Wil je meer van dit soort verhalen? Abonneer u op onze nieuwe menopauze-nieuwsbrief.
Acteur Rose Byrne is 46. In ‘If I Had Legs I Would Kick You’ speelt ze Linda, een therapeut die moeite heeft om een veeleisende en emotioneel uitputtende baan in evenwicht te brengen met de zorg voor een grotendeels onzichtbare dochter met een kindervoedingsstoornis, terwijl haar man weg is om als scheepskapitein te werken. Haar optreden wordt alom geprezen als rauw, uitgebreid en genuanceerd, een extreme close-up van een vrouw die zo haar best doet om voor anderen te zorgen.
Kate Hudson is ook 46. Ze speelt Claire ‘Thunder’ Sardina in ‘Song Sung Blue’, een biopic over een man en vrouw Neil Diamond-tributeband. Het vertelt het verhaal van een tragisch ongeval en de jaren van verslaving, geestelijke gezondheidscrisis en fysieke pijn die daarop volgen – en hoe Claires reis van zelfontdekking en herstel ervoor zorgt dat het schijnbaar onmogelijke vorm krijgt.
Ze zijn allebei genomineerd voor een Academy Award voor Beste Actrice in een Hoofdrol – een categorie waarvan de winnaars historisch gezien jonger zijn. (De winnaar van vorig jaar, Mikey Madison, was allemaal 25 toen ze won.)
Dat gezegd hebbende, hebben we de afgelopen tien jaar opmerkelijke overwinningen gezien van vrouwen die stevig in de middelbare leeftijd zitten: Frances McDormand, toen in de zestig, won in 2018 en in 2021, en Michelle Yeoh was een 60-jarige winnaar in 2023 voor ‘Everything Everywhere All at Once’.
En ze wonnen voor het spelen van wonderbaarlijk gecompliceerde personages: McDormands wraakzuchtige, gewelddadige en diep gekwelde Mildred Hayes in “Three Billboards Outside Ebbing, Missouri”; haar beurt als Fern die het busje ontdekt in “Nomadland”; Yeoh’s kungfu-vechtende, multiversum-hoppende Evelyn Quan Kang als een immigrantenmoeder die gewoon probeert haar familie geliefd en veilig te houden.
Deze vrouwen waren gebrekkig, interessant, soms vervuld van woede en vaak zeer kwetsbaar. Het waren precies het soort personages waardoor ik zin kreeg om naar de film te gaan. (Verplicht Nicole Kidman, “Op de een of andere manier voelt liefdesverdriet goed op een plek als deze” -moment hier.)
Het spreekt ook over wat mensen aanspreekt over de optredens van Byrne en Hudson dit jaar: het zijn rollen die laten zien dat vrouwen net zo verward, moedeloos, strevend en triomfantelijk kunnen zijn als welke man dan ook.
(Loganwit/A24)
Bel de deskundige
Ik wilde weten hoe ik de representatie van vrouwen op het scherm kon contextualiseren, dus belde ik Madeline DiNonnode president en CEO van de Geena Davis Instituut (GDI), dat al tientallen jaren onderzoek doet naar genderrepresentatie op het scherm.
In december bracht de groep een rapport uit: “Missing in Action: een nieuw verhaal schrijven voor vrouwen van middelbare leeftijd op het grote scherm”, waarin meer dan 40 personages worden geëvalueerd in films die tussen 2009 en 2024 zijn uitgebracht.
En wat een verrassing: ze ontdekten echte en aanhoudende leeftijdsverschillen in het vertellen van verhalen als het gaat om mannen versus vrouwen van middelbare leeftijd.
Di Nonno zei dat vrouwelijke personages ouder dan 40 twee keer zoveel kans hebben als gelijkwaardige mannelijke personages om een verhaallijn te hebben die gericht is op fysieke veroudering: 15 procent versus 7 procent.
GDI ontdekte ook dat vrouwen worden afgebeeld in een verwoede achtervolging van deze veelbetekenende tekenen van veroudering. Driekwart van de personages die zich bezighouden met cosmetische behandelingen van welke aard dan ook, zijn vrouwen. En mannen? Nou ja, er wordt alleen getoond dat ze af en toe een grijs haar verven of een verdwaald neushaar trimmen.
En de stereotypen gaan verder dan het oppervlakkige, zei Di Nonno. Ze wees op ‘de trieste weduwe-trope’, waarbij de hele verhaallijn van een personage wordt bepaald door het verlies van zijn of haar echtgenoot. Negentien films die de afgelopen zestien jaar werden vrijgelaten, hadden een ‘trieste weduwe’, terwijl slechts acht een ‘trieste weduwnaar’ hadden.
Van de 225 films die in de GDI zijn beoordeeld studie over de representatie van de menopauze vermeldden slechts 14 mensen de menopauze. En toen het ter sprake kwam, was het vrijwel uitsluitend bedoeld als een komisch middel over de onvermijdelijke achteruitgang van vrouwen, zei Di Nonno. “We hebben dus veel werk te doen op het gebied van dit narratieve cultuurveranderingswerk.”
“Als je denkt aan midlife en ouder worden, vooral tijdens de menopauze, wordt dit gezien als het einde in plaats van het begin,” zei DiNonno. “Maar we leven zoveel langer. … Tegen de tijd dat we de middelbare leeftijd en de menopauze bereiken, hebben we nog zo’n veertig tot vijftig jaar te leven. Het is het begin van dit tijdperk van wijsheid en kennis en dat moet gevierd worden.”
We hebben het weer over seks
Wat op het scherm vaak ontbreekt is het gevoel van hoop, mogelijkheden en, ja, seksualiteit die echt aanvoelt in vergelijking met wat de midlife-ervaringen van de meeste mensen met zich meebrengen.
Kunnen midlife-vrouwen seksueel zijn op het scherm? De vraag doet me denken aan een beruchte schetsen uit “Binnen Amy Schumer.”
In de sketch uit 2016 wandelt Schumer (toen begin dertig) door een weelderig landschap van Californië wanneer ze een weelderige picknick tegenkomt waar Tina Fey, Patricia Arquette en Julia Louis-Dreyfuss van genieten, die allemaal zichzelf spelen (en destijds allemaal midden veertig tot eind vijftig). Louis-Dreyfuss verwelkomt Schumer, die ook zichzelf speelt, en vertelt haar dat ze het officiële moment vieren waarop Hollywood haar niet langer als seksueel of wenselijk beschouwt.
Wie vertelt je wanneer je “laatste neukbare dag” – de titel van de schets – aanbreekt, vraagt Schumer.
“Nou, niemand, niemand vertelt het je echt openlijk, maar er zijn tekenen”, zegt Fey. ‘Weet je bijvoorbeeld hoe Sally Field de liefdesbelangstelling van Tom Hanks was in ‘Punchline’, en twintig minuten later zijn moeder was in ‘Forrest Gump’?’
Bovendien, zegt Louis-Dreyfuss, liggen er veel lange truien die je hele lichaam bedekken, op je te wachten in de kledingkast.
Ik hou van een grote trui, begrijp me niet verkeerd. En ik hou ervan om getalenteerde vrouwen complexe personages te zien spelen die ontberingen doorstaan. Maar ik denk ook dat we het verdienen om vrouwen boven de 40 te zien als seksueel en krachtig – en niet alleen met onoverkomelijke problemen.
-
Lees volgende:
Violet Bridgerton en wij allemaal
Een groot deel van de rijkdom en complexiteit die met het ouder worden gepaard gaat, bestaat feitelijk niet op het scherm.
Mannen en vrouwen tussen de 50 en 85 jaar zijn het erover eens dat er niet genoeg oudere personages op tv zijn. blijkt uit een ander GDI-onderzoek. En als ze worden geportretteerd, gebeurt dat op een manier die niet representatief aanvoelt. Ze wilden meer liefde, huwelijk en romantiek zien voor oudere personages.
Die romantiek maakt deel uit van wat dit seizoen van Shonda Rhimes’ ‘Bridgerton’ heeft gemaakt zo aantrekkelijk, nu matriarch Violet Bridgerton eindelijk wordt gezien met een eigen liefdes- en seksbelang.
Ze worstelt met de onzekerheid over seks met een nieuwe partner en haar gevoelens over haar eigen lichaam, terwijl ze ook het gevoel heeft dat ze recht heeft op een avondthee. Het voelt verre van toeval dat haar verhaallijn degene is die resoneert met iedereen die ik ken: Ja, we houden allemaal van hoe weelderig en mooi de wereld van Bridgerton is, hoe mooi het is om te verdwalen in de fantasie van dit alles. Maar met Violet? Nou, het voelt alsof we die fantasie krijgen En iets heel echts.
(Netflix)
Wat vrouwen willen
Het zien van meer vrouwen in de middelbare leeftijd die dynamischere, goed afgeronde rollen spelen, is ook economisch gezien zinvol voor studio’s, zei Di Nonno. De GDI vragenlijst van de oudere kijkers zegt dat ze stoppen met kijken wanneer personages van middelbare leeftijd en ouder worden afgeschilderd als zwak, sjofel en verdrietig. Ze willen karakters zien die op hen lijken – en ze willen die karakters zien bloeien.
Daarom zegt Di Nonno dat ze hoopt dat leidinggevenden uit de industrie aandacht besteden aan wat het publiek echt wil als het om vrouwen in de middelbare leeftijd gaat: “Ten eerste hebben ze de volledige controle over hun lot en zijn ze geen slachtoffer. Ten tweede kunnen ze romantiek, liefde en seks ervaren zonder schuldgevoelens. En ten derde zijn ze zich volledig bewust van hun financiële macht en geletterdheid.”
We zullen allemaal hebben wat Violet Bridgerton heeft: onze leeftijd zien en daarvoor gevierd worden – meeslepende seksscènes en zo.
