Leiders van de vrouwelijke landarbeidersbeweging laten het niet definiëren door Cesar Chavez

Monica Ramirez heeft een groot deel van haar leven besteed aan het onder de aandacht brengen van de alomtegenwoordigheid van seksueel geweld tegen vrouwelijke landarbeiders. Zij beschouwde burgerrechtenleider Cesar Chavez, net als velen in die beweging, als een icoon.

Sinds deze week beschuldigingen aan het licht kwamen dat Chavez vrouwen en meisjes vanaf twaalf jaar seksueel had misbruikt – waaronder collega-bewegingsleider Dolores Huerta – zijn Ramirez en de grotere gemeenschap van landarbeiders aan het wankelen. Nu proberen ze zich te verzoenen met de manier waarop deze man, die zo velen vereerden – wiens naam op straat, op scholen en zelfs op feestdagen te vinden is – het geweld kon plegen dat vrouwelijke landarbeiders decennia lang heeft geplaagd.

De gemeenschap is “op haar grondvesten geschokt”, zegt Ramirez, de oprichter van Justice for Migrant Women, een burgerrechtenorganisatie die zich richt op landarbeiders en migrantenvrouwen. Zij en andere leiders proberen nu de landarbeidersbeweging vooruit te helpen en het werk voort te zetten dat veel vrouwen – en niet alleen Chavez – hebben geleid.

“De landarbeidersbeweging is een leidersbeweging, en vrouwen hebben altijd deel uitgemaakt van dat leiderschap,” zei Ramirez. Maar hun werk is vaak onzichtbaar gemaakt, soms juist door de mannen die naast hen stonden bij het opbouwen van arbeidersmacht voor Latinx-mensen in de Verenigde Staten.

“Om een ​​beweging te hebben, om een ​​boycot te bewerkstelligen, om welke actie dan ook te organiseren, zijn het vaak vrouwen die helpen bij het organiseren van de bijeenkomsten en die hun compañeras helpen meebrengen,” zei Ramirez.

Chavez was een van de meest gerespecteerde figuren in de Latinx-burgerrechtenbeweging. De vakbondsleider was samen met Huerta medeoprichter van wat de United Farm Workers-vakbond zou worden, en was vooral bekend vanwege een reeks stakingen en protesten die de inspanningen voor vakbondsorganisatie in heel Californië deden toenemen. Na de dood van Chavez in 1993 ontving hij postuum de Presidential Medal of Freedom, de hoogste burgerlijke onderscheiding van het land. In 2014 bestempelde voormalig president Barack Obama zijn verjaardag, 31 maart, als een federale feestdag om zijn nalatenschap te vieren, die veel staten al hadden gemarkeerd.

Nu worden veel van die vieringen jarenlang geannuleerd of hernoemd naar een bom onderzoek gepubliceerd door The New York Times Woensdag werd bewijs gevonden van een wijdverbreid patroon van seksueel misbruik gepleegd door Chavez. Twee vrouwen zeiden dat Chavez hen jarenlang als meisjes seksueel had misbruikt, toen de organisator in de veertig was en al een machtig mondiaal figuur was geworden. Ana Murguia zei dat Chavez haar voor het eerst had aangevallen toen ze dertien was; Debra Rojas was twaalf.

In de jaren na het misbruik leden beiden aan depressies, paniekaanvallen en middelenmisbruik.

“Ik heb het gevoel dat hij een schaduw over mijn leven is geweest”, vertelde Rojas aan de Times. “Ik wil dat hij me niet meer volgt. Het is tijd.”

Huerta, de beroemde activiste die de strijdkreet ‘Sí, se puede’ bedacht, sprak uitvoerig over emotionele en fysieke mishandeling van haar oude organiserende partner – een onthulling die ze nooit publiekelijk had gemaakt. Ze vertelde de Times dat hij haar in 1966 in een afgelegen druivenveld had verkracht en haar onder druk had gezet om nog een keer seks met hem te hebben tijdens een zakenreis in 1960. Beide ontmoetingen resulteerden in kinderen. Huerta verborg de zwangerschappen en zorgde ervoor dat de babymeisjes door anderen werden opgevoed.

Ze was geschokt toen ze de beschuldigingen van andere vrouwen hoorde, en vertelde de Times dat ze moeite heeft om de man die ze kende te verzoenen met degene die haar heeft aangevallen.

In een verklaring woensdag vrijgegevenHuerta zei dat ze haar geheim zestig jaar lang met zich meedroeg omdat “het opbouwen van de beweging en het veiligstellen van de rechten van landarbeiders mijn levenswerk was. De vorming van een vakbond was het enige middel om die rechten te verwezenlijken en veilig te stellen, en ik zou Cesar of wie dan ook niet in de weg laten staan.”

Ze zei dat ze iets zei omdat ze hoorde dat er anderen naar voren kwamen.

“De landarbeidersbeweging is altijd groter en veel belangrijker geweest dan welk individu dan ook. De acties van Cesar doen niets af aan de permanente verbeteringen die voor landarbeiders zijn bereikt met de hulp van duizenden mensen”, zei ze. “We moeten onze gemeenschap blijven betrekken en ondersteunen, die nu meer dan ooit behoefte heeft aan belangenbehartiging en activisme.”

Magaly Licolli wist precies waar Huerta het over had in haar uitspraken over Chavez.

Licolli is mede-oprichter en directeur van Venceremos, een organisatie die pleit voor pluimveearbeiders in Arkansas, en ze hoort al jaren verhalen over seksuele intimidatie en mishandeling van vrouwen.

Voordat ze Venceremos oprichtte, werd ze ontslagen bij een andere pluimveewerkersorganisatie nadat ze zich had uitgesproken over meerdere beschuldigingen van seksuele intimidatie en mishandeling tegen een bekende organisator.

“Vrouwen kwamen naar voren en beschuldigden de organisator ervan hen seksueel te hebben misbruikt of seksueel te hebben lastiggevallen. Toen ik dat voor het bestuur bracht, geloofden ze het niet”, zei Licolli. “Ik moest achter de vrouwen staan… Ik kan dit werk niet doen door te doen alsof ik recht doe terwijl ik onrecht verberg.”

Licolli voelde dat dit deze week weergalmde.

“Vrouwen van kleur, we worden niet vertrouwd met wat we meemaken. We moeten onze eigen verhalen bewijzen met foto’s, met getuigenissen, zodat onze eigen verhalen kunnen worden gevalideerd”, zei ze. “Ik ben blij dat het nu iets is waar mensen over praten, en ik ben blij dat mensen nu nadenken over wat de rol van vrouwen in de beweging is en wanneer we het zwijgen moeten worden opgelegd over dat soort onrecht om het werk dat we doen te beschermen.”

Volgens de krant is een groeiend deel van de landarbeiders vrouw Amerikaanse ministerie van Landbouw: ongeveer 26,4 procent in 2022, het meest recente jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn. De meeste zijn Latina.

A Rapport uit 2012 van Human Rights Watch, een belangenorganisatie, ontdekte dat vrouwelijke landarbeiders vaak het risico lopen op seksuele intimidatie of aanranding, waarbij vrijwel elke werknemer die voor het rapport werd geïnterviewd, zegt dat ze te maken hebben gehad met intimidatie of aanranding, of iemand kennen die dat wel heeft meegemaakt. Landarbeiders werken in gemengd-geslachtsomgevingen en hebben beperkte bescherming van werknemers. Maar vrouwen hebben doorgaans geen mogelijkheden om hun ervaringen te melden, schreven de auteurs van het rapport, grotendeels vanwege de immigratiestatus. Vanaf 2022 de meeste landarbeiders waren immigranten zonder Amerikaans staatsburgerschap.

“Seksueel geweld en intimidatie op de werkvloer in de landbouw worden bevorderd door een ernstig machtsevenwicht tussen werkgevers en toezichthouders en hun laagbetaalde, immigrantenarbeiders”, aldus het rapport.

A 2024 recensie gepubliceerd in de Journal of Agromedicine suggereerde dat maar liefst 95 procent van de vrouwelijke landarbeiders in de Verenigde Staten seksuele intimidatie op de werkplek heeft ervaren.

Geen van de vrouwen in het Times-verhaal sprak tot voor kort publiekelijk vanwege de schaamte en angst die gepaard gaan met het melden van misbruik tegen prominente organisatoren.

Maar de afgelopen tien jaar, na de groei van de #MeToo-beweging en het vrijgeven van miljoenen Epstein-bestanden waarin talloze mensen in machtige posities zijn betrokken, zijn overlevenden meer bereid geweest om over hun ervaringen te praten.

Ramirez, die ook de publieke bewustmakingscampagne oprichtte die bekend staat als het Bandana Project om het bewustzijn van seksueel geweld tegen landarbeidersvrouwen te vergroten, zei dat ze nu verwacht dat meer vrouwen met hun eigen verhalen naar voren zullen komen. Tijdens een evenement woensdagavond, kort nadat het nieuws naar buiten kwam, zei ze dat een vrouw naar haar toe kwam om haar te vertellen hoe seksueel geweld een probleem was in de velden waar ze als tiener werkte.

“Nu we duidelijk begrijpen dat deze kwestie van seksueel geweld een endemisch probleem is in onze samenleving … is de vraag die we moeten beantwoorden: hoe serieus gaan we ons inzetten om het probleem te beëindigen, wetende dat?”

Wetgevers in Californië zijn al van plan om de naam van Cesar Chavez Day op 31 maart te veranderen in ‘Farmworkers Day’, en er worden pogingen ondernomen om zijn naam van herkenningspunten te verwijderen. Maar het echte werk dat nog moet komen, zal gaan over het investeren van middelen en steun om de cultuur te verbeteren die daders heeft beschermd bij het organiseren van ruimtes boven slachtoffers.

Afgevaardigde Delia Ramirez, een democraat uit Illinois die zich bezighield met organiseren voordat ze de politiek inging, zei dat het “verwoestend” was dat het zo lang duurde voordat de beweringen naar buiten kwamen. Ze zei dat toen ze op 21-jarige leeftijd uitvoerend directeur werd van een non-profitorganisatie, ook zij met situaties te maken had gehad die achteraf gezien niet gepast waren, en de organisatie een verantwoordelijkheid had gegeven om een ​​veiliger omgeving voor andere jonge vrouwen te creëren.

“Vaak moeten we bij vrouwen, vooral gekleurde vrouwen, zoveel dingen vasthouden ter wille van de beweging, het gezin en de gemeenschap”, vertelde Delia Ramirez op de 19e. “Ik geloof niet dat er één held is voor onze bewegingen. Bewegingen worden geleid door een collectief, en je kunt geen voetstuk voor één persoon creëren, omdat mensen je altijd in de steek zullen laten.”

In de toekomst zei Monica Ramirez dat mensen zullen kijken hoe leiders in de landarbeidersbeweging op de beschuldigingen reageren. Nemen ze een defensieve houding aan of twijfelen ze aan de waarheidsgetrouwheid van de verhalen van de overlevenden? De onthullingen over Chavez komen in een tijd waarin seksueel wangedrag door machtige mannen in de schijnwerpers staat, terwijl het land worstelt met een golf van immigratiehandhavingsacties die zich richten op Latinx-mensen.

Licolli, de pluimveeorganisator, zei dat ze “de immigrantengemeenschap en de immigrantenbeweging nooit heeft geromantiseerd.” Seksueel misbruik komt in elke beweging voor en doet niets af aan het werk dat is gedaan om de macht van de arbeiders veilig te stellen, zei ze.

En voor de landarbeidersvrouwen die dit werk leiden, voelt het urgenter dan ooit dat zij leiding blijven geven.

Rosalinda Guillen, een landarbeider en organisator in de staat Washington, leidt Community to Community Development, een expliciet feministische en door vrouwen geleide organisatie – een perspectief dat zich volgens haar leent voor het bepleiten van werknemers die ook ouders zijn, en dat volgens haar ruimte biedt aan vrouwelijke landarbeiders om voor hun behoeften te zorgen.

Guillen heeft Chavez nooit ontmoet, maar werd geïnspireerd om zich na zijn dood te wijden aan het organiseren van landarbeiders. Het nieuws is een ‘herziening van alles wat velen van ons weten over de landarbeidersbeweging’, zei ze.

Haar organisatie verwijdert afbeeldingen van Chavez uit haar kantoor, zei Guillen. “We hebben onze waarden en principes in de manier waarop we samenwerken opnieuw bekeken en herhaalden dat daar geen ruimte voor is”, zei ze, verwijzend naar seksueel wangedrag.

Woensdag, terwijl het personeel de meldingen nog aan het verwerken was, kwamen er vijf landarbeiders binnen. Ze waren net hun baan kwijtgeraakt.

Haar personeel schakelde over en zocht uit wat deze werknemers nodig hadden en hoe ze hen konden ondersteunen.

“Ze kwamen binnen om ons eraan te herinneren dat dit de focus is”, zei Guillen. “Dit is waarom we hier zijn: om landarbeiders te beschermen.”