Iran-expert zegt dat de ‘oorlog uit keuze’ van Trump is veranderd in een ‘oorlog uit noodzaak’: NPR

Drie weken in de De oorlog van de VS en Israël met Iranblijft het onduidelijk hoe en wanneer het conflict zou kunnen eindigen. Toen een verslaggever zondag vroeg of hij klaar was om de overwinning bekend te maken, President Trump reageerde“Nee, dat wil ik niet doen. Daar is geen reden voor.”

Karim Sadjadpoureen senior fellow bij de Carnegie Endowment voor Internationale Vredezegt dat de president de reactie van Iran op de oorlog lijkt te hebben onderschat. Sadjadpour merkt op dat Iran vanaf het begin heeft getelegrafeerd dat het van plan was het conflict te regionaliseren. Maar, zegt hij, ‘President Trump zei dat dit hem verraste toen Iran begon aanvallen de Perzische Golfstaten of sluit de Straat van Hormuz af.”

‘Ik denk niet dat president Trump, in zijn eigen woorden eerlijk gezegdbegreep waar hij aan begon”, voegt hij eraan toe.

Sadjadpour zegt dat de oorlog met Iran begon als wat hij een ‘keuzeoorlog’ noemt – wat betekent dat er geen onmiddellijke dreiging was dat Iran op het punt stond kernwapens te verwerven of raketaanvallen op de VS of zijn partners te lanceren. Maar de berekening is sindsdien veranderd. De Iraanse regering heeft dat gedaan effectief gesloten de Straat van Hormuz, een vitale waterweg waar doorgaans ongeveer 20% van de ruwe olie en het aardgas in de wereld doorheen stroomt.

Bovendien is het onduidelijk hoeveel macht de nieuw benoemde opperste leider van Iran heeft. Mojtaba Khameneieigenlijk geldt. Eerder vandaag maakte Israël bekend dat dit het geval was Ali Larijani vermoordhet hoofd van de Iraanse Hoge Nationale Veiligheidsraad. Van Larijani werd verwacht dat hij een naaste adviseur van Khamenei zou zijn.

“In een tijd waarin het voortbestaan ​​van het regime op het spel staat, zorgen Larijani’s decennialange ervaring op het gebied van binnenlands en buitenlands beleid ervoor dat zijn verlies een grote klap is”, blikt Sadjadpour terug. “Voor een revolutionair regime wiens politieke ideologie gebaseerd is op martelaarschap, is de centrale vraag of deze moorden uiteindelijk de ideologie zullen uitroeien of helpen herleven.”

Sadjadpour vergelijkt het innerlijke functioneren van het Iraanse regime met een zwarte doos: “Het is voor ons ontoegankelijk”, zegt hij. “Wat begon als een oorlogskeuze is naar mijn mening feitelijk uitgegroeid tot een oorlog uit noodzaak. Ik denk niet dat president Trump simpelweg in staat zal zijn de oorlog te beëindigen en de overwinning op te eisen.”

Hoogtepunten van interviews

Over de prioriteiten van de Amerikaanse regering in dit conflict

We zitten in een lastige situatie. En ik denk dat er werkelijk vier hoofdprioriteiten zijn als het gaat om onze mogelijke onderhandelingen met Iran. Eén ervan is duidelijk nucleair, en dat hoogverrijkte uranium, dat nu ogenschijnlijk onder het puin ligt de bomaanslagen van afgelopen juni – daar moet rekening mee worden gehouden. …Tweede punt nu… we hebben een overeenkomst nodig die ook hun gebruik van raketten en drones aanpakt. Een derde kwestie zijn hun volmachten – de steun voor groepen als Hezbollah in Libanonde Houthi’s in Jemende Iraakse sjiitische milities. Nu zijn deze volmachten gedegradeerd, maar ze vormen nog steeds een reële bedreiging voor de regionale stabiliteit.

En dan is de vierde kwestie de reden waarom we ons zelfs in deze situatie bevinden, namelijk die van Iran wreedheid tegenover zijn eigen bevolking. Weet u nog, afgelopen januari waarschuwde Trump de Iraanse regering dat als ze demonstranten zouden doden, de Verenigde Staten zouden ingrijpen. En dat was zijn rode lijn die hij uitvaardigde, … en Iran verscheurde die rode lijn. En dat is wat hem feitelijk motiveerde om deze militaire opbouw in de Perzische Golf te starten.

Wat we hebben gezien is dat de president overal heen ging als hem werd gevraagd wat zijn doel was. Op sommige dagen zegt hij dat het alleen maar is om een ​​nucleair akkoord te sluiten. Op sommige dagen zegt hij dat hij een Venezuela-deal wil. Op sommige dagen wil het het regime laten imploderen. En dat gebrek aan duidelijkheid is naar mijn mening zeer schadelijk geweest, want als je niet weet wat je probeert te bereiken, breng je zowel het Amerikaanse leger als onze partners in zeer moeilijke posities.

Over de waarschijnlijkheid dat de oorlog in Iran zich zal uitbreiden met kernwapens en extra supermachten

Gelukkig acht ik dat niet erg waarschijnlijk, en ik zal je vertellen waarom. De landen die Iran de afgelopen weken het meest heeft aangevallen zijn, zoals ik al zei, vooral deze landen aan de Perzische Golf, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. … Als je naar die landen kijkt, hebben ze waarschijnlijk robuustere betrekkingen met China en Rusland dan Iran, en het is dus niet zo dat Iran een land is met zeer sterke bondgenoten die achter hem staan, en dat die Golflanden alleen bondgenoten zijn van Amerika en Israël.

In feite is de Islamitische Republiek Iran waarschijnlijk een van de twee meest strategisch eenzame landen ter wereld. Er zijn werkelijk heel weinig betrouwbare bondgenoten in de wereld. En dus denk ik dat de Chinezen niet namens Iran zullen komen vechten tegen de Golfstaten waarmee ze nog nauwere energiebetrekkingen hebben. En Vladimir Poetin heeft feitelijk sterke relaties met de leiders in Arabië … dus ik ben niet bang dat dit zal ontaarden in een Derde Wereldoorlog, maar … dit heeft zojuist een zeer gevaarlijk precedent geschapen en ik denk niet dat de wereld, en vooral het Midden-Oosten, in de nabije toekomst als een stabiele plek zal aanvoelen.

Over wat hij beschouwt als het beste scenario

Het beste scenario zou uiteraard zijn dat we een andere regering hebben die aan de macht komt in Iran, waarbij het óf Iran is dat overgaat naar een democratie, óf een regering waarvan het organiserende principe de nationale belangen van Iran is – ‘lang leve Iran’ in plaats van ‘dood aan Amerika’. Ik denk niet dat dat een kortetermijnperspectief is.

En op de korte termijn denk ik dat de beste uitkomst is dat we de Straat van Hormuz bevrijden van Iraanse inmenging en dat jij de veilige doorgang van handel en schepen door de Straat van Hormuz herstelt. En het is duidelijk dat Iran al zijn aanvallen op zijn buren en op Israël heeft gestaakt. Dat zou vereisen dat de Verenigde Staten en Israël ook die aanvallen zouden staken. Maar zelfs dan zullen er een aantal opvallende zaken zijn die we niet kunnen negeren. Wat gebeurt er nu met dat hoogverrijkte uranium in Iran? Hoe gaat dat verrekend worden? Hoe zit het met de ballistische raketten en drones van Iran? Het is bewezen dat dit een reële bedreiging vormt voor de regionale veiligheid. Hoe gaan we dat aanpakken? Wat als Iran zijn regionale bondgenoten begint te herbouwen en te herfinancieren? Dat is een uitdaging die we moeten aanpakken.

En dan tenslotte… de hele reden dat dit conflict is begonnen, namelijk de brutaliteit van het Iraanse regime tegenover zijn eigen volk. … Ik vrees dat dit regime zo diep impopulair is dat de enige manier waarop ze erin zullen slagen aan de macht te blijven, is door nog brutaler te zijn dan voorheen. Hebben we een strategie om dit aan te pakken? Ik denk dat de president hoopte op iets dat schijnbaar snel en gemakkelijk was Venezuela leek voor hem te zijn, maar dit is allesbehalve.

Over waarom hij Iran als een tragedie ziet

Ik denk dat er een conclusie is die volgens mij – ik weet dat de meeste mensen in de Amerikaanse en Europese regeringen dat vinden, en tientallen miljoenen Iraniërs – vinden dat dit een land is dat niet is waar het zou moeten zijn. Dit is een van de oudste beschavingen ter wereld. Het heeft een enorm menselijk kapitaal, het heeft enorme natuurlijke hulpbronnen, deze rijke geschiedenis, het zou een G20-land moeten zijn. … En dus is het hedendaagse Iran werkelijk een tragedie. En het is vooral een tragedie voor de Iraniërs, zowel binnen Iran als in de diaspora. Maar het is ook een tragedie geweest voor de Verenigde Staten, omdat Amerika en Iran naar mijn mening eigenlijk natuurlijke partners zouden moeten zijn en in plaats daarvan is Iran een van onze ergste tegenstanders. En helaas zie ik die dynamiek in de nabije toekomst niet veranderen.

Monique Nazareth en Thea Chaloner produceerde en monteerde dit interview voor uitzending. Bridget Bentz, Molly Seavy-Nesper en tk hebben het aangepast voor internet.