‘One Piece’ is nu de best verkochte stripserie aller tijden, verbonden met ‘Superman’, en met goede reden. Een van de sterkste punten van Eiichiro Oda is het schrijven van karakters die aan de oppervlakte archetypisch zijn (de grappige, de lafaard, de broedse), maar toch voldoende nuance, diepgang en ontwikkeling hebben om zich als echte mensen te voelen. Elk lid van de Straw Hat Pirates is leuk om te zien, heeft een tragisch achtergrondverhaal en is essentieel voor het verhaal. Samen maken zij ‘One Piece’ tot een epische reis die de moeite waard is om aan te beginnen.
Het probleem is dat, hoe belangrijk deze personages ook zijn, de meeste pas veel later in het verhaal worden geïntroduceerd. Van de tien bemanningsleden komt er één pas opdagen in aflevering 337, en één komt pas in aflevering 981 bij de crew. Gelukkig kent de live-action-aanpassing van Netflix deze problemen niet.
Deze show heeft een andere benadering gekozen als het gaat om de tijdlijn van ‘One Piece’. Het brengt verschillende personages en momenten met zich mee die veel later worden onthuld, maar waarvan wordt gezinspeeld dat ze aan het begin van het verhaal hebben plaatsgevonden. Dat betekent dat je personages introduceert die gedurende honderden afleveringen geen grote rol in het verhaal zullen spelen. Seizoen 2 van ‘One Piece’ bewijst bijvoorbeeld een populaire fantheorie in aflevering 1 door een personage eerder te laten zien dan in de manga.
Maar dat is niets vergeleken met het grote debuut van een toekomstig lid van de Straw Hat Pirates. Aflevering 2 toont een korte flashback naar de tijd dat de gigantische walvis Laboon was, maar een baby die graag naar piraten luisterde die muziek voor hem speelden. Onder hen is een lange man met een afro en een fantastische stem. De show besteedt niet veel aandacht aan hem, maar oude fans kennen hem als de toekomstige muzikant van de Straw Hat Pirates, Brook.
Enorm spoilers voor de komende anime.
Betreed de Zielenkoning, Brook
Martial Batchamen speelt Brook, de vrolijke violist met de handtekening “Yo, ho, ho, ho, ho, ho!” lachen. Net als de rest van de Rumbar Pirates houdt hij van muziek, en van de babywalvis Laboon. Een van de emotioneel meest verwoestende scènes in een seizoen vol met scènes komt later in de aflevering wanneer Brook afscheid neemt van Laboon en belooft dat ze over slechts een paar jaar weer bij elkaar zullen komen.
Natuurlijk gebeurde dat niet. In de anime en manga werden de Rumbar Pirates geconfronteerd met tragedie na tragedie zodra ze de Grand Line bereikten. Hun kapitein wordt ziek en moet de reis eerder dan gepland beëindigen. Later schieten vijandelijke piraten de hele bemanning neer met dodelijke, giftige wapens. Hun hereniging met de lieve, schattige walvis is nooit tot stand gekomen. In een van de beste afleveringen van ‘One Piece’ en een van de meest memorabele en hartverscheurende scènes in de hele anime, besluiten Brook en zijn team om te gaan zingen. Ze halen hun instrumenten tevoorschijn en voeren nog een laatste vrolijke vertolking uit van ‘Bink’s Brew’, het lied dat ze vroeger voor Laboon zongen. Toegegeven, omdat Brook de vrucht van het herleven had gegeten, kwam hij na zijn dood weer tot leven en werd hij een skelet.
Brook wordt lid van de Straw Hat Pirates aan het einde van de Thriller Bark-boog. Hij wordt door Luffy overtuigd om hen te vergezellen, aangezien Luffy belooft dat de muzikant Laboon weer zal ontmoeten. Zeker, dat is nog niet gebeurd, maar Brook is tenminste een wereldberoemde muzikant geworden genaamd Soul King, dus dat is iets!
Brook vroeg introduceren is een goede aanpassingskeuze
Nu is de opname van Brook in de aflevering een fantastische beslissing. De anime en manga bevatten een korte flashback naar een onopvallende piratenploeg waarmee Laboon omging, die hij in de steek liet omdat het gevaarlijk voor hem was om met hen mee te gaan. Pas veel later ontdekken we het verband tussen Brook en Laboon, waardoor het toch al tragische verhaal van Laboon achteraf gezien nog hartverscheurender wordt.
Door de Rumbar Pirates goed in beeld te brengen en de verbinding tussen de vioolspelende Brook en de babywalvis al tot stand te brengen, wordt hun relatie beter. Ten eerste stelt het vast dat de band tussen de bemanning en de walvis echt was. Hij is niet zomaar een puppy die door een familie in de steek is gelaten, maar een geliefde metgezel die voor zijn eigen bestwil is achtergelaten, ondanks dat iedereen er tegen is. Het geeft Laboon ook een beetje een persoonlijkheid door hem in de aflevering te laten zien als een grote muziekliefhebber, terwijl hij tegelijkertijd het belang blijft tonen van ‘Bink’s Brew’ als een populair piratenlied dat Luffy (Iñaki Godoy) herkent omdat hij Shanks (Peter Gadiot) en zijn team het hoorde zingen.
Stop voordat je de show ervan beschuldigt de anime of manga te bederven. Als je niet bekend bent met het bronmateriaal, heb je geen idee wie Brook is. De show besteedt niet bijzonder veel aandacht aan hem en maakt geen groot deel uit van zijn uiterlijk. Hij is slechts een van de piraten die voor de walvis zingt. In plaats daarvan is dit de beste soort fanservice. Het is een keuze die de kijkervaring niet afleidt of wegneemt als je hem niet herkent, maar voor oude fans is het een absolute traktatie.
