Het Britse parlement schaft erfelijke heren af: NPR

POWDERHAM CASTLE, Devon, Engeland – Toen hij twintig was, verliet Charles Courtenay het druilerige Engelse platteland waar hij opgroeide, en verhuisde naar Californië.

Hij ontmoette zijn eerste vrouw in een bar in Las Vegas, en vertelde haar niet veel over zijn achtergrond. Hij nam haar net mee naar huis in Engeland, ongeveer twee maanden na het daten, en reed de oprit van zijn ouderlijk huis op – een 12e-eeuws kasteel. Voorbij de gracht staat bij de ingang een bord met de tekst ‘Lang leve de graaf’, zoals in Courtenay.

Omdat de man die leerde surfen op Topanga Beach in LA en erop staat ‘noem me maar Charlie’, ook de 19e graaf van Devon is. Toen Courtenay’s vader in 2015 stierf, erfde hij het graafschap via een voornamelijk mannelijke bloedlijn die teruggaat tot de kruistochten. Dus ook al heeft Courtenay drie oudere zussen, hij krijgt de titel en het kasteel.

“Het werd twee keer belegerd! Een keer in 1450 en opnieuw tijdens de Engelse Burgeroorlog in de jaren 1640”, legt Courtenay, nu 50, uit.

Charles Courtenay, de 19e graaf van Devon, afgebeeld naast zijn familiewapen.

Susannah Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susannah Ierland voor NPR

Het optreden brengt ook politieke macht met zich mee: een zetel in het House of Lords, de Eerste Kamer van het Britse parlement – ​​het equivalent van de Amerikaanse Senaat. Courtenay is een van de 92 heren, van de meer dan 800 in het parlement, die hun zetels hebben geërfd. Ze maken deel uit van een feodaal systeem dat teruggaat tot de Normandische verovering van 1066, toen monarchen land begonnen uit te delen in ruil voor militaire dienst en advies.

Nu wordt dat systeem ontmanteld. Deze maand heeft het parlement de wet aangenomen House of Lords (Erfelijke Peers) Act van 2026waardoor de 92 geërfde zetels worden afgeschaft. Bij een compromis zullen sommigen van hen tot hun dood in het Parlement mogen blijven, maar hun zetels mogen ze niet doorgeven aan hun nakomelingen.

Velen zeggen dat het tijd wordt.

“Het lijkt zo wild dat iedereen in deze tijd het recht zou kunnen erven om wetten te maken. Het is behoorlijk gek!” zegt Eleanor Doughty, auteur van Erfgenamen en genaden, een geschiedenis van de moderne Britse aristocratie. “Ik denk dat mensen zich afvragen wat de legitimiteit van dit soort mensen is.”

Waarom dit systeem blijft bestaan

Charles Courtenay, de 19e graaf van Devon, past vintage ceremoniële gewaden aan voor de staatsopening van het parlement.

Susannah Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susannah Ierland voor NPR

Symbolen uit het Britse imperiale verleden maken nog steeds deel uit van het openbare leven.

De koninklijke familie is een van de grootste landeigenaren. In veel voormalige Britse koloniën blijft de koning staatshoofd. In het House of Lords spreken wetgevers elkaar aan met ‘nobele heer’ of ‘barones’. Rechters dragen nog steeds witte paardenhaarpruiken.

Doughty zegt dat dit komt doordat Groot-Brittannië nooit het equivalent van de Franse Revolutie heeft gehad. Het heeft zijn aristocratie nooit omvergeworpen en de rijkdom opnieuw verdeeld. Adel is nooit uit de mode geraakt. Koning Charles I werd in 1649 onthoofd, na zijn nederlaag in de Engelse Burgeroorlog. Maar hij was een uitzondering, zegt ze.

“We hebben een burgeroorlog gehad, we hebben het hoofd van de koning afgehakt, maar we zijn helemaal niet van zijn soortgenoten afgekomen. We komen nooit zo ver als Frankrijk”, legt Doughty uit. “Dus ze zijn gewoon doorgegaan.”

Algemeen beeld van Powderham Castle in Devon, Engeland. Het kasteel is de familiezetel van Charles Courtenay, de 19e graaf van Devon, een van de 92 overgebleven erfelijke collega’s in de Hoge Kamer van het Parlement. Hij en de 91 andere erfelijke soortgenoten zullen hun zetels niet langer kunnen doorgeven aan nakomelingen.

Susannah Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susannah Ierland voor NPR

Britse aristocraten bezitten nog steeds onevenredige hoeveelheden land, waarop zij pacht innen. Dat voedt en verenigt de welvaart tussen generaties. Zij domineren elite particuliere scholen en culturele instellingen.

Tot de twintigste eeuw werden de zetels in het House of Lords grotendeels geërfd – wat in een moderne democratie anachronistisch begon te lijken. In 1911 en 1949 werd door parlementaire handelingen de macht van de heren teruggeschroefd. In 1958 introduceerde de regering levensgenoten: heren die door de regering waren benoemd, in plaats van familieafstamming. En in 1999 was de toenmalige premier Tony Blair de eerste die zich richtte op erfelijke leeftijdsgenoten.

“Blair komt binnen en zegt: ‘We hebben er genoeg van, het is onzin. We zullen van deze mensen afkomen omdat ze ons niet dienen'”, herinnert Doughty zich. “Dus hebben ze 90% van de erfelijke soortgenoten verwijderd.”

Maar 92 van hen bleven over, waaronder de graaf van Devon.

Erkenning van het patriarchaat – vanuit zijn eigen kasteel

Charles Courtenay, de 19e graaf van Devon, afgebeeld naast portretten van zijn voorouders in zijn familiezetel.

Susanna Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susanna Ierland voor NPR

In sommige opzichten is Courtenay de stereotiepe heer: blank, man, studeerde aan Eton College en Cambridge University en woont in een kasteel. Maar op andere manieren is hij anders.

Er is voor hem gelobbyd regels veranderen van mannelijk eerstgeboorterecht om vrouwen – net als zijn zussen – titels te laten erven. In 2013 werd het erfrecht voor de koninklijke familie gewijzigd. Maar de rest van de aristocratie geeft nog steeds de voorkeur aan zonen boven dochters.

“Het patriarchaat werpt veel barrières op voor de verwijdering ervan”, vertelde Courtenay aan NPR tijdens een rondleiding door zijn kasteel.

De LGBTQ+-regenboog is afgebeeld boven een miniversie van Powderham Castle op een souvenirspeld in de cadeauwinkel van het kasteel in Devon, Engeland.

Susannah Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susannah Ierland voor NPR

Nadat een van zijn voorouders, William “Kitty” Courtenay, dat was verbannen omdat hij homoseksueel isCourtenay heeft Kitty’s portret weer op de voorgrond geplaatst in Powderham Castle. Hij brengt het kasteel nu op de markt als locatie voor LGBTQ-bruiloften – en popconcerten. In 2016 was het kasteel gastheer een groot BBC-muziekfestival met onder meer Coldplay, Mumford & Sons en Stormzy.

Vorig jaar stond Courtenay op de vloer van het House of Lords, de kamer bellen zelf ‘gendergerelateerd’ en ‘discriminerend’. De titel ‘heer’ voor een wetgever is niet meer van toepassing, zei hij, en hij drong er bij het parlement op aan ‘weg te stappen van de negatieve associaties met adel en hoge rang, die verband houden met land en macht.’

Courtenay zegt dat hij zijn privilege gebruikt voor sociale verandering.

Een oude foto uit de jongere dagen van aristocraat Charles Courtenay, de 19e graaf van Devon, in zijn familiezetel in Powderham Castle in Devon, Engeland.

Susannah Ierland voor NPR

onderschrift verbergen

bijschrift wisselen

Susannah Ierland voor NPR

“Het is duidelijk dat ik een man van een bepaalde leeftijd ben met een titel die in een kasteel woont, naar een privéschool en de universiteit van Cambridge ging. Maar ik heb geprobeerd dat stereotype te doorbreken”, zegt hij. “Want als je echt in gelijke rechten gelooft, wat ben ik dan in vredesnaam aan het doen?”

Courtenay verzette zich tegen de afschaffing van zijn erfelijke zetel, maar aanvaardt de uitkomst.

“Ik wou dat ik meer kon doen, maar mijn tijd is om”, zegt hij. Het House of Lords “moet representatiever zijn.”

Tweed is uit, roze haar en Doc Martens zijn in

Onder degenen die helpen om de Eerste Kamer representatiever te maken, bevindt zich het jongste lid: Carmen Smith, ook bekend als barones Smith van Llanfaes.

“Ik nam plaats toen ik 27 was. De gemiddelde leeftijd van de leden is 71 jaar. Het is een kamer die voor 70% uit mannen bestaat”, vertelde ze aan NPR in een interview op haar parlementaire kantoor. “Dus ik denk dat ik een beetje opval!”

Ze heeft ook roze haar geverfd en draagt ​​Doc Martens.

Lords kunnen de geografische plaatsnaam in hun titel kiezen, en de “Llanfaes” in de titel van Smith is de naam van het volkshuisvestingscomplex waar hij opgroeide, de jongste van zeven in een apolitiek gezin, in Noord-Wales. Ze ging niet naar een privéschool.

“Als je veel vergelijkbare stemmen in dezelfde kamer hebt, doe je uiteindelijk dezelfde oude dingen en maak je dezelfde fouten”, zegt ze. “Je neemt het op tegen mensen die in traditie geloven en deze tot het einde van hun leven zullen beschermen. Ik moet niet vergeten dat ik een van de weinige stemmen in de zaal ben die opkomt voor wat de meerderheid van het publiek denkt en gelooft. Dat is wat mij drijft.”

A opiniepeiling 2024 ontdekte dat slechts één op de zeven Britten een positief beeld heeft van het House of Lords.

Zelfs degenen zoals Smith die hun zetels niet hebben geërfd, worden nog steeds niet gekozen. De meesten worden benoemd door de premier en dienen voor het leven. Andere zetels zijn gereserveerd voor de bisschoppen van de Church of England.

Smith kreeg haar zetel toegewezen via een Welshe nationalistische partij, Plaid Cymru. Maar zij noemt dat systeem oneerlijk. Stop niet bij geërfde stoelen. Hervorm het hele huis, zegt ze. Laat ze zich allemaal verkiesbaar stellen. Dat is wat een meerderheid van de Britten volgens dat steunt dezelfde peiling uit 2024.

“Ik werk eraan om van mijn baan af te komen. Ik geloof niet dat mijn positie zou moeten bestaan”, zegt ze. “Dus ik hervorm het instituut van binnenuit.”

Een tijdlijn voor meer hervormingen

Een dergelijke hervorming was het initiatief van premier Keir Starmer campagne belofte twee jaar geleden: Schaf de erfelijke zetels af, stel vervolgens een verplichte pensioenleeftijd van 80 jaar in voor de rest van de heren, en vervang ze uiteindelijk helemaal, door een hogere kamer die representatiever is voor het land – en dat alles tegen de zomer van 2029.

Vorig jaar, zo bleek uit een peiling brede publieke steun voor hervormingen die verder gaan dan wat Starmer heeft voorgesteld. Zo was 71% van de respondenten voorstander van een beperking van het aantal zetels in het House of Lords. Er is momenteel geen limiet, en met meer dan 800 zetels is het nu al een van de grootste wetgevende organen ter wereld.

Terug in zijn kasteel wil de graaf van Devon nog steeds deel uitmaken van het gesprek dat volgt op zijn verdrijving. Hij heeft veel ideeën: kies zetels per regio of beroep – misschien zelfs via een loterij- of jurysysteem, zegt hij.

Na eeuwen van gezinsdienst in de regering zegt hij dat hij dat hervormingsproces “een klein beetje langetermijngeheugen” zal geven.

‘Omdat we werken in generaties, en niet in verkiezingscycli van vijf jaar’, zegt hij. “Wij (erfelijke heren) zijn per definitie iets voor de langere termijn.”

PS Hij mag het kasteel nog steeds behouden.