Lena Mantler stapt uit voor een vroege ochtendwandeling, koffie in de hand. Maar voor één keer, terwijl de stad om haar heen zoemt, wordt de Duitse socialemediaster niet gefilmd; er wordt geen versie van haar vastgelegd of opgenomen. Na jaren waarin haar beeld onophoudelijk is verspreid – verdubbeld, gespiegeld, gereproduceerd – voelt de alledaagsheid van dit moment bijna opzettelijk aan.
Mantlers openbare leven begon vroeg en allemaal tegelijk. Als tiener werd de inwoner van Stuttgart wereldwijd herkenbaar naast haar eeneiige tweelingzus. De toen 14-jarigen begonnen als duo leuke dansvideo’s op musical.ly te plaatsen Lisa en Lena. Hun eerste video ging viraal en kreeg miljoenen volgers. “We hebben ons nooit echt gerealiseerd wat er gebeurde”, zegt Mantler. Het beeld was duidelijk; de mensen erachter misschien minder.
Tweelingen worden vaak gelezen als symmetrie. En online wordt die symmetrie een sluiproute: hetzelfde gezicht, dezelfde omlijsting, hetzelfde ritme – direct herkenbaar, eindeloos herhaald. Opgroeien binnen die cirkel betekende dat je constant gezien moest worden, terwijl je zelden uniek was.
rechts: jasje, rok en shirt van GIVENCHY BY SARAH BURTON
In de loop van de tijd vormde die perceptie de manier waarop Lena zichzelf zag. “Ik begon mezelf te vergelijken met mijn zus”, zegt ze. “Mensen zien een tweeling en denken dat ze 100 procent op elkaar lijken. Maar wij niet.” Ze waren een puzzelmatch: qua uiterlijk hetzelfde, verschillend qua temperament.
Lange tijd was er voor haar geen urgentie om dat verschil onder woorden te brengen. Hun werk was collaboratief en het momentum erachter werd collectief gedeeld. Hun creatieve aanbod was speels, instinctief en gericht op het laten lachen van mensen.
Reflectie kwam later, toen de verschillende interesses van de broers en zussen groeiden. Lisa’De focus lag op hosting en moderatie, terwijl Mantlers prioriteit lag in de wereld van fotografie en modellenwerk.
van links: LOUIS VUITTON en MIU MIU
De beslissing om de paden te scheiden kwam geleidelijk en rustig. Er was geen breuk, geen publieke verklaring: het kwam vanzelf met de jaren. “We begonnen te beseffen dat we nu allebei volwassen zijn”, zegt ze. “Wat volgde was ruimte. Voor het eerst was er geen gespiegelde aanwezigheid, geen gedeeld auteurschap.”
Die ruimte bracht een nieuw gevonden vrijheid en daarmee twijfel. Uit zusterlijke vrijgevigheid schonk Lisa hun Instagram-account, dat meer dan 20 miljoen volgers heeft, aan haar broer of zus. Voor Mantler betekende de frisse solo-focus het confronteren van vragen die ze nog nooit eerder had hoeven stellen. “Ik wist niet echt zeker of ik alleen goed genoeg zou zijn of wat mijn kracht zou zijn”, zegt ze, voordat ze er wrang aan toevoegt: “Ik ben nog steeds niet klaar.”
van links: PROENZA SCHOULER en PRADA
De onzekerheid was zowel praktisch als persoonlijk. Voor het eerst droeg haar naam het werk op zichzelf. De reactie verraste haar: het publiek bleef, de merken bleven en de steun bleef bestaan. Ze werd meer dan een sociale persoonlijkheid: ze was nu een model met een aparte uitstraling en culturele valuta. “Ze zagen zoveel potentieel in een tijd waarin ik er geen enkele zag”, zegt ze met duidelijke dankbaarheid.
Naarmate haar zelfvertrouwen groeide, veranderde het werk dat ze deed. De inhoud werd stiller, minder gedreven door directheid. “Het gebeurde op natuurlijke wijze in de loop van de tijd”, zegt ze. Voor haar betekende opgroeien vertragen, maar toch zichtbaar blijven.
Deze visie heeft haar werk met haar eigen streetwear-label beïnvloed, Bidsprinkhaan. Ze ontwikkelt kleding zonder seizoensdruk en zonder vast ritme. De stukken zijn ingetogen, opgebouwd rond vorm en draagbaarheid. Zware, gewassen grijze hoodies die je omhullen met comfort en koelte. Denimsets die zijn ontworpen om je er meteen helemaal verzorgd uit te laten zien. Een karakteristieke muts in schaakbordpatroon. De logo’s zijn rustig geplaatst, terwijl de kledingsilhouetten worden aangepast, verwijderd en verfijnd naarmate de collectie evolueert.
Hoewel haar werk een opzettelijke rust leidt, plaatst Mantlers ontluikende modellencarrière haar stevig in de snellere circuits van de mode. Haar entree op de landingsbaan verliep snel en zelfverzekerd, gekenmerkt door optredens voor huizen zoals Miu Miu, Lacoste En Hugo baaseen traject dat het vertrouwen van de industrie in haar weerspiegelt.
De schijnbare dualiteit in deze twee richtingen voelt echter natuurlijk aan voor de jonge creatieveling. Het modellenwerk trekt haar niet weg van haar eigen praktijk, integendeel, het is een aanvulling daarop. Op de catwalk brengt ze dezelfde terughoudendheid met zich mee die haar ontwerpwerk definieert: een gevoel voor maat, van weten wanneer genoeg genoeg is.
Voor iemand die op zo’n jonge leeftijd wereldfaam heeft (Mantler is nog maar 23 jaar oud), is het begrijpelijk dat twijfel en onzekerheid aan zichzelf kunnen binnensluipen. Ze zorgt ervoor dat ze zich in de realiteit verankert met dingen die haar dierbaar zijn. ‘Mijn geloof helpt mij zeker’, zegt ze. Dat religieuze geloof zorgt voor een broodnodig evenwicht buiten de publieke controle, maar ze geeft ook prioriteit aan alledaagse dingen: uitgaan met mensen in haar omgeving, gaan schaatsen, wandelen… zelfs zoiets eenvoudigs als een koffiepauze.
van links: CHLOE en BALENCIAGA
Mantler moet zichzelf soms herinneren aan haar leeftijd en hoe haar leven al vroeg in een stroomversnelling kwam, gevormd door zichtbaarheid voordat het werd gevormd door keuze. Wat voor haar is veranderd, is niet haar aanwezigheid, maar haar relatie daarmee, het begrijpen van de ruimte tussen haar publieke en private persona.
Tegenwoordig komt betekenis voort uit kleinere beslissingen: wat ze bouwt, waar ze zichzelf plaatst en wanneer ze ervoor kiest om achter de camera te zitten, in plaats van ervoor. Ze vult het frame niet meer standaard. Er is geen definitieve versie van zichzelf waar ze naartoe werkt. Er is alleen maar een groeiende vastberadenheid over hoe ze gezien wil worden en, nog belangrijker, hoe vaak. Het platform dat ooit haar imago op zo’n jonge leeftijd vermenigvuldigde, heeft plaatsgemaakt voor iets stillers en zelfverzekerders. Eén enkele figuur die zich in haar eigen tempo voortbeweegt en niet langer iemand anders hoeft te spiegelen.
10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – ligt op 18 maart in de kiosk. Bestel uw exemplaar vooraf hier.
NOMINALE WAARDE
Fotograaf ARSENIË JABIEV
Mode-editor CAROLINA ORRICO
Talent LENA MANTLER
Tekst BENJAMIN SCHIFFER
Haar KABUTO OKUZAWA gebruiken ORIBE Haarverzorging
Make-up ALEX LEVEN gebruiken MAC COSMETICA
Assistent van de fotograaf NANA IS VERLOREN
Mode-assistenten EDGAR LOPEZ En ANDREA MENASSE
Gieten CLARE RHODOS bij Casting door ons
Productie BUREN
Speciale dank aan Elite Model Management NYC en Huron Studios
