Terwijl Koerdische strijders debatteren over deelname aan de oorlog met Iran, worden hun bases al aangevallen – Nationaal

Brandstof, Irak – Een verroeste metalen poort en een door de wind verscheurde vlag markeren de ingang van de basis van de Koerdische Vrijheidspartij buiten de Noord-Iraakse stad Erbil.

Een luchtafweergeschut bevindt zich op het plateau achter het kampement, dat bestaat uit rijen gebouwen van sintelblokken die teruglopen op heuvels met struikgewas.

Ali Mahmoud Awara, een Koerdische strijder gekleed in camouflagekleding, sjaal en hardloopschoenen, was zenuwachtig om daar te zijn, gezien de oorlog in het buurland in Iran.

“Al onze bases zijn het doelwit van de Iraniërs”, zei hij.

De gewapende groep waartoe Awara behoort, ook bekend als PAK, is een van de weinige die opereren vanuit de Noord-Koerdische regio van Irak.

Hun uiteindelijke doel is een grotere autonomie voor de miljoenen etnische Koerden die over de regio verspreid zijn en geen eigen thuisland hebben.

Ze verlangen ook naar de ondergang van het Iraanse regime, dat lange tijd de rechten, taal en cultuur van de Koerdische minderheid heeft onderdrukt.

Als gevolg hiervan heeft de Amerikaanse en Israëlische oorlog die op 28 februari begon een verhit debat op gang gebracht over de vraag of Iraans-Koerdische strijders zich bij de strijd zouden moeten aansluiten.

Awara is zeker bereid.

Hij werd geboren in Iran, maar trok twaalf jaar geleden naar Irak om zich aan te sluiten bij een Koerdische groepering die tegen Islamitische Staat vocht.

Nu zijn zijn zinnen gezet op Teheran.

Awara zei dat hij niets liever wil dan naar huis terugkeren om het islamitische regime dat hij veracht omver te werpen. Hij verlangt ernaar ‘met mijn hart en mijn lichaam’, zei hij.

De Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde heeft geprobeerd te voorkomen dat Koerden als Awara de grens met Irak zouden oversteken om een ​​nieuw front in de oorlog te openen.

Op 4 maart troffen volgens Awara drie Iraanse Fattah-raketten de basis van de Koerdische Vrijheidspartij, gericht op het kantoor van de leider van de groep, Hussein Yazdanpanah.

Een tienjarige veteraan van de groep, Kawan Rashidi, werd gedood en drie anderen raakten gewond. Yazdanpanah was op dat moment niet in zijn kantoor en bleef ongedeerd.

“Ze willen niet dat de Koerdische beweging vooruitgang boekt,” zei Awara.

Drie dagen na de aanval lag er een stapel metaalresten waarvan de jagers zeiden dat het raketfragmenten waren, als bewijs van de oorzaak van het wrak.

Vanwege aanhoudende raket- en drone-lanceringen was het kamp vrijwel leeg. Toen Global News zaterdag op bezoek kwam, waren de strijders in aantal overtroffen door katten en honden.

Koerdische strijders die door Global News werden geïnterviewd, waren ervan overtuigd dat ze bereid waren te helpen de strijd aan te gaan met de Iraanse strijdkrachten.

De vraag is of ze dat ook moeten doen.

De Amerikaanse president Donald Trump zei aanvankelijk dat hij er “helemaal voor” was om hen een grondoorlog te laten beginnen tegen de omstreden regering in Teheran.

In het weekend zou hij naar verluidt zijn draai hebben gevonden door te zeggen dat de Koerden weliswaar bereid waren zich bij de oorlog aan te sluiten, maar dat hij hen had verteld dat het al ‘gecompliceerd genoeg’ was.

Hoe het ook zij, zelfs nu de Koerdische leiders twijfelen of ze erbij betrokken zullen worden, hebben Iraanse raket- en drone-aanvallen op hun faciliteiten hen in het conflict meegesleept.

Het Witte Huis heeft berichten ontkend dat de CIA de Koerden bewapende, maar Amerikaanse troepen lijken zich zwaar te hebben gericht op het overwegend Koerdische westen van Iran.

Door Iraanse wapens en militaire faciliteiten uit te schakelen vlakbij de grens met Irakproberen de VS mogelijk de weg vrij te maken voor een Koerdische opstand.

En nu Trump die van Iran eist “Onvoorwaardelijke overgave’, maar door te zeggen dat hij niet bereid is Amerikaanse grondtroepen te sturen, zouden de Koerden de balans kunnen doen doorslaan.

Maar er bestaat bezorgdheid dat een door de VS gesteund Koerdisch offensief een burgeroorlog zou kunnen ontketenen die Iran langs meerdere etnische lijnen zou verdelen.

Ook Irak, dat van 1980 tot 1988 in oorlog was met Iran en nog steeds aan het herstellen is van de verwoesting van ISIS, aarzelt om in een nieuw conflict te worden betrokken.

De noordelijke regio van Irak wordt al geconfronteerd met aanvallen op zijn Amerikaanse bezittingen, hotels en Koerdische bases, maar zou nog erger kunnen worden als het een verzamelplaats zou worden, en Iran heeft dat ook al gedreigd.

En Koerdische groepen zijn op hun hoede voor de VS, die de reputatie hebben er gebruik van te maken wanneer dat nodig is om de Amerikaanse belangen te bevorderen en deze vervolgens in de steek te laten.

“Die geschiedenis maakt de Koerdische groepen voorzichtig”, zegt Yerevan Saeed, directeur van het Global Kurdish Initiative for Peace aan de Amerikaanse Universiteit.

“Ze zijn naar verluidt op zoek naar politieke garanties van de regering-Trump voordat ze zich volledig engageren”, zei Saeed vertelde de Atlantische Raad.

De woordvoerder van de Koerdische Vrijheidspartij bevestigde dat zijn organisatie in gesprek was met Amerikaanse en Israëlische functionarissen, maar zei dat er geen sprake was van coördinatie.

Maar in een interview dat buiten werd afgenomen uit angst dat het partijbureau zou worden aangevallen, zei Khalil Kani Sanani dat de dagen van het Iraanse regime geteld waren.

Hoewel hij ontkende wapens uit de VS of Israël te hebben ontvangen, zei hij dat Iraans-Koerdische strijders goed voorbereid waren om te vechten als ze zouden besluiten mee te doen.

Wat de recente aanval op het kantoor van zijn leider betreft, heeft Sanani deze afgedaan als een erkenning door Iran van de kracht van de Koerdische gewapende groepen in Irak.

Ondanks zijn raket- en drone-aanvallen zei hij dat Iran niet in een positie verkeert om een ​​bedreiging voor de Koerden te vormen. “Ik denk dat Iran erg zwak is”, zei Sanani.

De Koerdische strijd tegen Iran en de Amerikaans-Israëlische oorlog zijn verschillende conflicten met een gemeenschappelijke vijand, zei een hooggeplaatst lid van een andere groep, de Koerdische Democratische Partij van Iran.

“De realiteit is dat dit een oorlog tussen de VS en Israël is”, zei Hassan Sharafi.

Maar hoewel zijn organisatie ervan had afgezien de grens over te steken om zich bij de strijd aan te sluiten, waren haar faciliteiten de afgelopen tien dagen toch zes keer aangevallen, zei hij.

Het interview vond plaats nadat Global News aanvankelijk te horen kreeg dat het partijkantoor moest verlaten vanwege een mogelijke drone-aanval.

Zaterdag zei de Iraanse president Masoud Pezeshkian dat Teheran de aanvallen op buurlanden beëindigt en in plaats daarvan opriep tot diplomatie.

Maar toen Awara later diezelfde dag zijn basis bezocht, zei hij tegen de verslaggevers dat ze moesten evacueren vanwege een raketwaarschuwing. Explosies waren later hoorbaar, hoewel ver van de locatie.

Die nacht werd een andere Koerdische basis aangevallen in Sulaymaniah, evenals de luchthaven van Erbil. De president van de regio Koerdistan, Masoud Barzani, reageerde met een berisping.

“Iedereen moet duidelijk begrijpen dat geduld en zelfbeheersing grenzen hebben”, schreef hij in zijn verklaring, waarin hij waarschuwde dat “deze opzettelijke aansporing tot vechten ernstige gevolgen zal hebben.”

In plaats van te stoppen zijn de aanvallen geëscaleerd, wat de Koerdische facties ertoe heeft aangezet een actie uit te vaardigen gezamenlijke verklaring en verzekerden hun leden dat “de strijd voor de omverwerping van de Islamitische Republiek” zou voortduren.

Of Awara en zijn collega’s de kans zullen krijgen om het op te nemen tegen het Iraanse regime, is een beslissing voor zijn leiders, zei hij.

“We zijn klaar om te vechten”, zei hij. “Het Koerdische volk heeft vrijheid nodig.”

Ze hebben alleen eerst hun marsorders nodig.

“Wij wachten.”

Stewart.Bell@globalnews.ca