Net op tijd voor de Oscars gaf Tilly Norwood, en bij uitbreiding haar maker, Eline van der Velden, acteurs op elk niveau een onverwacht geschenk: de kans om wat rustiger te ademen.
AI zal je niet snel vervangen.
Dinsdag debuteerde het AI-fenomeen dat bekend staat als Tilly met een single en een videoclip met de titel “Neem de leiding.” Daarin zingt Tilly een zelfverheerlijkend, pro-AI-lied met het felle verlangen met grote ogen van een algoritme met de naam ‘Disney Princess: Big Song’, terwijl ze door steeds fantastischere, zelfbevestigende scenario’s dwaalt die ‘Plus ‘Barbie’ schreeuwen.
Van der Velden probeerde duidelijk acteurs ervan te overtuigen de mogelijkheden van AI te omarmen, maar dat leuk te vinden Timothée Chalamet, die dat heeft weten te bewijzen opera en ballet veel toegewijde fans heeft door publiekelijk het tegenovergestelde te suggereren, zal haar poging waarschijnlijk averechts werken. De onderliggende boodschap van de video lijkt, althans voor de artiesten, te zijn: Relax – AI heeft nog niet ontdekt hoe je op de juiste manier moet lipsynchroniseren, laat staan acteren.
Het is een beetje goed nieuws in a tijd van AI-angstwaarvan een deel door Tilly werd veroorzaakt. Vorig jaar debuteerde Van der Velden, een Nederlandse acteur en oprichter van productiebedrijf Particle6, Tilly via Instagram als ‘de eerste AI-actrice ter wereld’. Rond de tijd dat het account 50.000 volgers had, maakte Van der Velden dat bekend verschillende talentagenten waren geïnteresseerd als vertegenwoordiger van Tilly. Niet Van der Velden, maar Tilly Norwood, een ‘performer’ die niet bestond.
Voor een paar minuten, Hollywood verloor zijn collectieve geest. Niet alleen stonden makers en artiesten een toekomst te wachten waarin hun werk, lichamen en gezichten konden worden gescand en ingevoerd in een algoritme dat schrijfstijlen kon imiteren of afbeeldingen kon maken van acteurs die dingen deden die ze nooit deden (in een recente AI-video vochten Tom Cruise en Brad Pitt het uit op een door oorlog verscheurd dak), nu vreesden sommigen dat ze zouden strijden om banen met ‘acteurs’ die 24 uur per dag konden werken, geen gezondheidsvoordelen nodig hadden en nooit kommen M&M’s zouden eisen waarvan de groene verwijderd waren.
SAG-AFTRA, dat zojuist een staking had beëindigd die deels werd veroorzaakt door zorgen over AI, protesteerde Tilly en het gebruik van “gestolen uitvoeringen om acteurs werkloos te maken.” Verschillende actoren waren verontwaardigd en sommigen riepen op om de geïnteresseerde talentenbureaus te identificeren. Zelfs Emily Blunt was dat publiekelijk ontsteldwaarbij Hollywood-agentschappen worden gesmeekt om “alsjeblieft te stoppen met het wegnemen van onze menselijke connectie.”
Van der Velden reageerde snel en benadrukte dat Tilly “geen vervanging voor een mens was, maar een creatief werk – een kunstwerk … een nieuw hulpmiddel – een nieuw penseel.”
Vervolgens bracht ‘Tilly’ dinsdag een videoclip uit die precies het tegenovergestelde lijkt te beweren.
In de video, die verschijnt boven de boodschap ‘Ik kan niet wachten om naar de Oscars te gaan’, struikelt de computergegenereerde jonge vrouw door een montage van ‘momenten van bekende personen’, terwijl Tilly volhoudt dat ze geen marionet is, maar een ster; ze moedigt alle actoren aan om AI te omarmen en te gebruiken, hun creativiteit te bezitten en ‘vrij te zijn’.
In een aantekening voorafgaand aan de video staat dat er “18 echte mensen” betrokken waren bij de productie ervan (waaronder Van der Velden, die de basis vormt van de voorstelling), die de subtekst voor het gekweel van Tilly leveren: “Ze zeggen dat het niet echt is, dat het nep is, maar ik ben een mens, vergis je niet.”
Wat Van der Velden en haar team ook hoopten te bereiken, één ding is heel duidelijk: Emily Blunt heeft niets te vrezen van Tilly Norwood.
Afgezien van de twijfelachtige verdiensten van het nummer, de uitvoering en de productiewaarde, is de video het beste argument tot nu toe waarom AI-‘artiesten’ een beperkte bedreiging vormen. Terwijl Tilly door de straten van Londen loopt, poseert voor selfies, handtekeningen uitdeelt, in talkshows verschijnt, live optreedt voor een enorm publiek, interactie heeft met fotografen, worden we eraan herinnerd dat Tilly dit nooit zou kunnen doen. AI-prestaties zijn per definitie beperkt tot een scherm.
De bekendheid op Instagram bestaat echt en kan financieel voordelig zijn, net zoals geanimeerde en digitaal verbeterde personages een diepe band met het publiek kunnen opbouwen. Maar afgezien van haar vermogen om het schrikbeeld op te wekken van geheel gecodeerde ‘artiesten’ opgebouwd uit geleende stukjes mens (wat, zoals iedereen die ‘Frankenstein’ heeft gelezen of gezien, nooit goed afloopt), lijkt Tilly niet zoiets als sterrenkracht te hebben.
En om haar te beschouwen als los van haar scheppers, is hetzelfde als je voorstellen dat de buiksprekerpop Charlie McCarthy een carrière en een agent zou kunnen hebben, los van de echte artiest Edgar Bergen.
Hoewel Charlie het voordeel had dat hij live en persoonlijk te zien was.
Als je naar Tilly kijkt, wordt je eraan herinnerd dat de magie van acteurs is dat zij Zijn menselijk. Het publiek is tenslotte ook menselijk en of we nu voor een podium of een scherm staan, we worden gefascineerd door het vermogen van bepaalde artiesten om allerlei soorten personages en verhalen tot leven te brengen, terwijl ze ook, zoals Us Weekly zegt, ‘net als wij’ zijn.
Mensen met lichamen die ouder worden en veranderen, mensen die verliefd worden, rommelig worden, domme dingen zeggen, slimme dingen zeggen, ten prooi vallen aan ziekte en ongelukken, winkelen bij Trader Joe’s, voor de rechtbank belanden of struikelen als ze op het punt staan een Oscar in ontvangst te nemen.
Hun gebrekkige, glorieuze menselijkheid stelt hen in staat verbinding te maken met hun kunst, maar het verbindt hen ook met ons. We zullen misschien nooit een Oscar krijgen of op meesterlijke wijze een monoloog van Shakespeare kunnen houden in een chatprogramma, maar we weten hoe het is om te struikelen of iets stoms te zeggen of ouder te worden, ziekte of een ongeluk te ervaren.
Je kunt acteurs niet vervangen door algoritmen, zelfs niet als iemand met iets overtuigenders komt dan Tilly, want bij acteurs gaat het niet alleen om optredens. Het zijn mensen die in de wereld leven en geen enkele hoeveelheid codering kan dat repliceren.
