Door Jennifer Asencio
| Gepubliceerd
Videogame-expert Geoff Keighley plaatste op X dat hij teleurgesteld was over het In Memoriam-segment van de Academy Awards-ceremonie omdat zijn vader daarin werd uitgesloten. David Keighley, zo redeneerde hij, leverde ‘onmetelijke bijdragen aan IMAX en cinema’ en verdiende erkenning onder de figuren uit de entertainmentindustrie wier dood werd herdacht tijdens het beroemde jaarlijkse Oscars-eerbetoon.
Ik bracht het In Memoriam-gedeelte van de Oscaruitreiking van dit jaar op 15 maart 2026 door, op zoek naar Brigitte Bardot. Ik wist dat het een sterretje was controversieel in Hollywood vanwege opvattingen over immigratie en culturele verandering die door sommigen als ‘extreemrechts’ worden beschouwd, vooral in de entertainmentindustrie. Toen ze er niet was, stond ik op het punt te woeden als Keighley, totdat ik de volgde link naar de Oscars van 2026 In Memoriam-website.
De volledige lijst kon tijdens de ceremonie niet worden behandeld
Als Brigitte Bardot werd afgewezen, dan waren dat ook de spelers van het kaliber Joe Don Baker, Jean Marsh, Loni Anderson en James Van Der Beek. Robert Carradine van de beroemde Hollywood-dynastie kwam ook niet voor in het In Memoriam-segment, een feit dat niet over het hoofd kan worden gezien, aangezien hij op hun webpagina voorkomt. De beroemde cabaretier Ruth Buzzi stierf dit jaar, samen met de beroemde Musketier en originele Allan Quartermaine, Richard Chamberlain.
We verloren ook kindacteur Bud Kort, Star Wars-acteur Kenneth Colley en ALS-lijder Eric Dane. Sitcom-sterren Wings Hauser en Polly Holliday, die ook meededen Gremlinswaren niet te zien in het segment, maar worden wel op de pagina vermeld. Horrorfilmacteur James Ransondie naam maakte in de show De draadverliet deze sterfelijke spiraal. Zowel Zed (Peter Greene) als The Gimp (Stephen Hibbert) komen uit Pulp-fictie stierf ook het afgelopen jaar, en niet vanwege Marcellus Wallace.
Zoveel talent verloren dit jaar
Het In Memoriam-segment concentreerde zich op enkele van de beroemdste verliezen van Hollywood dit jaar. Er werden speciale toespraken gehouden voor Rob Reiner, Robert Redford en Diane Keaton. Langere clips van acteurs als Robert Duval en Diane Ladd toonden enkele van hun bekendere rollen. De Japanse acteur Tatsuya Nakadai, ster van vele films die de Amerikaanse cultuur beïnvloedden, kreeg een moment stilte. Echter, superster Val Kilmer kregen amper een paar seconden van tevoren bericht, en meer types achter de schermen, zoals cinematografen, regisseurs en zelfs entertainmentadvocaten kregen de tijd in groepen van twee of drie.
We hadden dit jaar gewoon te veel sterfgevallen in de entertainmentindustrie om ze allemaal in een segment te kunnen stoppen dat tijdens de uitreiking op televisie vertoond kon worden. Als ze hulde hadden gebracht aan iedereen die op hun webpagina was, had het segment bijna net zo lang kunnen duren als de ceremonie zelf.
We hebben dit jaar beroemdheden verloren door verschillende oorzaken (ik weet dit omdat ik veel van hun overlijdensberichten heb geschreven… te veel). Enkelen pleegden zelfmoord op tragische manieren die een innerlijke worsteling weerspiegelden die al dan niet openbaar was. Sommigen van hen bezweken aan een langdurige strijd tegen kanker en andere ziekten. Beroemd waren de Reiners vermoord door hun zoon tijdens een psychotische episode. De grap dat sterfgevallen door beroemdheden in drieën voorkomen, heeft dit jaar overuren gemaakt.
Toch hebben ze allemaal deel uitgemaakt van onze cultuur en ons dagelijks leven beïnvloed. Zed en The Gimp zijn direct herkenbaar en de regels “Bring in The Gimp” en “Zed is dood, schatje” zijn net zo beroemd als Annie Hall; Robert Carradine is de beroemdste nerd ter wereld; Richard Chamberlain zong “Owa Tagu Siam” maar ook “love Me Tender;” en waar James Van Der Beek net zo bekend om staat Vrijdagavondverlichting wat betreft Dawsons Creek.
Brigitte Bardot was zo invloedrijk omdat ze haar haar blond verfde dat de Beatles hun vriendinnen zover kregen haar na te bootsen, en David Keighley deed geweldig werk in IMAX en andere filmische technieken. Ze hebben allemaal op hun eigen manier bijgedragen aan de tijdsgeest, en het is jammer dat er niet genoeg tijd was om ze allemaal op televisie te herdenken.
