Review van Clear Drop Soft Plastic Compactor: Eco-experiment

Zachte kunststoffen zijn berucht om blokkerende sorteermachinesdoor verwerkingslijnen glippen, en verwoesting van het milieu aanrichten. Ze worden ook niet geaccepteerd in de meeste gemeentelijke recyclingprogramma’s.

Er bestaan ​​voorzieningen voor het recyclen van dit soort plastic, maar het schoon en vrij krijgen van afval op deze locaties, vrij van wat sommigen “wishful recycling”-items noemen (composteerbare bekers, plastic keukengerei), is zo’n uitdaging dat de Het merendeel van het zachte plastic, zelfs de tassen die aan de voorkant van supermarkten worden gerecycled, belandt in de prullenbak. De SPC is wat Arbouzov een ‘pre-recyclingapparaat’ noemt, ontworpen om deze stroom te vereenvoudigen en plastic te leveren dat ingesloten en traceerbaar is en de kans groter is dat het door het systeem komt.

Ik probeerde me voor te stellen hoe de blokken zouden veranderen in terrasmeubilair, zoals geadverteerd, maar leerde pas maanden later precies hoe, toen Arbouzov me een video stuurde van de blokken op hun eindbestemming: een fabriek in Frankfort, Indiana, die gespecialiseerd is in de verwerking van polyethyleen- en polypropyleenfilms. De blokken worden versnipperd tot brokkels die, althans op video, lijken op een handvol natte kranten, die vervolgens worden samengeperst tot composiet terrasplanken, stoelen, tuinranden en meer.

“De volledige cyclus vanaf het versturen van een blok tot aan het recyclingproces duurt doorgaans een paar weken”, zegt Arbouzov, “afhankelijk van de verzendtijd en batchschema’s.” Op dit moment is de locatie in Frankfort de enige faciliteit die de blokken verwerkt, maar Arbouzov zei dat hij hoopt dat dit slechts tijdelijk is.

“Ons doel is om meer van deze verwerking dichter bij de plaats te brengen waar het materiaal wordt gegenereerd, zodat blokken in bulk via regionale recyclinginfrastructuur kunnen worden verplaatst in plaats van via postlogistiek”, zei hij. “Het mail-back-systeem is in wezen een brug waarmee het materiaal vandaag de dag kan worden vastgelegd terwijl die grotere infrastructuur zich ontwikkelt.”

Recycling, opnieuw bedraad

Ik ontdekte dat mijn gezin van drie personen elke paar weken een blok kon produceren, wat al snel het aanbod aan poststukken overtrof. Toen de blokken zich op de vloer van mijn kantoor begonnen op te stapelen, merkte ik dat ik wenste dat de SPC iets nuttigs voor de consument zou maken. Lepels, rietjes, 3D-printfilament… alles wat thuis gebruikt kan worden.

Echter, een Greenpeace-rapport uit 2023 ontdekte dat het recyclen van plastic het zelfs nog giftiger kan maken dan het al is; het verwarmen ervan kan er niet alleen voor zorgen dat bestaande chemicaliën in de lucht- en watervoorziening terechtkomen, maar zelfs nieuwe chemicaliën creëren, zoals benzeen. Zou ik dit in mijn huis willen? Hoort gerecycled plastic eigenlijk thuis in een circulaire economie? Ik vroeg Arbouzov wat hij ervan vond.