973) en James Fargo’s “The Enforcer” (1976) al in de bioscoop verschenen, met als volgende “Code of Silence”.

Het lijkt erop dat Warner Bros. uiteindelijk het script heeft doorgegeven en in plaats daarvan ‘Sudden Impact’ uit 1983 zou maken.

Roger Eberts recensie van “Code of Silence” was verrassend positief, en de criticus gaf de film drieënhalve ster (van de vier). Hij merkte op dat Chuck Norris, zelfs destijds, vooral bekend was door vechtsportfilms van Z-kwaliteit, maar dat deze spectaculair was. Ebert schreef:

“Het grijpt je meteen bij de start met een ingewikkelde triple-cross, en ontwikkelt zich vervolgens tot een stijlvolle stedelijke actiefoto met sensationele stunts. Hoe sensationeel? Wat dacht je van een onvervalst gevecht bovenop een snel rijdende trein, eindigend wanneer beide vechters uit de trein duiken de Chicago River in?”

Ebert was echter ook in Chicago gevestigd, dus misschien voelde hij een golf van lokale trots. De film werd ook geregisseerd door Andrew Davis, een andere inwoner uit Chicago, dus er waren duidelijk veel bekende details waar de bewoners van konden genieten.

Je kunt het DNA van ‘Dirty Harry’ een beetje zien in ‘Code of Silence’. Harry Callahan, gespeeld door Clint Eastwood, werd vaak afgeschilderd als een soort los kanon, een agent die zich niet zou conformeren aan de eisen van de hogere kringen. Critici noemen vaak “Dirty Harry” als kritiek op de toen nieuwe Miranda-rechten; in de film kan de kwaadaardige Schorpioen-moordenaar (Andrew Robinson) niet worden opgepakt omdat zijn Miranda-rechten zijn geschonden. Hierdoor kon hij daden van chaos en geweld blijven plegen. De enige manier om de rechten van Miranda te omzeilen was dat Harry zich schuldig maakte aan schurkenstaten en gewelddadige gerechtigheid uitoefende in zijn eigen idioom. “Dirty Harry” pleit voor malafide politiewerk en ongecontroleerde politiemacht.

In de wereld van ‘Code of Silence’ is het script echter omgedraaid. Het personage van Norris, oorspronkelijk bedoeld als Dirty Harry, moet inderdaad schurkenstaten gaan spelen om gerechtigheid aan de wereld toe te brengen, maar deze keer is het tegen een corrupte politieagent die een van hen beschermt. Het personage van Norris wordt in ‘Code of Silence’ inderdaad een ‘rechte pijl’ genoemd, wat zeker niet is hoe je Dirty Harry zou kunnen omschrijven. Het is duidelijk dat het script behoorlijk werd gewijzigd voordat het in de handen van Chuck Norris terechtkwam. Er is een derde gecrediteerde scenarioschrijver, Mike Gray, voor de uiteindelijke film, en je zou gerust kunnen aannemen dat hij het grootste deel van de wijzigingen in de film heeft aangebracht.

Volgens de website B en S About MoviesDe weg die “Code of Silence” aflegde van een Dirty Harry-vervolg naar een Chuck Norris-voertuig was een beetje omslachtig, aangezien het al een aantal jaren in ontwikkeling was, en er was zelfs Kris Kristofferson aan verbonden als hoofdpersonage voor een spreuk. In 1985 was Chuck Norris al een kracht waarmee rekening moest worden gehouden in de bioscopen, nadat hij in films als ‘Lone Wolf McQuade’ en ‘Missing in Action’ verscheen. Hij leek een logische keuze.

In een leuk artikel gedrukt in PasteNorris’ co-ster, Molly Hagan, herinnerde zich een moment op de set waarop ze iets zei dat hem beledigde. Er was een scène waarin Hagans personage net had vernomen dat haar familie was weggevaagd, en ze hoorde Norris met de regisseur praten over hoe zijn personage zich niet naar haar toe moest buigen om haar te troosten. Ze herinnert zich dat ze tegen Norris zei: ‘Je moet, want als je dat niet doet, ben je een klootzak.’ Hagan vond Norris niet een klootzak, maar zijn karakter. Ze verontschuldigde zich uiteindelijk toch.