Rood alarm: dit artikel bevat spoilers voor aflevering 9 van “Star Trek: Starfleet Academy.”
Kinderen worden zo snel groot, nietwaar? Door de YA-leunende “Star Trek: Starfleet Academy”, we hebben deze klasse bekeken ongelooflijk Verschillende cadetten leren hun meningsverschillen opzij te zetten (of, beter nog, ze te omarmen) en worden een hechte groep vrienden voordat we het zelfs maar weten. Als de eerste generatie die volwassen wordt na de slopende Burn die de melkweg heeft gedecimeerd (een parallel die ontzettend relevant lijkt voor degenen onder ons die zijn opgegroeid in de schaduw van 9/11 en economische recessies en meerdere eeuwige oorlogen), dit zijn de kinderen die voor een onmogelijke taak staan. Hier is dat onherstelbare, fundamenteel gebroken en verbrijzelde universum waar je nooit om hebt gevraagd, kinderen! Oh, en nog één ding… het is jouw taak om het te repareren.
“Starfleet Academy” had altijd een ontnuchterend gevoel van momentum en inzet, maar aflevering 9 is degene die dat punt eindelijk onderstreept… samen met de thematische connecties met een bepaalde “Star Wars”-show van recente datum. Als een van de bovenstaande dingen vaag bekend in de oren klinkt voor sciencefictionfans, komt dat omdat “Skeleton Crew” volgde grotendeels dezelfde aanpak bij de première eind 2024. Wanneer Caleb Mir (Sandro Rosta), hoofdpersoon van de Starfleet Academy, zijn vrienden naar een planeet ver buiten de ruimte van de Federatie leidt in zijn zoektocht naar zijn moeder Anisha (Tatiana Maslany), is het gemakkelijk genoeg om naar deze setting te verwijzen als een omgeving die erg veel lijkt op het piratenreservaat van Port Borgo in ‘Skeleton Crew’. De ‘ellendige bijenkorf van uitschot en schurkenstreken’ springt immers in beide series praktisch van het scherm, waardoor de grens tussen hun respectievelijke (zogenaamd rivaliserende) franchises verder vervaagt.
Maar onder de oppervlakte herinnert ‘Starfleet Academy’ ons eraan waarom ‘Skeleton Crew’ in de eerste plaats werd onderschat.
Star Trek: Starfleet Academy heeft altijd veel gemeen gehad met Star Wars: Skeleton Crew
Als de verschillende “Star Trek”- en “Star Wars”-producties op de een of andere manier in één lunchroom zouden worden verpakt, hebben we een heimelijk vermoeden dat we weten welke twee in het bijzonder aan dezelfde tafel zouden zitten.
Wanneer beide shows beginnen, is het duidelijk dat we ons concentreren op a veel andere groep hoofdpersonen dan we misschien eerder gewend waren. Terugkijkend is het verfrissend om te zien hoe “Skeleton Crew” volledig openhartig is over zijn bedoelingen. Hoewel de openingsscène van de première begint met een riff op “A New Hope”, we ontmoeten snel onze jonge helden op weg naar school. ‘Skeleton Crew’ vertelt misschien een verhaal dat uiteindelijk zijn reikwijdte en schaal vergroot, maar het hart blijft indrukwekkend op de begane grond. Op dezelfde manier richt “Starfleet Academy” zich op een groep studenten die lang niet zoveel weten over de melkweg in het algemeen als ze denken dat ze doen. Beide avonturen bieden een steile leercurve voor hun hoofdrolspelers, en hoewel vertrouwde volwassenen die erbij zijn geweest en dat hebben gedaan zeker daarbij helpen, is het uiteindelijk aan hen om de dag te redden.
Zeker, hun beoogde demografische gegevens liggen nog steeds mijlenver uit elkaar, en de verhalende structuur van beide shows kan niet méér van elkaar verschillen, maar het punt blijft. Door het conventionele idee te mijden van wat een ‘typische’ leidende figuur in ‘Star Wars’ of ‘Star Trek’ is, stellen we ons plotseling aanzienlijk open voor een enorme en oneindige wereld van verhalen die wachten om verteld te worden. Een episodische verhaallijn die zich verdiept in de specifieke achtergrond en cultuur van elke cadet? Een coming-of-age-verhaal dat de Skywalker Saga stevig op de achtergrond plaatst om dit sterrenstelsel door de grote ogen van kinderen te verkennen? Dit zijn ideale voorbeelden van hoe je franchises levend en gezond kunt houden.
Net als Skeleton Crew ervoor laat Starfleet Academy zijn kinderen kinderen zijn
Misschien zorgen jongere personages voor betere verhalen omdat ze simpelweg niet beter weten. Het is duidelijk dat dit niet over de hele linie een vaste regel is, maar er zit misschien iets in het idee dat protagonisten die minder opgewonden en volwassen zijn, meer reden hebben om het te verknoeien, te acteren en anderszins allerlei soorten chaos te veroorzaken. Zowel ‘Starfleet Academy’ als ‘Skeleton Crew’ halen heel wat kilometers uit die aanpak, waarbij ze hun respectievelijke casts in allerlei wilde scenario’s plaatsen – grotendeels als gevolg van problemen die ze zelf hebben veroorzaakt – en zien hoe ze eruit komen.
Aflevering 9 van “Starfleet Academy”, getiteld “300th Night”, brengt dat tot een logische conclusie. Terwijl de rest van de Academie het einde van het semester viert, ontdekt Caleb eindelijk de gecodeerde communicatie van zijn lang verloren gewaande moeder waar hij al die tijd naar op zoek was. Hoewel hij zich ver buiten de beschermde Federatie-ruimte bevindt, besluit hij impulsief op eigen houtje op pad te gaan om haar te zoeken. Gelukkig staan zijn vrienden snel aan zijn zijde, zodat hij zelf niets gevaarlijks doet. Door de regels te overtreden, samen te werken en onderweg op een beetje geluk te vertrouwen, wordt de inzet alleen maar groter… net als de wetenschap dat “Starfleet Academy” aarzelt niet om personages te doden wanneer nodig.
Met andere woorden: dit lukt om dezelfde reden als “Skeleton Crew”. Stuntelhelden als Wim (Ravi Cabot-Conyers), Neel (Robert Timothy Smith), KB (Kyriana Kratter) en Fern (Ryan Kiera Armstrong) maakten talloze fouten en creëerden allerlei soorten drama omdat ze geen volledig ontwikkelde hersenen hadden, maar dat maakt ze zo leuk om naar te kijken. Zowel ‘Star Trek’ als ‘Star Wars’ zouden wel wat meer kinderlijke onschuld kunnen gebruiken.
“Star Trek: Starfleet Academy” is beschikbaar op Paramount+, met “Star Wars: Skeleton Crew” streaming op Disney+.
