Het grote Queer TV-personage Smackdown is een groots toernooi geïnspireerd door March Madness, waarin 16 iconen van het kleine scherm het tegen elkaar opnemen. Er komt één winnaar naar voren, de rest is aan onze “scheidsrechters” (schrijvers). Volg de concurrentie hier.
Familie kerel misschien bereikte het hoogtepunt van zijn roem toen ik een tiener was, halverwege de jaren 2000, maar voor mijn geld was de betere show van Seth MacFarlane altijd Amerikaanse vader! Toen ik het eerste seizoen in het geheim op een geleende dvd bekeek, buiten toezicht van mijn ouders, was ik opgetogen over de manier waarop de centrale familie van de show, en de patriarch Stan Smith, het imbeciele neoconservatieve jingoïsme uit het Bush-tijdperk hekelde – en of ik al dan niet ingewikkelde gevoelens had over Hayley, de liberale stoner-dochter van de Smiths, wie zal het zeggen?
In die tijd had ik ook een lichte obsessie met UFO-samenzweringen, dus Rogers aanwezigheid in de show zorgde regelmatig voor vreugde. De voortdurend slappe polsen, kettingrokend Grijs was een hoogtepunt van Amerikaanse vader!’s vroege afleveringen lang voordat hij een canonieke ‘fey panseksuele alcoholist’ werd en een van de drijvende krachten achter de absurdistische wending van de show. Hier was een buitenaards wezen met onbekende geheimen voorbij onze ster, die was ontsnapt uit de CIA-gevangenis in Area 51 om zijn vrijheid terug te winnen… en hij was het kattigste mietje op geanimeerde tv.
Rogers vermommingen, uitgevonden om hem iets anders te doen te geven dan zich te verstoppen op de zolder van de familie Smith, zijn de afgelopen twintig jaar geëvolueerd van een handig plotapparaat tot een langlopende slapstick-verkenning van identiteitsprestaties. In een van Rogers eerste optredens, seniorentoeriste mevrouw Nesbaum, ontdekt de alien dat hij kan doorgaan voor een menselijke vrouw met strategisch aangebrachte kleding en accessoires, en gaat hij pas naar de CIA als hij voor de camera zijn hoed verliest. Sindsdien is zijn stal van ‘persona’s’ uitgegroeid tot bizarre proporties, waaronder enkele identiteiten die hij niet bewust kan controleren, zoals de beruchte Riky Spaansde meest gehate man in Langley Falls.
Het was geen verrassing toen Trixie Mattel en Trinity the Tuck tekenden Roger’s status van het sleeppictogram in 2023. Zijn vermogen om te worden wie hij maar wil in de ogen van anderen – of dat nu een jeansondernemer is of een privédetective die opereert vanuit de garage van de Smiths – is niet dat van een koningin van vlees en bloed, maar hij belichaamt de geest van het manifesteren van het zelf dat je aan de wereld wilt laten zien, door puur zelfvertrouwen en het vermogen om niets te geven om de mening van iemand anders over wat dan ook. (De Amerikaanse vader! Op de Facebook-pagina stond Roger zelfs in een Internationale Vrouwendag post dit jaar!)
Maar in elke discussie over geanimeerde slechteriken die hun erfenis in de dragcultuur hebben verstevigd, is er altijd één personage in ieders gedachten: De Powerpuffgirls superschurk HEM. In rust is HIM een letterlijke demon met metalen kreeftenklauwen en een sikje, gekleed in een rode kerstmanjurk met roze tule franje en dijhoge leren laarzen, manisch afketsend tussen de falsetkoer van stemacteur Tom Kane en het grommende grommen van stemacteur Tom Kane. In actie is HEM alles wat HIJ wil zijn: een conducteur, een vlinder, twee ogen in een wolk van roze rook. HIM is fundamenteel onkenbaar (zelfs levend in een mixed-media-hellandschap buiten de ‘normale’ geanimeerde wereld van de show), en daarin ligt de kracht om zichzelf eindeloos opnieuw uit te vinden.
Hoewel Mojo Jojo dat altijd was De Powerpuffgirls‘ spotlight-antagonist, HIM zal de geschiedenis ingaan als een van de terecht angstwekkendste schurken in de kindermediageschiedenis. “Speed Demon”, een van HIM’s beroemdste optredens in de originele show, volgt de toevallige reis van de meisjes 50 jaar in de toekomst. Daar heeft HIM Townsville verwoest en heerst over de as, terwijl de overlevende volwassenen allemaal gek zijn geworden, tegen zichzelf kletsend in het wrak en keer op keer vragen waarom hun helden hen niet kwamen redden. (Die aflevering bevat toevallig ook een versie van HIM die ik alleen kan omschrijven als HIS Daddy Form, een canon-homo-evenement op zichzelf en tegelijkertijd super eng!)
