We hebben allemaal de neiging onszelf voor te stellen als de held van onze verhalen. Het probleem daarmee is dat iemand de slechterik moet zijn. Die manier van denken kan gevaarlijk worden als we terechtkomen in onze persoonlijke bronnen van vooroordelen, paranoia en behoefte aan bevestiging. Uit deze bron van geestverruimende emoties komt voort De Verlossers, een slimme genrethriller die veel te zeggen heeft onder het gladde oppervlak.
In de voetsporen treden van op afluisteren gerichte thrillers zoals Achterruit En De ‘Burbs, De Redders begint met een blanke man van middelbare leeftijd die te veel tijd over heeft. In een doorsnee Amerikaans stadje in de buitenwijken is Sean Harrison (een slimme cast Adam Scott) werkloos en staat hij op het punt te scheiden van zijn vrouw Kim (Tot‘Daniëlle Deadwyler). Hij heeft honger naar een doel als hij de islamitische broers en zussen Amir (Theo Rossi) en Jahan (Nazanin Boniadi) ontmoet, die voor een paar dagen het pension van de Harrisons huren. Dus als Sean na aankomst een aantal vreemde dingen in zijn huis opmerkt, gaat zijn wantrouwige blik naar de deur van het pension.
Wat volgt is een provocerend verhaal met een scherp gevoel voor humor en een einde waardoor je het meteen nog een keer wilt bekijken.
De Redders combineert sci-fi-griezeligheid met komische paranoia.
Mede geschreven door Travis Betz en Kevin Hamedani, en geregisseerd door laatstgenoemde, De Redders begint met een trippy droomreeks. Sean en Kim worden wakker in een frisse, witte slaapkamer en fluisteren lieve woordjes tegen elkaar alsof dit het slotstuk is van een romcom van Nancy Meyers. Dan trekt een vreemd geluid hen weg van de gelukzaligheid van hun bed.
In een oogwenk verandert de toon van sereen naar paniekerig. Sean bloedt. De toekomst is onzeker en bedreigend, en dan wordt hij echt wakker. Deze keer ligt hij op de bank. Hij is verkreukeld, echt en irriteert zijn vrouw, die zich klaarmaakt om hun Airbnb-gasten in het huis aan de achterkant te verwelkomen.
Amir en Jahan zijn netjes gekleed, beleefd en hartelijk en uiten hun waardering voor twee vreemden die hen ruimte in hun huis geven. Via gebarentaal prijst Jahan Sean’s kookkunsten, waarbij de geur van zijn chili haar gezicht verlicht met een brede glimlach. Maar terwijl ze samen eten, vindt Sean sommige van hun opmerkingen vreemd, zoals hun onbekendheid met het geluid van krekels. Al snel spoort een neuriënde melodie (“Seven Nation Army”) hem aan om te vermoeden dat Jahan niet doof is, zoals haar broer beweert. Dan zijn er de trillingen die hun huis doen schudden, en de onverklaarbare groene lichten die plotseling door hun ramen dringen. De dingen worden onmiskenbaar vreemd, in a Schemeringzone manier.
Mashbare topverhalen
Toch voelt Sean zich ongemakkelijk bij het ter sprake brengen van het onderwerp met een vrouw die hem nu al belachelijk vindt. Maar hij wil zijn ouders (Colleen Camp en Ron Perlman) ook niet in vertrouwen nemen, die in een rechtse samenzweringskonijnenhol zijn gevallen. Zijn zus, bouwvakker, Cleo (Kate Berlant), is niet veel beter, en wakkert gretig de vlammen van Seans paranoia aan. Komt de president tenslotte niet op bezoek in hun gezellige stadje? En bezoekt hij niet een bezienswaardigheid in de buurt van het huis van Sean en Kim?
Terwijl Kim de vermoedens van Sean aanvankelijk van de hand wijst en eist dat hij buiten zijn ‘witte zeepbel’ denkt, neuriet het tv-nieuws over de toegenomen veiligheid en de angst voor terroristische dreigingen. Het duurt niet lang voordat ook zij zenuwachtig wordt over hun gasten. Vanaf dat moment speelt het stel amateur-spionnen, en het avontuur van dit alles heeft hun band – en hun seksleven – nieuw leven ingeblazen. Maar tegen welke prijs?
De Redders levert een verrassende gelijkenis zonder prekerig te worden.
Hamedani schuwt de moderne Amerikaanse politiek niet door dubbelzinnigheid. Hoewel hij vermijdt de namen van echte politici te laten vallen, spreken zijn personages openhartig over neonazi’s, islamofobie en blanke privileges – vooral als het gaat om het leven in de buitenwijken. Toch voelt de film nooit aan als een lezing, vanwege de voortstuwende kracht van het centrale mysterie: waar zijn deze gasten mee bezig?
Sommige aanwijzingen zijn vreemd, maar potentieel onschadelijk. Een tweede actereeks die een kijkje geeft in wat zelfs Sean en Kim niet kunnen zien, daagt het publiek echter uit om in Seans vermoedens te geloven. De film is immers gebonden aan zijn perspectief, waardoor hij de held wordt De Redders. Maar deze film zou saai zijn als de dingen niet waren wat ze lijken. Maar zelfs als je dat al had geraden, betwijfel ik of je kunt voorspellen waar het sciencefictionverhaal van Hamedani en Betz terechtkomt. Ik was niet alleen verrast, maar ook opgetogen om verrast te worden. Toen ik zag hoe de aanwijzingen zich opstapelden, had ik er vertrouwen in – eigenwijs zelfs – dat ik het mysterie daarmee had ontsluierd De Redders tikt naar zijn climax. Ik had het mis, en daarom wilde ik het zien De Redders opnieuw om te zien waar ik, net als Sean en Kim, de fout in ging.
De eerste keer door De Redders werkt als een solide genrethriller. Het bedrieglijk eenvoudige verhaal gaat over een stel dat uit elkaar wordt gescheurd door verveling, maar herenigd wordt door een avontuur gebaseerd op voyeurisme en paranoia. Maar de sci-fi bloei van wereldvreemde gloed, bizarre apparaten en mysterieuze bezoekers verhoogt de inzet van echtscheiding tot leven en dood. Onze verbeeldingskracht wordt geprikkeld en verleidt ons om exotische elementen op te zoeken en daarbij meer binnenlandse waarschuwingssignalen te negeren.
Als een grote whodunnit, De Redders opent zich bij reflectie en bloeit met de aanwijzingen die we de eerste keer over het hoofd hebben gezien. Het verhaal verandert naarmate ons begrip van Amir en Jahan verandert. Dus in zekere zin krijg je twee films in één, gewoon door te kijken De Redders een tweede keer. Beter nog, de uitvoeringen werken in beide richtingen. Alle vier de hoofdrolspelers – Scott, Deadwyler, Rossi en Boniadi – hebben de taak om uitvoeringen te spelen die in twee contexten werken. Sommige scènes die ooit grappig waren, veranderen in bedreigend, en omgekeerd. Het draait allemaal om perspectief.
Een echte vondst van SXSW, De Redders is een wonder. Hamedani en zijn gezelschap hebben zorgvuldig een film gemaakt die deels duistere komedie, deels sciencefictionthriller en deels waarschuwend verhaal is. En toch voelt het ondanks dit alles nooit warrig of rommelig. Scherp gehelmd en scherp uitgevoerd, De Redders is een must-see.
De Redders werd beoordeeld vanuit zijn wereldpremière op SXSW.
