Ik geef een cursus over AI en filmmaken aan de School of Cinematic Arts van het USC, en de laatste tijd heb ik, in plaats van elke sessie ruim van tevoren te plannen, de avond ervoor de les gestructureerd. Ik blader door platforms als X, Substack en YouTube en selecteer de meest provocerende artikelen en videoclips om de volgende ochtend te presenteren.
Het is een bewijs van hoe snel kunstmatige intelligentie’s relatie met filmmaken evolueert: elke week brengt nieuwe…vaak verrassend—ontwikkelingen.
De volgende ochtend debatteren mijn leerlingen en ik in de klas over de ethiek, de esthetiek en de veranderingen in het vertellen van verhalen die plaatsvinden in deze samenwerking met AI.
En we zijn niet de enigen: in heel Hollywood lijkt iedereen – aspirant-acteurs en filmmakers, sterren, scenarioschrijvers en studio-execs – een idee te hebben van wat er gaat komen. Maar ik denk dat drie trends in het bijzonder populaire gespreksonderwerpen zullen zijn tijdens de Oscars-feestjes van dit jaar.
Er is niets griezeligs aan deze clip
In februari 2026, een door AI gegenereerde videoclip van 15 seconden van Tom Cruise die tegen Brad Pitt vecht op een uitgebrand snelwegviaduct ging viraal.
Afhankelijk van de kijker wekte de video bewondering op, verontwaardigingof existentieel handenwringen.
Gemaakt door de Ierse filmmaker Ruairi Robinson via een generatieve AI-tool genaamd Seedance 2.0, de video markeerde nog een nieuwe mijlpaal in de voortstuwende groei van AI-tools.
Seedance 2.0, ontwikkeld door ByteDanshet Chinese bedrijf achter TikTok, is nu een van de veel AI-tools beschikbaar om korte videoclips te maken. Maar in tegenstelling tot de meeste door AI gegenereerde video’s zien Pitt en Cruise er niet griezelig, griezelig of geanimeerd uit in de clip, die live-action beelden bijna perfect nabootst. De verschijning van twee A-sterren in een redelijk realistische scène gecreëerd door een relatief onbekende regisseur die gestolen gelijkenissen gebruikte, schokte de industrie.
Een korte clip met door AI gegenereerde avatars van Brad Pitt en Tom Cruise deed de filmindustrie versteld staan.
De tegenreactie kwam snel. Disney stuurde een lasterbriefwaarbij wordt beweerd dat de video is gegenereerd op basis van een dataset die hoogstwaarschijnlijk de auteursrechtelijk beschermde karakters van Disney bevat. De acteursvakbond SAG-AFTRA wees op de “flagrante inbreuk” van de video op de gelijkenissen van de acteurs, evenals op hun stemmen.
“SAG-AFTRA staat achter de studio’s in het veroordelen van de flagrante inbreuk die mogelijk wordt gemaakt door Bytedance’s nieuwe AI-videomodel Seedance 2.0,” schreef het gilde in een verklaring. Deze praktijk, zo voegde het gilde eraan toe, ‘ondermijnt het vermogen van menselijk talent om in zijn levensonderhoud te voorzien’, terwijl ‘wetten, ethiek, industriële normen en basisprincipes van toestemming’ worden genegeerd.
Na het bekijken van de video onderzochten we in de klas de ethiek van het zonder toestemming gebruiken van iemands gelijkenis, de uitdagingen waarmee acteurs worden geconfronteerd die een carrière opbouwen op basis van hun unieke vermogen om karakters te belichamen, en wat de toekomst in petto heeft voor ons begrip van acteren.
Als filmmakers nepacteurs ertoe kunnen aanzetten nauwkeurige uitvoeringen te leveren, waar blijven dan menselijke acteurs over?
Bij het oude
Sinds 2023 wordt de skyline van de Las Vegas-strip gedomineerd door een verlichte bol genaamd de Bol: een entertainmentcomplex met een 360 graden LED-scherm van 14.864 vierkante meter. The Sphere overtrof onlangs de 2 miljoen verkochte tickets een nieuwe versie van de klassieke film uit 1939 De Tovenaar van Oz.
De film, die in augustus 2024 in première ging, werd ingekort, de kleur ervan werd verbeterd en hij werd uitgerekt om over de binnenkant van de koepel uit te breiden. Er werd gebruik gemaakt van AI om de beelden van de originele, bescheiden beeldverhouding van de film over te brengen naar de gigantische koepel. Dit vereiste het genereren van nieuwe beelden rond de randen van de originele opnamen in wat bekend staat als “AI uitschilderen.” De technologie werd ook ingezet om de resolutie van de originele film te verhogen en om bepaalde scènes te verbeteren.
Sommige critici maakten zich zorgen dat deze vrij radicale uitbreiding van de originele klassieker de kijkers zou beledigen. In plaats daarvan heeft het hen massaal naar de Sphere gelokt, waar ze bereid waren tussen de 100 en 200 dollar per kaartje uit te geven.
Niet slecht voor een film over een meisje uit Kansas uit 1939.
Gezien het daverende succes van De Tovenaar van OzExperts verwachten dat producenten de filmarchieven zullen doorzoeken voor andere potentiële hits en verbeter ze met AI voordat ze worden vertoond op locaties die zo gevarieerd zijn als IMAX-theaters en Kosmnog een 360-gradenkoepel met locaties in Los Angeles, Dallas en Atlanta.
Of AI kan simpelweg worden gebruikt om materiaal te creëren dat nooit is voltooid voor een historische film.
In werkelijkheid, De New Yorker onlangs geprofileerd AI-media-ondernemer Edward Saatchi, die werkt aan het opnieuw creëren en opnieuw opnemen van verloren beelden uit de speelfilm van Orson Welles uit 1942 De prachtige Ambersons. Terwijl Welles in Brazilië een documentaire aan het opnemen was, hebben leidinggevenden van RKO Radio Pictures de film zonder zijn goedkeuring opnieuw gemonteerd na een slechte preview-vertoning. Ze sneden ongeveer 45 minuten weg, vervingen het oorspronkelijke einde door een gelukkiger einde en vernietigden de meeste beelden die waren verwijderd.
Saatchi’s idee is om een dataset op te bouwen die de bestaande film bevat, maar ook scripts, aantekeningen, afbeeldingen en zelfs nieuwe uitvoeringen van acteurs. Vervolgens is hij van plan zijn AI-platform, Showrunner, te gebruiken om op basis van deze gegevens nieuwe scènes te creëren.
Hoewel Saatchi hoopt de creatieve visie van de regisseur te eren door de film te produceren die hij oorspronkelijk van plan was, roepen zijn inspanningen enkele netelige vragen op.
Is het gepast om een bestaand kunstwerk te herzien zonder de inbreng van de maker? Is er niet iets heiligs aan een film, de bedoelingen van de regisseur en de prestaties van de acteurs in de oorspronkelijke vorm van een film? In hoeverre moeten deze vragen over het hoofd worden gezien als het opnieuw vormgeven van oude films deze bij een nieuw publiek zal introduceren?
Minder kansen?
Er is ook een onderstroom van angst in mijn lessen. Wat gebeurt er, vragen mijn studenten zich vaak af als ze afstuderen?
Ze zijn bang dat AI binnen een jaar of twee banen in de filmindustrie op instapniveau zal hebben vervangen, van conceptkunstenaars tot redacteuren op leerlingniveau, voordat ze zelfs maar de kans hebben gehad om de arbeidsmarkt te betreden.
Ze hebben reden om bang te zijn.
In 2024, het Animatiegilde publiceerde een ontnuchterend rapport bewerend dat tegen 2026 “creatieve werknemers te maken zullen krijgen met een tijdperk van ontwrichting, gedefinieerd door de consolidatie van sommige functies, de vervanging van bestaande functies door nieuwe, en de volledige eliminatie van veel banen.”
Sommige van die voorspellingen zijn uitgekomen: 41.000 banen in film en televisie Alleen al in Los Angeles County zijn de afgelopen drie jaar verdwenen.
Maar ik heb geprobeerd de harde statistieken te weerleggen met enkele verhalen over doordachte praktijken.
Filmmaker Paul Trillo van de AI-studio Asteria heeft bijvoorbeeld gesproken over hoe hij kunstenaars in het middelpunt van het proces wil houden. Toen hij de werkzaamheden van het bedrijf uiteenzette een videoclip voor de singer-songwriter Cucowilde hij graag het aantal kunstenaars dat aan het project werkte onder de aandacht brengen. Ja, er zijn AI-tools gebruikt. Maar ze werden geïntegreerd op een manier die het saaie werk verving, en niet de creatieve praktijk.
“In plaats van artiesten uit het proces te verwijderen, konden ze veel meer doen, zodat een klein team veel groter kon dromen”, legt Trillo uit aan het einde van de video.
In januari 2026 publiceerde het managementadviesbureau McKinsey een rapport dat weerspiegelt grotendeels de positieve kijk van Trillo. Het voorspelt een grotere adoptie van AI in de hele sector. Maar het wijst ook op manieren waarop de technologie tot andere soorten werk zou kunnen leiden en nieuwe mogelijkheden zou kunnen openen.
Nu door AI gegenereerde scènes bijvoorbeeld gemeengoed worden, zullen studio’s technici nodig hebben die weten hoe ze echte beelden moeten combineren met digitaal gecreëerde werelden. En omdat AI de kosten voor het produceren van gepolijste films en shows verlaagt, zou het meer ‘microstudio’s’ en onafhankelijke filmmakers in staat kunnen stellen inhoud van professionele kwaliteit te creëren.
Tegelijkertijd citeert het rapport ook een studiodirecteur die toegeeft dat AI “een significantere platformverschuiving zou kunnen betekenen dan we ooit eerder in onze branche hebben gezien.”
Het is dus geen wonder dat mijn studenten, samen met diverse critici, commentatoren en professionals uit de industrie, nerveus zijn.
Vanuit mijn standpunt ben ik er echter van overtuigd dat de sector deze radicale ontwrichting zal doorstaan. Het is aangepast aan de grote veranderingen in het verleden: de toevoeging van geluid in de jaren twintig, de dreiging van videobanden in de jaren tachtig en streaming in de jaren 2000.
Uiteindelijk zullen mensen altijd hunkeren naar nieuwe, kunstig verteld verhalen. Hoewel de hulpmiddelen voor het maken van films en de arbeidsmarkt in transitie zijn, verdwijnt de kernbehoefte aan storytelling niet.
Holly Willis is hoogleraar filmkunst aan de Universiteit van Californië Universiteit van Zuid-Californië.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
