We hebben allemaal een innerlijke criticus in ons hoofd. Je kent zijn stem: het is degene die je uitscheldt als je een fout maakt, die over je schouder meekijkt en je werk ongunstig bekritiseert, of die je vertelt dat je nutteloos en waardeloos bent als de dingen niet volgens plan verlopen.
Innerlijke critici kunnen goed gedijen in werkomgevingen, vooral in snelle omgevingen waar weinig ruimte is voor fouten, of waar u verantwoordelijk bent voor de mensen in uw team.
De vraag is hoe jij omgaat en omgaat met je innerlijke criticus. Ze zonder twijfel gehoorzamen is niet duurzaam en ook niet gezond. Maar het zwijgen of volledig negeren ervan wordt ook niet aanbevolen, omdat dit gemakkelijk tot roekeloos of zelfs narcistisch gedrag kan leiden.
Gelukkig is er een derde manier: vriendschap sluiten met je innerlijke criticus. Hier behandel je die innerlijke stem als een luide en rauwe adviseur. Luister ernaar, leer ervan, beschouw het als een extra datapunt, maar geef het, van cruciaal belang, niet het stuur over.
Het beheersen van deze relatie is niet altijd gemakkelijk, maar de resultaten zijn zeker de moeite waard. Het schept duidelijkheid onder druk. Het stelt u in staat betere beslissingen te nemen, sneller te herstellen van tegenslagen en slimmere risico’s te nemen, waardoor u een betere manager of leider kunt worden.
Er zijn veel manieren om je innerlijke criticus te leren kennen en er vriendschap mee te sluiten, zodat je deze kunt gebruiken om vooruit te komen op je werk. Hieronder staan er vijf die krachtig en effectief zijn.
Gebruik het falen om het opnieuw te trainen
Falen is het favoriete scenario van de innerlijke criticus. ‘Ik zei het je toch’ kan gemakkelijk dagenlang door je hoofd galmen als de dingen niet verlopen zoals gepland.
De echte test is hoe om te gaan met de nasleep van deze pijnlijke gebeurtenissen. Je kunt ervoor zorgen dat je meer risicomijdend wordt, of je kunt het inzicht eruit halen en verder gaan. Dit laatste bouwt veerkracht en een beter beoordelingsvermogen op, die u vervolgens kunt gebruiken wanneer soortgelijke werksituaties zich in de toekomst voordoen.
Dus in plaats van toe te geven aan de negatieve uitspraken van je innerlijke criticus, kun je eventuele tegenslagen gebruiken om hem bij te scholen. Als het goed wordt gebruikt, wordt het een motor voor groei.
Verken nieuwe grond
Je innerlijke criticus baseert zich op scripts: aannames over identiteit, succes en risico. Maar wanneer routines en professionele identiteiten wegvallen, verliest de criticus zijn houvast en, cruciaal, zijn macht.
Backpacken, reizen en werken in verschillende culturen over de hele wereld hebben bijvoorbeeld de mijne verstoord. Maar elke nieuwe omgeving kan hetzelfde doen: de wereld op een andere manier zien, dwingt je om aannames in twijfel te trekken die je nog nooit eerder hebt onderzocht, stelt je in staat manieren van zijn, denken en doen af te leren en opnieuw te leren, en, cruciaal, het onbekende te omarmen.
Wanneer je vooraf geconditioneerde kijk op de wereld in twijfel wordt getrokken, breidt dit zowel je zelfconcept uit als het vermindert het zelfoordeel, wat betekent dat het script waaruit je innerlijke criticus leest, wordt herschreven.
Ontdek je innerlijke kunstenaar
Kunstenaars zijn een goed voorbeeld van hoe we een succesvol en succesvol bedrijf kunnen opbouwen productief relatie met onze innerlijke criticus. Hun innerlijke criticus vertelt hen vaak dat hun creatieve output het niet waard is om met de wereld te delen – ik weet bijvoorbeeld dat de mijne dat deed toen ik mijn boek aan het schrijven was – maar in plaats van hen ervan te laten weerhouden te schrijven, schilderen of produceren, gebruiken kunstenaars hun innerlijke criticus als een gespecialiseerde redacteur om hun werk beter en scherper te maken.
Het doel van deze techniek is, ongeacht waar je je momenteel bevindt in je carrière, niet om zelfkritiek te elimineren, maar om het juiste moment te kiezen om ernaar te luisteren, zodat het je werk naar een hoger niveau kan tillen.
Ontdek de wortels van je innerlijke criticus
Een belangrijke vraag die je jezelf moet stellen is wat jouw innerlijke criticus voedt. Zijn er gedragspatronen, denkprocessen en persoonlijkheidskenmerken die de stem ervan voeden?
Het gebruik van zelfbewustzijnsinstrumenten zoals het Enneagram kan helpen onbewuste patronen bloot te leggen, waardoor het zelfbewustzijn toeneemt. Een groter zelfbewustzijn schept ruimte, en ruimte schept keuzemogelijkheden. Dit alles komt u goed van pas in een werksituatie.
Realiseer je dat je niet je innerlijke criticus bent
De diepste verandering in mijn relatie met mijn innerlijke criticus kwam door meditatie. Als dit iets is dat u wilt onderzoeken, zijn er twee essentiële stappen nodig.
De eerste stap is eenvoudige observatie in stilte. Gedachten en emoties komen op en verdwijnen, als wolken aan de hemel. De criticus verliest zijn kracht op het moment dat je hem ziet als een vluchtig patroon in plaats van als een harde waarheid.
De tweede stap, die dan buiten de meditatie plaatsvindt, is het opvangen van de komst van je innerlijke criticus en deze zien voor wat hij is: een stem die, hoewel vaak luid, ook tijdelijk is. Die herkenning zorgt voor een pauze, en op dat moment worden wijsheid en inzicht geboren.
Als je deze vijf oefeningen gebruikt, zul je zien dat er altijd ruimte is voor een pauze tussen de stem van de innerlijke criticus en jouw reactie. In deze kleine maar beslissende gevallen moet je kiezen of je handelt vanuit angst of vanuit moed. En hoewel het een vriendelijke gids kan zijn, heeft je innerlijke criticus niet langer de macht om te beslissen. Dat doe je.
