Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Andrew Fletcher, 27, een Canadese bankier die kippenboer is geworden, gevestigd in de Filippijnen. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik kwam van werken op een hoofdkantoor in het centrum van Toronto. Ik strijkde elke dag mijn overhemd en droeg een pak en stropdas. En nu krijg ik elke dag mijn handen vuil als kippenboer op de Filipijnen.
Na twee jaar in zakelijk bankierenIk heb mijn baan opgezegd en met mijn spaargeld een boerderij op de Filippijnen opgezet.
Vermoeid door de sleur van het bedrijfsleven
Ik ben opgegroeid in Nova Scotia, een kleine provincie in Canadaen verhuisde naar Ontario voor een MBA-programma.
Op 23-jarige leeftijd kreeg ik een baan in de bedrijfsbankier in Toronto bij Scotiabank, een van de Big Five-banken in Canada, en verdiende een vast salaris van 150.000 Canadese dollar per jaar. Ik deed op deals gebaseerd werk en ontmoette leiders op C-suiteniveau in bedrijven.
Als je me toen ik van de middelbare school afstudeerde had verteld dat ik in die rol in Toronto zou zitten en het geld zou verdienen dat ik verdiende, zou ik helemaal opgetogen zijn geweest.
Maar de nieuwigheid was er snel af. De dagen begonnen maanden te worden, en daarna jaren, en ik besefte dat dit erg repetitief aan het worden is. Ik had het gevoel dat je me in elk gebouw in Toronto kon kopiëren en plakken, en dat ik hetzelfde zou zijn als alle anderen.
Eén ding dat ik haatte, was dat mensen om mij heen voortdurend hun tijd weg wensten. Als maandag begint, zeggen mensen: “Oh, ik kan niet wachten op het weekend” of “Ik kan niet wachten op mijn volgende vakantie.”
De familie van mijn partner komt uit de Filippijnenen ze werken in de pluimveesector. Ik had echt een goede indruk van het bedrijf en de industrie op de Filippijnen, wat me deed denken: dit is een plek waar ik mijn geld kan laten groeien en iets voor mezelf kan beginnen.
Ik heb in augustus mijn bankbaan opgezegd en ben naar de provincie Quezon verhuisd, de Filippijnenin oktober.
Er is geen boek om te volgen over het houden van kippen
Andrew Fletcher heeft een kleinere kippenboerderij gehuurd, waar 15.000 kippen tegelijk kunnen worden gehouden. Andreas Fletcher
Kippenhouderij is een vrij uniek bedrijf. Ik wist niet waar ik moest beginnen, omdat er bijna geen educatieve bronnen online zijn.
Ik zocht naar boeken over het runnen van een boerderij als deze en het fokken van kippen, maar vond niets. Dus ik kwam gewoon opdagen en begon, zwaar leunend op twee boerenknechten die ik had ingehuurd om mij de kneepjes van het vak te leren.
Ik stop $100.000 van mijn spaargeld in een landbouwperceel op het land van de familie van mijn partner, dat nu in aanbouw is. In de tussentijd huur ik een andere kleinere boerderij om te leren hoe het werkt. Er kunnen ongeveer 15.000 kippen tegelijk in.
Het verzorgen van kuikens is 24 uur per dag werk en je moet zorgen voor een gecontroleerde omgeving. Je kunt niet een weekend weggaan en ze daar aan hun lot overlaten. Als een ventilator kapot gaat of de stroom een uur lang uitvalt, kun je letterlijk alle meiden en je geld voor de cyclus kwijtraken.
Hoewel ik niet altijd op de grond hoef te zijn, ga ik graag aan de slag. Soms ben ik om vier uur ’s ochtends op de boerderij om de kippen te voeren, het afval te harken of zakken van 100 pond voer te dragen.
We duiken met ons hoofd in een heel andere zakelijke omgeving
Fletcher zei dat hij op de hulp van zijn boerderij leunt om de klus te klaren. Andreas Fletcher
Wat ik me niet realiseerde, was hoe anders het zakenklimaat op de Filipijnen zou zijn. De grootste verandering is dat mensen hier werken en bedrijven runnen zonder enige technologie.
Ik heb vier jaar in de financiële wereld gewerkt, waarbij ik gebruik maakte van tools als Microsoft Excel. Hier zijn enkele grote boerderijen waar je geen enkele computer zult vinden.
Het tweede punt is dat het een samenleving is waarin veel geld wordt verdiend, wat het erg lastig maakt om de maandelijkse uitgaven bij te houden. Ik geef ongeveer CA uitD$ 5.000 per maand aan landbouwonderhoud.
Ten slotte besefte ik niet hoe belangrijk eten is voor Filippino’s.
Ik betaal mijn werknemers een salaris, maar ook zaken als eten. Als je de kippen oogst, komen er twintig mensen opdagen, en dan geef je iedereen eten. Als je een aannemer bij je thuis laat komen, maak je waarschijnlijk een etentje voor ze klaar.
Ik denk dat Noord-Amerika een pagina uit dat boek kan halen. De mensen hier zijn bereid andere mensen te helpen, en de Filippijnse gastvrijheid is niet van deze wereld.
Een leven opnieuw opbouwen aan de andere kant van de wereld
Fletcher bouwt een nieuwe kippenboerderij. Andreas Fletcher.
Het opnieuw opbouwen van een sociale kring hier is het zwaar geweest. Ik heb moeite met de taalbarrière, ik mis mijn familie, en ik had nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar ik miste het zien van sneeuw in de winter.
Maar er zijn er enkele echte voordelenzoals het betalen van slechts CA$ 500 aan huur, het eten van CA$ 1 maaltijden per dag en het gevoel alsof ik iets voor mezelf aan het bouwen ben.
Ik ben nog maar vier maanden bezig met het zijn van een ondernemeren ik heb nog geen geld zien binnenstromen. Maar ik kijk liever in jaren dan in weken en maanden vooruit. Misschien heb ik een heel slechte maand, maar als het traject over vijf of tien jaar omhoog gaat, dan werkt het.
Zelfs als alles bergafwaarts gaat, zou ik er geen spijt van krijgen. Ik heb het tenminste geprobeerd.
