Bij Lanvin, Peter Copping bleef zich in huis vestigen met een collectie die neigde naar een enigszins strenge, rustig filmische elegantie. Getoond in de mineralengalerij van de Jardin des Plantes was de sfeer gedempt en beheerst, het palet grotendeels ingetogen – houtskool, leisteen, diepbruin – onderbroken door donkere plaids en flitsen van textuur.
De hoeden zetten meteen de toon. Ze waren te groot en lagen laag over de ogen en verhulden het gezicht bijna geheel, waarbij de randen naar buiten reikten en langs de rug naar beneden liepen met een enigszins sober, bijna monastiek drama. Copping verwees naar een foto van Irving Penn van een kolenbezorger, en het resultaat had diezelfde utilitaire overdrijving: iets praktisch omgezet in iets stilletjes theatraals, terwijl het ook knikte naar Jeanne Lanvins begin als hoedenmaakster.
De openingslooks zorgden voor een soort sobere glamour: gebeeldhouwde jassen en maatwerk dat tot in de taille werd getrokken, waarvan de proporties subtiel werden aangepast om rondingen te accentueren. Sjaals van imitatiebont werden losjes over de schouders gehangen, terwijl volantige theelange rokken knikten naar Lanvins robe de style-erfgoed zonder zich kostuumachtig aan te voelen.
Elders werd de collectie losser. Een drieluik van bescheiden gebloemde jurken werd schuin geknipt, waarbij de zomen heen en weer bewogen terwijl ze bewogen, terwijl een soepel vallende zilveren gedrapeerde jurk met loom gemak langs het lichaam gleed.
Tegen het einde werd het palet scherper: robijnrood donker en karmozijnrood helder verschenen in een sculpturale wollen jas en hoedenset, gevolgd door een vampirische fluwelen jurk met een kraag van nepbont. De finale leunde volledig in de avond: een gedrapeerde jurk met één schouder, een flapperachtig crèmekleurig hemdje onder zwarte mesh-kralen en een zwierige zwarte wollen jas met hertoginnenmouwen en zwaaiende druppelvormige kralen. Zeer chique.
Fotografie met dank aan Lanvin.
