Project Wees gegroet Maria begint met een intrigerend uitgangspunt: een man wordt wakker op een ruimteschip zonder herinnering aan wie hij is of hoe hij daar terecht is gekomen. Maar terwijl zijn herinneringen geleidelijk aan ontward raken, wordt hij plotseling geconfronteerd met een ander onverwacht incident: de aankomst van een gigantisch buitenaards ruimteschip.
Een eerste contactverhaal is niets nieuws – het is het soort sciencefictionverhaal uit de verre toekomst dat al tientallen jaren een hoofdbestanddeel van het genre is – maar Andy Weirs Roman uit 2021, net als zijn veelgeprezen debuut uit 2011 De Marsmanheeft zich grote moeite getroost om de fictie te baseren op zoveel mogelijk harde wetenschap. Weir gaf ons uitgebreide beschrijvingen van hoe de zwaartekracht werkt, legde de complexiteit van de relativiteitstheorie uit en bracht een (enigszins) plausibele situatie in kaart waarin de aarde in een apocalyps zou worden gestort na de ontdekking van organismen die sterren eten. Maar het zorgde er ook voor dat dit met velen werd gedaan, veel grappen bij de hand.
Het is dan ook geen verrassing waar regisseurs Phil Lord en Chris Miller zich toe aangetrokken voelden Project Wees gegroet Maria. De wrange benadering van het verhaal over het eerste contact met buitenaardse wezens paste helemaal in hun straatje, net als de regisseurs die zich omdraaiden Springstraat 21 tot een komische hit van de nieuwe generatie, en die erin slaagde complexe sci-fi-ideeën te verweven tot een serieus coming-of-age-verhaal met In het Spider-Vers. Ze werken opnieuw hun magie uit Project Wees gegroet Mariaeen spectaculaire en spectaculair ontroerende sciencefiction-kaskraker die af en toe worstelt met zijn grote ideeën, maar wordt gered door de pure sterrenkracht van Ryan Gosling en zijn schattige buitenaardse vriend.
Gosling speelt een wetenschapsleraar die op de een of andere manier in de ruimte belandt.
Amazon MGM
Gosling schittert als Ryland Grace, een wetenschapsleraar op de middelbare school die wakker wordt aan boord van het ruimteschip Wees gegroet Maria lichtjaren van huis, met twee dode bemanningsleden en een ernstig geval van retrograde geheugenverlies. Zijn herinneringen komen langzamerhand bij hem terug in de vorm van vage flashbacks: hij was een voormalige moleculair bioloog die betrokken was geraakt bij ‘Project Hail Mary’, een internationaal initiatief onder leiding van de strenge Eva Stratt (Sandra Hüller, die een prachtige diepgang gaf aan een onderschreven rol) om de aarde te redden van mysterieuze buitenaardse micro-organismen genaamd ‘Astrofage’ die gestaag de zon hebben opgegeten. Nu de ondergaande zon binnen dertig jaar catastrofale gevolgen zal hebben voor de aarde, bundelen de naties van de wereld hun krachten om een klein team van wetenschappers naar het Tau Ceti-stelsel te sturen, het enige zonnestelsel dat onaangetast lijkt te zijn door de Astrofage. Maar net als Grace zijn missie – en zijn eigen gedoemde lot – samenvoegt, komt zijn schip plotseling een buitenaards ruimtevaartuig tegen dat een spinachtig buitenaards wezen herbergt dat hij ‘Rocky’ noemt. Terwijl Grace en Rocky elkaar leren kennen, beseffen ze dat ze soortgelijke missies uitvoeren om hun eigen zonnestelsels te redden, en besluiten ze samen te werken om het mysterie van Astrofage op te lossen.
Het is moeilijk om over te schrijven Project Wees gegroet Maria zonder het te vergelijken met de bewerking van Ridley Scott De Marsmanhoewel elk een heel andere film is. Beide romans van Weir bezaten een rigide toewijding aan de wetenschap, en beide hebben scenarioschrijver Drew Goddard die de scripts schreef. Maar waar De Marsman was het zeldzame aangrijpende, wetenschappelijk gerichte Hollywood-drama dat voelde alsof het voor volwassenen was gemaakt, Project Wees gegroet Maria het voelt alsof het een zo breed mogelijk publiek bereikt. Dit is niet helemaal een slechte zaak – zoals het luchtige boek van Weir’s roman, Project Wees gegroet Maria vaten samen met een vrolijke, voortstuwende energie; duidelijk geïnspireerd door de ervaringen van Lord en Miller op animatiegebied. Er zijn momenten waarop Gosling zich zelfs beweegt als een geanimeerd personage – een scène waarin hij in silhouet wordt neergeschoten en een triomfantelijke klap in de lucht gooit, voelt alsof het een tijdje in een storyboard had kunnen worden opgenomen. Spider-Vers film.
Grace wordt door Stratt (Sandra Hüller) gerekruteerd om deel uit te maken van Project Hail Mary.
Amazon MGM
Maar het wordt al snel duidelijk dat Lord en Miller vrijwel geen interesse hebben in de wetenschappelijke kant van het verhaal. Project Wees gegroet Maria snelt door de complexe uitleg over Astrophage en moleculaire biologie in de flashbacks, en bladert nog sneller door de eerste delen van de film waarin Grace worstelt met zijn verlies aan herinneringen en zijn eenzaamheid aan boord van het Weesgegroet. De film lijkt bang om Gosling echt alleen te laten, en vult alle momenten van potentiële stilte met gekke regels waarin Grace roept: “Ben ik SLIM?” of het afsnijden van een bijzonder interessante ontdekking om Gosling een pratfall te laten doen. Het is zeker grappig, maar het voelt als een weergave van hoe Goslings komische persoonlijkheid zijn dramatische talenten lijkt te hebben verdrongen sinds Barbie veranderde hem in onze representatieve filmische Himbo. Het is een beetje jammer, je hoeft alleen maar naar zijn optredens te kijken Eerste mens, Blade Runner 2049of Drijfveer om te zien dat hij gedijt in die genuanceerde, eenzame optredens. Alleen in de meeslepende openingsscène, waarin Grace ontwaakt uit zijn medisch veroorzaakte coma en tot haar schrik ontdekt dat hij zich in de ruimte bevindt, en in de handvol rustigere momenten waarop de film zichzelf eindelijk toestaat te ademen, Project Wees gegroet Maria blijft hangen bij de angst voor de kosmos en voor het uitsterven van de mensheid.
In de boek- versus filmanalyse is het boek slimmer, en de wetenschappelijke focus maakt alles geloofwaardiger. Maar laten we stilistisch ook niet doen alsof de roman van Weir het toppunt van volwassenheid is; zijn proza heeft een Redditor-achtige cadans die na een tijdje kan gaan irriteren; een stijl die Goddard, Lord en Miler wijselijk stroomlijnen tot een meer toegankelijke grapjes. En hoewel Lord en Miller misschien niet zo veel belang hechten aan de wetenschap, weten ze op zijn minst de emotionele beats van het verhaal vast te leggen dankzij de toevoeging van een aantal kleine, intieme karaktermomenten waardoor de ondersteunende cast meer kan zijn dan spreekbuizen voor technobabble; een originele scène waarin Eva Stratt van Hüller een verrassende kwetsbaarheid toont tegenover de crew door tijdens karaoke een Harry Styles-nummer te zingen, is een aangrijpend hoogtepunt.
Maar alle kritiek op de film (en het boek) valt snel terzijde zodra Rocky in beeld komt. Rocky, een spinachtig wezen bedekt met een rotsachtig schild, is een buitenaards wezen dat alleen in muzieknoten spreekt en via echolocatie ziet, een heel ander wezen in elk opzicht dan Grace, die zijn eerste ontmoetingen met hem onhandig maakt. Maar ze ontwikkelen snel een vorm van communicatie – dankzij de universele taal van de kaart en een handige laptop – en een lieve, vertederende vriendschap die de film door zijn rotsachtigere (woordspeling bedoelde) stukken voortstuwt. Het is verstandig dat Lord en Miller Rocky zo snel mogelijk willen bereiken, omdat de vriendschap tussen Grace en Rocky en Rocky’s vertederend dichte persoonlijkheid naar een hoger niveau tillen. Project Wees gegroet Maria van verstomd te zijn Interstellairen in zijn eigen, unieke ding. Het is een film over een jongen en zijn buitenaardse wezens, met een injectie van harde wetenschap en enkele spectaculaire kosmische actiebeats.
Grace probeert te communiceren met een buitenaardse levensvorm.
Amazon MGM
Het voortstuwende, bijna hyperactieve tempo van Lord en Miller wordt aangevuld door de prachtige cinematografie van Duin director of photography Greig Fraser, die een buitenaardse schoonheid aan de film verleent, zowel op aarde als in de kosmos. Project Wees gegroet Maria is opgenomen voor IMAX, en verdient elke centimeter ervan, dankzij de prioriteit die Lord en Miller geven aan grote actiebeats in de tweede helft van de film. Als de opwindende, adembenemend spannende decorstukken van de film – waarin Lord en Miller de actie-chutzpah gebruiken die we misschien in hun afgebroken Han Solo-film hebben gezien – ten koste gingen van enkele ingewikkelde wetenschappelijke aspecten, dan was het de afweging waard.
Project Wees gegroet Maria zou nooit een cerebrale sci-fi-film worden, zoals veel eerste-contactverhalen zijn, of zelfs zoals veel eerdere sci-fi-films van Gosling dat zijn geweest. Maar het is gewoon tevreden om een publiekstrekker te zijn, en gelukkig is het daar heel goed in. Het enige dat nodig is om de film te laten zingen, is dat Gosling vriendschap sluit met een kleine buitenaardse rock en er een beetje gek over doet.
