‘Rooster’-recensie: Steve Carell bevindt zich in een feelgood-universiteitskomedie

Tussen projecten zoals Ted Lasso En Krimpenheeft showrunner Bill Lawrence de markt veroverd op het gebied van feel-good coming-of-middle-age-komedies. Zijn nieuwe HBO komedie Haangemaakt met Matt Tarses (Schrobt), is de nieuwste inzending in dat subgenre. Het is ook de meest letterlijke op het gebied van ‘coming-of-age’, waarbij de universiteitssetting ideeën oproept van studenten die zichzelf en hun onafhankelijkheid ontdekken.

De focus ligt hier echter niet echt op de studenten, maar op de faculteit, inclusief de nieuwe writer-in-residence Greg Russo (Steve Carell) en zijn dochter, hoogleraar kunstgeschiedenis Katie (Charly Clive). Net als hun leerlingen hebben deze leraren veel zelfonderzoek te doen. Hun daaropvolgende verhalen over de heruitvinding van de universiteit blijken zoet warm, ook al betreden ze volgens Lawrence-normen bekend terrein.

Wat is Haan over?

Greg, een bestsellerauteur van aangrijpende strandboeken, had nooit verwacht dat hij les zou geven. De enige reden dat hij überhaupt het schilderachtige Ludlow College in New England bezocht, was om bij Katie te kijken. Haar man, collega-professor Archie (Phil Dunster), heeft haar verlaten voor studente Sunny (Lauren Tsai)… en iedereen op de campus weet het. Geconfronteerd met al deze vernedering en controle, krijgt Katie een volkomen redelijke crash en brandt Archie’s huis af. Oké, misschien niet Dat redelijk, maar het was een ongeluk!

Nu Katie op het punt staat haar baan te verliezen, biedt universiteitsvoorzitter Walter Mann (John C. McGinley) Greg een deal aan: hij laat Katie les blijven geven. als Greg geeft dit semester een cursus creatief schrijven. Op deze manier krijgt Ludlow een boost doordat er een bestseller in de klas staat, en implodeert Katie’s leven niet verder. Greg accepteert het, in de hoop meer betrokken te raken bij Katie’s leven, terwijl hij zichzelf onbewust ook in de beproevingen en beproevingen van de moderne academische wereld stort.

Haan is een lieve vader-dochterkomedie.

Steve Carell en Charly Clive in ‘Rooster’.
Krediet: Katrina Marcinowski / HBO

Haan markeert een reis van zelfontdekking voor zowel Katie als Greg.

Katie moet rekening houden met het trauma van Archie’s verraad, dat haar gevoel van eigenwaarde en haar gevoel van plek op de campus ondermijnde. De nieuwe, consistente aanwezigheid van haar vader in Ludlow is zowel een troost als een claustrofobische herinnering aan waarom hij haar überhaupt kwam opzoeken, wat resulteerde in een wisselwerking tussen ergernis en oprechte dankbaarheid. Clive loopt perfect over die lijn en fungeert als de licht prikkelende folie voor Carells overijverige vaderfiguur.

Vergelijkbaar met Jason Sudeikis in Ted Lasso en Jason Segel erin Krimpen, Greg van Carell is vaak enthousiast tot aanmatigend. Toch wordt zijn inmenging in Katie’s leven getemperd met net genoeg zoetigheid om die aanmatigende eigenschappen vertederend te maken, en Carells optreden barst van de warmte en zichzelf wegcijferende charme.

Naast het helpen van Katie door de zwaarste periodes, realiseert Greg zich ook dat zijn nieuwe rol bij Ludlow een nieuwe start voor hem zou kunnen zijn. Hij ging niet als jonge volwassene naar de universiteit, maar als Haan bewijst dat het nooit te laat is om de transformatieve kracht van de universiteit te omarmen. Voor Greg betekent dit een kans om uit zijn zachtmoedige schulp te stappen en meer op Rooster te gaan lijken, de vriendelijke held uit zijn boeken. Zo begint zijn feesttijdperk, compleet met bierpong met studenten, afspraken met Walter’s assistent Cristle (een heerlijke Annie Mumolo) en een paar coole zonnebrillen.

Hoewel het leuk is om te zien hoe Carell losgaat, hij en Haan zijn op hun best als ze zich verdiepen in de gecompliceerde relatie van Katie en Greg en de afdelingsgekken van Ludlow, tot leven gebracht door een ongelooflijke cast. McGinley’s roddelminnende Walter is een giller, die de meeste van zijn vergaderingen in een sauna zo heet maakt dat zijn collega’s geen andere keus hebben dan hun emotionele problemen uit te zweten. Danielle Deadwyler schittert als poëzieprofessor Dylan, wiens droge humor en ervaring bij Ludlow haar de perfecte gids maken voor Gregs eerste semester. En Dunster straalt een misselijkmakende pretentie uit als Archie, het enige personage dat Greg echt giftig kan maken. (“Je bent een slecht persoon, en ik haat je”, spuugt Greg naar hem, terwijl hij zich de pure haat van Michael Scott tegen Toby herinnert Het kantoor.)

Elders, Haan en Tsai concentreren zich op Sunny’s ambities om van haar meer te maken dan alleen de andere vrouw in het huwelijk van Katie en Archie. (Hoewel ze niet de echte student van Archie was, denk ik nog steeds dat hij daarvoor gevangenisstraf verdient het ergste voor beide vrouwen!) Zelfs minder belangrijke personages zoals Sunny’s kamergenoot (Robby Hoffman) en een plaatselijke agent (Rory Scovel) worden onmiddellijk scène-stealers, en de studenten die we in Ludlow tegenkomen, hoewel vaak archetypische try-hards of slappers, voelen zich nog steeds echt genoeg om de campus een doorleefd gevoel te geven.

Haan pakt de kloof tussen generaties op universiteitscampussen aan.

Danielle Deadwyler en Steve Carell in ‘Rooster’.
Krediet: Katrina Marcinowski / HBO

Greg heeft moeite om zich aan te passen aan het leven op een kleine campus voor vrije kunsten, omdat studenten veel waakzamer zijn dan hij over wat gepast is om te doen of te zeggen. Greg noemt een koppige student zijn ‘witte walvis’ Moby Dick referentie zal hier niet vliegen. Evenmin als het uitvoeren van de ‘Walk Like an Egyptian’-dans in een ongemakkelijke poging om een ​​gênante val te redden.

Mis onze nieuwste verhalen niet: Voeg Mashable toe als vertrouwde nieuwsbron in Google.

Beide gevallen resulteren in gedragsmatige beschrijvingen van ongevoeligheid. Maar op de een of andere manier, Haan slaagt erin deze kloof tussen de studenten van Greg en Ludlow te overbruggen op een manier die noch betuttelend is voor het sociale bewustzijn van de studenten, noch een uitbrander is van Gregs gebrek aan bewustzijn. Het brengt alle betrokken partijen lichtjes in de war, terwijl ze nog steeds geldigheid vinden in hun standpunten. De studenten kunnen te veel zijn, maar ze willen ook graag de wereld ten goede veranderen. En Haan benadrukt dat Greg afkomstig is van een goede plaats waar hij wil luisteren en leren, iets wat hij deelt met de andere recente helden van Lawrence.

Daarom is het moeilijk om er niet aan te denken Ted Lasso En Krimpen door Haan. Er zijn volop therapiesessies op de werkvloer, en de vaak opgewekte Greg koestert, net als Ted en Jimmy, een diepere pijn. Zijn nauwe relatie met de onrustige student Tommy (Maximo Salas) doet ook denken aan Jimmy’s dynamiek met patiënt Sean (Luke Tennie) in Krimpen.

Die bekendheid dreigt soms plakkerig aan te voelen, maar het satire-element van de universiteit geeft Haan net genoeg beet om zich te onderscheiden. Het is een charmant verhaal over jezelf terugvinden en anderen onderweg helpen, en dat is zeker de moeite waard om over te kraaien.

Haan gaat in première op 8 maart om 22.00 uur ET op HBO en HBO Max.