1. Beschrijf je bandidentiteit in drie woorden.
Dylan: Haveloos, spontaan, magisch.
2. Je nieuwe EP wordt gebeld Vlinderkun je ons iets vertellen over wat je tot die titel heeft geleid?
Alaska: We wilden het contrast tussen onze twee EP’s weerspiegelen, niet alleen qua geluid maar ook qua thema. Ik heb gemerkt dat het gemakkelijker is om humeurig en punky te zijn, dus in veel opzichten zijn er donkere thema’s Beest zorgde voor een goed eerste oeuvre. Ondertussen met Vlinder we probeerden de zaken wat meer open te stellen en te schrijven met een genuanceerder, beter gedefinieerd perspectief. Er zit een inherente “veerkracht” in Vlinder we wilden erin leunen. Ook al zijn veel van de nummers afkomstig van de Vlinder zijn samen met de Beest liedjes ze hebben elkaar gevonden. Wij schreven bijvoorbeeld Wisselaar langszij De Wolf maar voelde dat Wisselaar meer gecombineerd met zoiets als Tilt-A-Whirl. Ik denk ook dat beesten en vlinders interessant zijn omdat ze allebei iets magisch en iets alledaags impliceren. Een beest kan een koe of een minotaurus zijn, de vleugels van een vlinder kunnen uit de rug van een fee ontspruiten, enz. Sonisch gezien houden we van extreme dynamiek, dus het kwam allemaal samen toen we naar deze puinhoop van liedjes keken en ons afvroegen “hoe kunnen we dit afleveren, aanpakken en verpakken?”
3. Waarom heb je besloten om de biografie van de EP te presenteren als een kort verhaal, in plaats van als een traditioneel persbericht?
Alaska: Ik heb in het verleden veel van mijn persberichten/verklaringen geschreven en voor het grootste deel zijn ze allemaal saai. Iedereen grindt, komt uit andere scènes, speelt shows, wat dan ook. Beschrijven hoe iets klinkt kan ook pijnlijk zijn om te lezen als je een muzikant bent, dus besloot ik dat ik de geest ervan liever vanuit een andere hoek wilde begrijpen. Wil je niet horen waar we van dromen, of wat we willen dat je in je hoofd ziet als we een nummer aan het schrijven zijn? Ik probeer iets te schrijven dat ik leuk zou vinden als ik het online zou tegenkomen, iets dat niet wanhopig en onpersoonlijk aanvoelt in het lawaai van het internet.
4. Na het lezen van je korte verhaal ben ik geïntrigeerd om meer te weten te komen over je verontrustende antagonist Moon Tooth (ik moet weten of hij een vrome veganist is, of hij winkelt bij Wholefoods en of hij in zonnebrandcrème gelooft)
Alaska: Hij is waarschijnlijk om 20.00 uur hagedissen of slangen aan het bakken voor het avondeten en luistert ernaar Warren Zevon demo’s. Oh, en honderd procent geen zonnebrandcrème.
5. Wat zijn vijf dingen die je niet in de tassen van Witch Post zou vinden en waarom?
Alaska: Parfum, autotune, vapes, alles wat te maken heeft met het draaien van achtergrondtracks (we zijn er allergisch voor), energiedrankjes.
*een uitzondering zou de cologne van Dylan zijn, die ik op de een of andere manier nog nooit heb geroken, maar die hij blijkbaar altijd draagt en controleert.
6. Kunt u ons een beeld schetsen van hoe uw creatieproces eruit zag? Vlinder?
Dylan: Het was een heel chaotische tijd. Chaotisch in de goede zin. Vlinder ernaast geschreven Beest dus het is een deel van ons eerste werk als band. Ik denk wat er leuk aan is Vlinder is dat het spontaan was. Er was geen basis waarin we deze nummers opnamen. We waren volledig onafhankelijk en gebruikten de studio’s van vrienden en slechte opstellingen in onze huizen, in een poging daar waar we maar konden ruimte voor te maken. Ik denk dat het goed voor ons als band is geweest om op deze manier te werken voor de eerste twee EP’s, omdat ik het gevoel heb dat we hierdoor vrij en niet te kostbaar zijn, waardoor we konden experimenteren met een reeks verschillende klanken.
Alaska: Afgelopen januari hebben we de laatste hand gelegd in Montana. Het was erg koud en ijskoud. We staken veel bijenwaskaarsen aan en vochten om de drumgeluiden.
7. Kun je ons vertellen over een tijd waarin je met elkaar in botsing kwam bij het ontcijferen van welk materiaal je wilde gebruiken voor een individueel project, versus de muziek die je samen maakt?
Dylan: Eigenlijk botsten we over een nummer toen we aan het schrijven waren Vlinder haha. Ik bracht het idee waar ik aan had gewerkt naar voren en ik voelde me er echt emotioneel mee verbonden. Ik vind het geweldig als nummer, maar het had echt geen zin om het een Witch Post-nummer te laten zijn. Soms is het moeilijk om jezelf te verwijderen en te beseffen dat dit niet het juiste is. Het is iets waar we uitgebreid over hebben gesproken als het om onze band gaat: ‘Wat maakt het anders dan onze solo-dingen?’ – en het is een vraag waar we onszelf allebei voortdurend aan moeten herinneren. Het is een vraag die leidt tot de beste Witch Post-nummers.
8. Gebruik alle vijf de zintuigen in het ideale scenario waarin je luisteraars je nieuwe album kunnen horen.
Alaska: Je zat waarschijnlijk bij ons op de achterbank van de auto, op weg naar onze bandtalisman. We rolden de ramen naar beneden en de lucht zou half goudkleurig licht zijn en de andere helft zou een kolkende grijze storm zijn. We ruiken allemaal de dennen en de naderende regen. Dylan zou onderweg waarschijnlijk wat fastfood halen en wij zouden wat van zijn frietjes (of chips) stelen. Ik zou rare dingen hebben ingepakt, zoals een vreemd uitziende papieren zak vol walnoten, en ik zou waarschijnlijk een peer hebben. Wij zouden dit ook allemaal delen. Voordat de storm officieel begint, vinden we een kreek en duiken we onder, maar slechts voor een paar seconden, omdat het water ontzettend koud is, alsof het van een gletsjer is gesmolten. Met tintelende huid doorzochten we de kreek en vonden een vlindervleugel in de modder. Voordat we op onze locatie aankwamen, luisterden we allemaal naar de plaat terwijl de regen door de voorruit begon te sijpelen. Als de bliksem de nabijgelegen heuvel verlicht, zetten we de auto in de drive en vervolgden we onze weg.
9. Heb je rituelen vóór liveoptredens?
Dylan: Ik probeer braaf te zijn en het honing-citroen-gember-ding te doen, maar soms ben ik zo verdomd zenuwachtig dat ik eerst een glas wijn moet drinken om wat losser te worden.
Alaska: Ik hersnared mijn gitaren en heb helaas altijd iets met veel melk erin.
10. Welk moment uit een liveoptreden zou je graag willen delen met je toekomstige kleinkinderen totdat ze volwassen zijn?
Dylan: Ik zou dit niet eens een live-optreden in de letterlijke zin van het woord willen noemen, maar het kwam in me op omdat het me altijd bijblijft, deze: Sinéad O’Connor bij Bob Dylan‘S Viering van het 30-jarig jubileumconcert. Het is zo krachtig dat ik elke keer emotioneel word als ik ernaar kijk. Ik denk dat Sinéad een van de beste is die het ooit heeft gedaan.
Fotografie door Parker Love Bowling.
