Waarschuwing: Hier zijn monsters… en spoilers voor “Monarch: Legacy of Monsters” seizoen 2, aflevering 3.
“Monarch” heeft het allemaal: gigantische kaiju, gesplitste tijdlijnen waardoor de oudere en jongere Russell-acteurs exact hetzelfde personage kunnen spelen, en alle liefdesdriehoeken die je maar kunt wensen. Er is voor elk type kijker wel iets te vinden, zelfs als dat zo is seizoen 2 leunt iets te hard op het melodrama van dit alles. Maar ondanks die twijfels is het er wel Zijn Er zijn enkele positieve neveneffecten als je je soms zo veel op de menselijke kant van de vergelijking concentreert. Het valt niet te ontkennen dat het grootste deel van de cast zich voelt als volledig dimensionale menselijke wezens, met veel wensen en behoeften die bijna altijd op gespannen voet met elkaar staan. Als zodanig creëert dit een perfecte voedingsbodem voor conflicten en drama, waarvan sommige een verrassende wending nemen.
Terwijl seizoen 2, aflevering 3, ook wel ‘Secrets’ genoemd, begint, begint het ensemble zich op te splitsen en hun eigen weg vooruit te vinden. Keiko (Mari Yamamoto), Lee (Kurt Russell), Kentaro (Ren Watabe) en Hiroshi (Takehiro Hira) besluiten naar Tokio te gaan en plannen op te halen voor Hiroshi’s ‘Titan hondenfluit’-apparaat om Titan X de zee in te lokken, weg van bevolkingscentra. Ondertussen overweegt May (Kiersey Clemons) het verzoek van Tim (Joe Tippett) om een mol te worden voor Monarch, terwijl hij in het hart van het rivaliserende technologiebedrijf Apex Cybernetics staat. Dan moet Cate Randa van Anna Sawai terugkeren naar huis, waar twee lange jaren zijn verstreken terwijl ze vastzat in Axis Mundi tijdens de finale van seizoen 1.
Die tijdsprong blijkt het sterkste idee van de aflevering te zijn. Dit herinnert kijkers er misschien aan hoe het Marvel Cinematic Universe met iets soortgelijks omging in ‘Avengers: Endgame’. Als je het ons echter vraagt, verslaat “Monarch” Marvel in zijn eigen spel.
Monarch gaat niet voorbij aan de gevolgen van zijn versie van de tijdsprong van de MCU
Tijddilatatie kan heel vervelend zijn, nietwaar? “Monarch” introduceerde dit Marvel-achtige concept al via Keiko’s ervaringen in Axis Mundide geheime Titan-wereld die alleen toegankelijk is via speciale portalen verspreid over de hele wereld. Vermoedelijk dood na die aangrijpende flashbacks lang geleden in de première van seizoen 1, is Keiko eigenlijk de hele tijd gevangen gebleven in dit Titan-netwerk – slechts maanden in haar perceptie van tijd, maar blijvend decennia voor alle anderen. Nu is het de beurt aan Cate om te worstelen met het gewicht van alles wat ze heeft gemist, en ze kan er niet zo goed mee omgaan.
Als je dacht haar “Jurassic World”-achtige beslissing die Titan X ontketende in de première van seizoen 2 was al erg genoeg, nou ja, dat is niets vergeleken met het schuldgevoel en het trauma dat Cate zelf voelt. Haar lang uitgestelde terugkeer naar haar rustige familie in San Francisco voelt als een getraumatiseerde veteraan die terugkeert van een uitzending in het buitenland, die er aan de buitenkant normaal uitziet, maar van binnen worstelt met een vloed aan emoties. Dit kwam natuurlijk aan bod in ‘Avengers: Endgame’, wanneer helden als Scott Lang van Paul Rudd terugkeren naar een wereld die is geteisterd door de snap van Thanos en familieleden tegenkomen die in de tussentijd zijn opgegroeid. Maar waar dat subplot grotendeels komt en gaat in de MCU, laat ‘Monarch’ ons het gewicht van deze verpletterende klap voelen. Cate kan niet langer met haar moeder en stiefvader praten, met haar vrienden omgaan, of zelfs opnieuw contact maken met een oude vlam in een bar zonder uit elkaar te vallen.
De gevolgen blijven koning in ‘Monarch’, en de boog van Cate is hiervan het levende bewijs. Dit is het ‘nieuwe normaal’ en onze personages hebben geen andere keuze dan er rekening mee te houden.
Nieuwe afleveringen van “Monarch: Legacy of Monsters” gaan vrijdag in première op Apple TV.
