Ik heb het eenvoudige 10 minuten durende tonijnsmeltrecept van Ina Garten gemaakt voor een snelle lunch

Het recept van Garten zegt dat je geïmporteerd moet gebruiken ingeblikte tonijn verpakt in olijfolie, dus ik koos voor twee blikjes Genova geelvintonijn in plaats van de blikjes op waterbasis die ik normaal gebruik.

Het was ook schokkend moeilijk om bij mijn Jewel-Osco Zwitserse kaas te vinden die niet in de vorm van boterhammen was – laat staan ​​de Emmentaler die ze voorstelde. Ik besloot in plaats daarvan een Zwitserse Gruyere AOP te gebruiken, die een vergelijkbare smaak had.

Ik pakte ook selderij, lente-uitjes, verse dille, een citroen, ansjovispasta en brood. Ik had al avocado-olie-mayo in huis, dus die heb ik gebruikt voor het recept.

Het recept vroeg ook om microgreens, maar ik heb ze weggelaten omdat ik geen fan ben van hun grasachtige smaak.

Mijn bonnetje kwam uiteindelijk uit op ongeveer $ 35, of ongeveer $ 8,75 per portie – wat ik een beetje prijzig vond voor een broodje tonijnsmelt.

Hoewel ik het grootste deel van de olie had afgegoten, leek de tonijn een romige textuur te hebben en gemakkelijk te schilferen.

Ik sneed de bleekselderij in stukjes van ¼ inch, sneed de groene uien en dille in blokjes en voegde ze toe aan het tonijnmengsel.

Vervolgens sneed ik een verse citroen en perste er 2 eetlepels citroensap uit. Vervolgens heb ik 1½ theelepel zout en ¾ theelepel peper toegevoegd en gemengd om de ingrediënten te combineren.

Ik voegde de mayo toe, waardoor het mengsel romig werd, en de ansjovispasta, die er in eerste instantie een beetje onsmakelijk uitzag. Het werd echter snel opgenomen in het tonijnmengsel.

Nadat het brood klaar was met roosteren, legde ik de sneetjes in een ovenschaal en smeerde op elk stuk een dikke laag tonijnmengsel.

Hoewel Garten voorstelt om voor elk sneetje brood ongeveer een kwart van het mengsel te gebruiken, heb ik wat meer tonijn toegevoegd omdat het verder een kleine portie leek.

Ik raspte de kaas over het tonijnmengsel en plaatste de open sandwiches vervolgens in de oven om ongeveer drie minuten te roosteren.

Ik wachtte tot de kaas net begon te smelten en bruin werd voordat ik ze uit de oven haalde om te serveren.

De combinatie van olijfolie, gesmolten kaas en romige mayonaise maakte de tonijn veel rijker dan wat ik gewend ben.

Het verse citroensap sneed een deel van die rijkdom weg, terwijl de groene uien, verse dille en in blokjes gesneden bleekselderij wat smaak en textuur toevoegden.

Ik vond het ook leuk dat het brood niet drassig werd, zelfs niet nadat ik wat e-mails had afgerond voordat ik mijn tweede sneetje at. Ik denk dat dit waarschijnlijk kwam omdat het brood geroosterd was.

De ansjovispasta gaf het broodje een extra hartige umami-smaak, maar maakte het ook zouter. In de toekomst zal ik de hoeveelheid zout die ik gebruik verminderen.

Ik denk ook dat het toevoegen van een pekelelement zoals kappertjes dit broodje nog lekkerder zou kunnen maken, ook al was het al heerlijk zoals het is.

Ik heb de microgreens echt niet gemist, dankzij alle verse ingrediënten en de crunch in de sandwich, en ik denk dat het gewoon een dure wegwerp-topping zou zijn geweest die de kosten van de maaltijd deed stijgen.

Ik was teleurgesteld dat er niet meer tonijnsmelt over was nadat mijn vriend en ik het hadden weggegooid – vooral gezien het relatief hoge prijskaartje en het feit dat het genoeg zou moeten zijn voor vier porties.

Maar gezien hoe snel het klaar was en hoe heerlijk de resultaten waren, zal deze tonijnsmeltsandwich zeker een vaste waarde worden in mijn lunchrotatie. De volgende keer zal ik gewoon wat aanpassingen maken om het wat budgetvriendelijker te maken.

Dit verhaal is oorspronkelijk gepubliceerd op 5 juli 2024 en voor het laatst bijgewerkt op 12 maart 2025.