De uitstekend genoemde blog van George RR Martin, Not A Blog, kan een prachtig venster zijn op het wereldbeeld van de bestverkopende auteur, maar ook een mooie bron van nieuws over zijn projecten. Af en toe onthult de schrijver ook interessante weetjes over zijn eigen mediavoorkeuren, zoals zijn zeer verrassende keuze voor de beste tv-seriefinale aller tijden: het einde van seizoen 5 van “Six Feet Under”, “Everyone’s Waiting.”
In een bericht uit 2023 op Geen blogbesprak Martin Vanity Fair’s (destijds) recente lijst met beste tv-afleveringen in de geschiedenis, waaronder “Blackwater” – de klassieke aflevering van seizoen 2 van “Game of Thrones” die Martin zelf schreef. De aflevering heeft inderdaad veel liefde gekregen. In feite staat “Blackwater” bovenop de berg op onze lijst van 27 beste “Game of Thrones”-afleveringen.
Terwijl hij bezig was, nam Martin ook de tijd om de lof te zingen van de finale van de serie “Six Feet Under”. Hij ging zelfs zo ver om toe te geven dat hij van mening is dat het mijlenver boven de concurrentie ligt:
“Ik vond die serie goed genoeg, hoewel ik niet kan zeggen dat ik er net zoveel van hield als van ‘Rome’ of ‘Deadwood’ of ‘Fargo’ of een paar andere shows die ontbreken op de (Vanity Fair) lijst, maar die laatste aflevering was veruit de beste finale in de hele geschiedenis van de televisie, en ik kan me niet voorstellen hoe iemand het ooit beter zou kunnen doen. “
In zekere zin is de Six Feet Under-finale een perfecte keuze voor George RR Martin
George RR Martin staat niet alleen in zijn beoordeling van ‘Everyone’s Waiting’. Volgens Caroline Madden van /Film, “Six Feet Under” heeft echt de beste finale aller tijdenniet in de laatste plaats dankzij de ongelooflijke beslissing van de aflevering om zich aan het stuk te binden.
Gedurende de hele looptijd presenteerde “Six Feet Under” ons de ene dood na de andere, waardoor de verhalen van de Fisher-uitvaartfamilie zich konden verweven met de vele gezichten van de menselijke ondergang. “Everyone’s Waiting” brengt dit vertelmiddel tot het logische uiterste door de talloze uiteinden van de Fishers zelf weer te geven. Met Sia’s ‘Breathe Me’ als de perfecte soundtrack, wordt de show afgesloten met een glorieuze montage van de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van de hoofdpersonen – en uiteindelijk hun dood. Sommigen van hen overlijden vredig. Anderen worden geconfronteerd met tragische, ontroerende en zelfs gewelddadige eindes. Zoals de manier van de show is, neigt de incidentele dood zelfs naar een donkere komedie. Het gaat ook niet alleen om het trekken van harten; dit is een goed gemaakte show die ervoor kiest om te eindigen op zijn eigen, uiterst overtuigende en thematisch passende termen.
Er zijn veel redenen om de manier te waarderen waarop Alan Ball’s briljante zwarte komediedrama van HBO ervoor kiest om de boel af te ronden, van de pittige opening van de seriefinale (Een geboorte in plaats van de dood!) Tot de traditionele capriolen van de seriefinale, die zelfs vóór die stomme montage uitstekend zijn. In het zeer specifieke geval van Martin is er ook een extra laag; Gezien zijn voorliefde voor het vermoorden van hoofdpersonen, is het gemakkelijk in te zien waarom de auteur van ‘A Song of Ice and Fire’ een bijzondere kick zou krijgen van de manier waarop ‘Everyone’s Waiting’ ervoor kiest om dingen te beëindigen.
